FELIS ΦΥΣΙΚΑ ΚΑΛΛΥΝΤΙΚΑ από τη Bonum Terrae σε επιλεγμένα Ινστιτούτα Αισθητικής
Η ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΗΣ ΧΑΛΑΡΩΣΗΣ ΤΩΝ ΑΘΛΗΤΩΝ ΜΕ ΑΙΣΘΗΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΥΣ - Λένα Τσικούρη Αισθητικός Απόφοιτος ΤΕΙ Αθήνας
Η ΔΡΑΣΗ ΤΟΥ ΠΑΛΜΙΚΟΥ ΦΩΤΟΣ ΣΤΟ ΔΕΡΜΑ - Λένα Τσικούρη Αισθητικός Απόφοιτος ΤΕΙ Αθήνας
ΓΗΡΑΝΣΗ του δέρματος - Αιτία και Αντιμετώπιση - ANTIAGING PROJECT από την ΟΣΕΔΑΕ και τη Natural Cosmetics Sempreviva Chem
ΙΑΜΑΤΙΚΟΣ ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΘΑΛΑΣΣΟΘΕΡΑΠΕΙΑ ΓΙΑ ΑΙΣΘΗΤΙΚΟΥΣ 2018
Η ΠΟΡΕΙΑ ΜΑΣ, ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ: ΕΝΩΣΗ ΠΣΑΑΕ - ΕΕΠΑΕ
VIDEO: Η αποτρίχωση είναι ομορφιά - ΟΣΕΔΑΕ
ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ: Χρήση της τεχνολογίας Έντονου Παλμικού Φωτός (IPL) και Laser για μόνιμη μείωση της τριχοφυΐας - ΙΣΑΑΚ ΣΑΚΗΣ BSc Biomechanical Engineer, MSc Biomedical Engineer, Ben Gurion University of the Negev, Israel
ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ: Λιπαρό δέρμα - περιποίηση στο ινστιτούτο αισθητικής και περιποίηση στο σπίτι - Καμτσιούρη Πετρούλα Αισθητικός ΤΕΙ Αθήνας
ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ: Νύχια επιπλοκές - Νίνα Ποτουρίδη Ποδίατρος
ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ: Αντιοξειδωτικές θεραπείες για καπνιστές - Barbara Νάνου Αισθητικός Κοσμετολόγος, Msc Χαροκόπειου ΠΑ
ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ: Κόκκινα, ερεθισμένα δέρματα - Barbara Νάνου Αισθητικός ΤΕΙ Αθήνας, Msc Χαροκόπειου ΠΑ
ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ: Αποτρίχωση - ΖΑΠΠΕΙΟ ΔΥΟ FORUM 2017 - Μαρία Κυριάκη - Αισθητικός Κοσμετολόγος ΤΕΙ
ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ: Ολοκληρωμένη αντιμετώπιση της ακμής με τα νέας γενιάς προϊόντα - Καμτσιούρη Πετρούλα Αισθητικός Κοσμητολόγος ΑΤΕΙ Αθήνας
ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΗ ΑΝΑΓΚΗ ΓΝΩΣΗ, ΔΙΑ ΒΙΟΥ ΜΑΘΗΣΗ ΚΑΙ ΕΞΩΣΤΡΕΦΕΙΑ - ΔΙΑΛΥΝΑ ΜΑΡΙΑ
«
  • 1
  • 2
  • 3
»

Κύηση & δερματολογικές δερματοπάθειες Μέρος Β

ΡΑΒΔΩΣΕΙΣ

Διαβάστε το Α' Μέρος

Από τις πιο συνηθισμένες αλλοιώσεις του συνδετικού ιστού κατά την εγκυμοσύνη είναι οι ραβδώσεις, που εμφανίζονται κατά το τρίτο τρίμηνο της εγκυμοσύνης, κατά τη διάρκεια του έκτου και έβδομου μήνα της κύησης στο 80% των γυναικών σε γυναίκες που εμφανίζουν οικογενή τάση και κυρίως στις Ασιάτισσες και τις Αφροαμερικανές. Εμφανίζονται ως ροζ ή ιώδεις ατροφικές ζώνες στην κοιλιακή χώρα και ενίοτε στο στήθος, τους μηρούς και τις βουβωνικές χώρες. Φαίνεται να σχετίζεται η εμφάνιση τους με την απότομη απόκτηση βάρους κατά την εγκυμοσύνη και το ‘τράβηγμα’ του δέρματος, σίγουρα όμως οι ορμονικοί και σωματικοί παράγοντες χρίζουν ανάλογης βαρύτητας. Μετά τον τοκετό οι αλλοιώσεις γίνονται ωχρές και ατροφούν, δεν εξαφανίζονται όμως εντελώς χωρίς την επισταμένη βοήθεια ενός επαγγελματία αισθητικού.

ΑΓΓΕΙΑΚΕΣ ΑΛΛΟΙΩΣΕΙΣ

Προέρχονται από διάταση, αστάθεια και νέο σχηματισμό αγγείων (Εικ.1) που υποχωρούν μετά τον τοκετό. Η αυξημένη αγγείωση εμφανίζεται στο γυναικείο κόλπο και τράχηλο, αλλά και στις παλάμες και τις ουλές. Επίσης παρατηρείται έντονη αγγειοδιαστολή που γίνεται αισθητή ακόμη και στους κιρσούς. Στην άνω κοίλη φλέβα και κατά συνέπεια στις περιοχές που αρδεύονται από αυτή, όπως την περιοχή γύρω από τα μάτια παρατηρείται ακόμη πιο έντονη αγγειοδιαστολή που οδηγεί στην οιδηματώδη εμφάνιση των περιοχών και την ευαισθητοποίηση τους σε ποσοστό που ξεπερνά το 50% και υποχωρεί 3 μήνες μετά τον τοκετό. Ερύθημα παρατηρείται επίσης στις παλάμες των περισσοτέρων εγκύων, που μοιάζει βιβλιογραφικά πολύ με αυτό των ηπατικών παλαμών. Οίδημα που είναι πιο εμφανές κατά τις πρώτες πρωινές ώρες δύναται να προκαλείται από άλλες αιτίες που θέτουν σε κίνδυνο την ίδια την εγκυμοσύνη και να συνυπάρχει με την εμφάνιση κιρσών από την αυξημένη αγγειοδιαστολή και φλεβική πίεση στα πυελικά αγγεία λόγω του βάρους της μήτρας.

Επίσης παρατηρείται έντονο ερύθημα σε όλο το πρόσωπο, ωχρότητα, αίσθηση θερμού ή παγωμένου σε όλο το σώμα, μαρμαροειδές δέρμα στα κάτω άκρα, επιδείνωση προϋπάρχοντος φαινομένου Raynand και άλλων ρευματοπαθειών, δερμογραφισμός και κνίδωση κατά τη διάρκεια της κύησης.

ΑΝΟΣΟΛΟΓΙΚΕΣ, ΕΝΔΟΚΡΙΝΟΛΟΓΙΚΕΣ ΚΑΙ ΜΕΤΑΒΟΛΙΚΕΣ ΑΛΛΑΓΕΣ

Αυτές οι μεταβολές καθιστούν πιο ευαίσθητη την έγκυο και προκαλούν επιδείνωση ήδη υπαρχόντων διαταραχών, όπως οι όγκοι.

ΦΛΕΓΜΟΝΩΔΕΙΣ ΔΙΑΤΑΡΑΧΕΣ ΚΑΙ ΝΟΣΟΙ

Μια από τις πιο συνήθεις διαταραχές που χειροτερεύουν κατά την εγκυμοσύνη είναι η ατοπική δερματίτιδα, παρά το ότι έχει παρατηρηθεί σε ένα πολύ μικρό ποσοστό και ύφεση, τείνει όμως και να πρωτοεμφανιστεί σε άτομα με ατοπική προδιάθεση. Ερεθιστική δερματίτιδα στα χείλη και έκζεμα στις θηλές μπορεί να εμφανιστεί μετά τον τοκετό, ενώ η κοινή ακμή κατά την κύηση, η ιδρωταδενίτιδα ή κεχροειδές ερύθρασμα και οι φλυκταινώδεις νόσοι γενικότερα μπορεί να επιδεινωθούν. Η ψωρίαση βελτιώνεται και αυτό οφείλεται στα υψηλά επίπεδα μιας κυτοκίνης, της ιντερλευκίνης που επιδρά θετικά στη νόσο, ενώ συχνά τα φλυκταινίδια που μπορεί να εμφανιστούν κατά το πρώτο τρίμηνο της κύησης μπορεί να συσχετισθούν με άλλα συμπτώματα, όπως πυρετός και χρίζουν άμεσης ιατρικής βοήθειας. Οι βλεννογόνοι συχνά εμφανίζουν διαβρωτικές ή έρπουσες βλάβες, σπάνια όμως στο πρόσωπο. Υπονύχιες φλύκταινες δύναται να εμφανιστούν και να προκαλέσουν ακόμη και ονυχόλυση. Η υποασβεστιαιμία, τα ελαττωμένα επίπεδα βιταμινών D, Β12 , λόγω υποπαραθυρεοειδισμού είναι συνήθη. Η υποασβεστιαιμία χειροτερεύει την φλυκταινώδη ψωρίαση, ίσως λόγω υπολευκωματιναιμία, που συχνά μπορεί να παρατηρηθεί κατά την κύηση είτε λόγω υπάρχοντος υποπαραθυρεοειδισμού που οδηγεί σε αυξημένες απαιτήσεις για Ca++ στο τελευταίο τρίμηνο της εγκυμοσύνης που μπορεί να οδηγήσει σε σπασμούς, τέτανο και παραλήρημα.

ΛΟΙΜΩΞΕΙΣ

Η αυξημένη επίπτωση συγκεκριμένων λοιμώξεων στην κύηση έχει αποδοθεί στους ανοσοκατασταλτικούς μηχανισμούς λόγω των υψηλών επιπέδων των οιστρογόνων. Αυτοί περιλαμβάνουν μία ελάττωση στη διακυτταρική ανοσία, στη λειτουργία των ουδετερόφιλων και στη δραστικότητα των κυττάρων φυσικών-φονέων, καθώς επίσης και σε διαταραχή των απαντήσεων των αντισωμάτων τοπικά. Κολπίτις από Candida μπορεί να απαντηθεί έως στο 56% των εγκύων γυναικών και ο οργανισμός μπορεί να καλλιεργηθεί έως στο 50% νεογνών, γεννημένων από μητέρα μολυσμένη.

Τριχομονάδα απαντάται έως το 60% των εγκύων αλλά δεν έχει αρνητική επίδραση στο έμβρυο. Θυλακίτις από πιτυρόσπορο προκαλείται από το μύκητα Malasseria  Furfur με μεγαλύτερη συχνότητα σε εγκύους. Συστηματικές μυκητιάσεις αναφέρονται συχνά σε εγκύους, όπως και κονδυλώματα που αναπτύσσονται ταχύτατα. Υποτροπιασμοί απλού έρπητα ίσως δράσουν ανασταλτικά στην εφαρμογή αισθητικών παρεμβάσεων και θεωρούνται βιβλιογραφικά πολύ επικίνδυνα για τη βιωσιμότητα του εμβρύου και γενικότερα με το νευρικό τους σύστημα.

Η ανεμοβλογιά μπορεί να επιπλακεί με μητρική πνευμονία (14%), μητρικό θάνατο (3%), πρόωρο τοκετό ή σύνδρομο συγγενούς ανεμοβλογιάς, εάν η πρωτογενής λοίμωξη συμβεί στη διάρκεια του πρώτου τριμήνου. Η λοίμωξη με τον ιό του έρπητα ζωστήρα δεν προκαλεί επιπλοκές στη μητέρα ή το έμβρυο. Σε συνδυαστικές μελέτες σε HIV-μολυσμένες γυναίκες με ήπια έως μέτρια ανοσοκαταστολή, η κύηση δεν επιτάχυνε την εξέλιξη σε ΑIDS ή θάνατο. Οι πιο πολλές γυναίκες που διερευνήθηκαν για ΑIDS δεν ήταν ύποπτες ότι είχαν τη νόσο, έως ότου το νεογνό εμφάνισε ΑIDS μετά τον τοκετό. Η λέπρα σχετίζεται με υψηλή θνησιμότητα για το νεογνό και χαμηλού βάρους νεογνά, καθώς και με μικρό πλακούντα. Έως το 20% των παιδιών που γεννώνται από μητέρες με λέπρα θα εμφανίσουν λέπρα έως την εφηβεία.

ΑΥΤΟΑΝΟΣΕΣ ΔΙΑΤΑΡΑΧΕΣ

Ο χρόνιος δερματικός λύκος δεν επηρεάζεται από την κύηση, αλλά υπάρχει συζήτηση για το εάν εξάρσεις του συστηματικού ερυθηματώδους λύκου είναι πιο συχνές στην κύηση. Παρότι έχουν δημοσιευθεί αναφορές αυξημένου ρυθμού εξάρσεων λύκου στην κύηση, άλλες μελέτες έχουν δείξει ότι μπορεί να ευνοηθεί ύφεση της νόσου. Η κύηση είναι καλά ανεκτή από μητέρες σε ύφεση για τουλάχιστον 3 μήνες πριν την σύλληψη, εκτός εκείνων με νεφροπάθεια ή καρδιοπάθεια. Εάν σύλληψη συμβαίνει στη διάρκεια ενεργού ΣΕΛ (Συνδρόμου Ερυθηματώδους Λύκου), περίπου το 50% θα χειροτερέψουν στη διάρκεια της κύησης και λίγοι θα πεθάνουν ή θα έχουν μόνιμη νεφρική βλάβη. Ασθενείς που ο ΣΕΛ πρωτοεμφανίζεται στη διάρκεια της κύησης έχουν υψηλή συχνότητα σοβαρών εκδηλώσεων.         Παρόλα  αυτά,  ύφεση  μετά  τον τοκετό  και επιτυχείς επόμενες κυήσεις συμβαίνουν σε περισσότερο των δύο τρίτων των περιπτώσεων. Δερματικές εξάρσεις είναι οι πιο κοινές εκδηλώσεις του ΣΕΛ στην κύηση, ακολουθούμενες από αρθρίτιδα. Επώδυνες αγγειακές βλάβες στα άκρα είναι οι πιο κοινές δερματικές βλάβες.   Η επίδραση του ΣΕΛ στο έμβρυο σχετίζεται με την σοβαρότητα του μητρικού λύκου. Η σκληροδερμία έχει φανεί ότι σε ορισμένες περιπτώσεις βελτιώνεται, αλλά η ίδια η νόσος που λόγω της εκτεταμένης καταστροφής του κολλαγόνου και φυσικά της ψυχολογίας του ασθενούς δεν επιτρέπει συνεδρίες αισθητικής, ελαχιστοποιεί τις πιθανότητες να συναντήσουμε στο χώρο μας αυτό το νόσημα γενικότερα, πόσο μάλλον κατά τη διάρκεια ή μετά μια πιθανή κύηση. Η δερματομυοσίτιδα μπορεί να αποβεί μοιραία για την εγκυμοσύνη, αλλά η επικινδυνότητα της νόσου δεν επιτρέπει ούτως ή άλλως σχεδόν καμία αισθητική παρέμβαση πέραν της αποτρίχωσης σε περιοχές ελεύθερες από συμπτώματα και μόνο με τη γραπτή άδεια του θεράποντος ιατρού. Πολλές περιπτώσεις πέμφιγας στην κύηση (Εικ.3, Εικ.5) έχουν αποτέλεσμα την γέννηση νεκρού εμβρύου.

Η αιτία του θανάτου του εμβρύου είναι πολυπαραγοντική και μπορεί να οφείλεται στη δερματική νόσο, σε λήψη φαρμάκων από την μητέρα, ενδιάμεση λοίμωξη ή και ανεπάρκεια του πλακούντα.

ΜΕΤΑΒΟΛΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΡΑΧΕΣ

Μια από τις πιο σημαντικές μεταβολικές διαταραχές που χαρακτηρίζεται ως νόσημα και ονομάζεται μητρική εντεροπαθητική ακροδερματίτιδα, έχει διαφοροδιάγνωση το ερπητοειδές κηρίο ή πεμφιγοειδές της κύησης

Παρουσιάζονται υψηλά ποσοστά οιστρογόνων και πορφυρινών κατά την κύηση, υψηλές απαιτήσεις σε σίδηρο και αύξηση αιματικής ροής, τα επίπεδα Ζn στον ορό ελαττώνονται πρώιμα στην κύηση. Σε μερικούς ασθενείς η νόσος αναγνωρίζεται στην κύηση αλλά μπορεί να διαγνωσθεί λανθασμένα ως ερπητοειδές κηρίο ή πεμφιγοειδές της κύησης, εάν δεν μετρηθεί το επίπεδο ψευδαργύρου. Πιο συχνά ο ασθενής είχε ένα μη ειδικό εξάνθημα στη διάρκεια της παιδικής ηλικίας, που επανεμφανίσθηκε κατά την κύηση με προοδευτική επιδείνωση έως τον τοκετό και γρήγορη υποχώρηση μετά από αυτόν. Οι περισσότερες κυήσεις έχουν γεννήσει φυσιολογικούς απογόνους. Σε λίγες περιπτώσεις μη θεραπευθείσης μητρικής εντεροπαθητικής ακροδερματίτιδας, έχουν αναφερθεί ανεγκεφαλία και νεογνικός θάνατος.

ΔΕΡΜΑΤΙΚΟΙ ΟΓΚΟΙ

Κατά τη διάρκεια της κύησης μπορεί να εμφανιστούν δερματικοί όγκοι για πρώτη φορά ή να παρατηρηθεί αύξηση του μεγέθους ή του αριθμού των ήδη υπαρχόντων, μπορεί επίσης να υπάρξει πολ/σμός των τριχοειδών ιδιαίτερα στους βλεννογόνους ανάμεσα στο 2ο και 5ο μήνα της κύησης, η γνωστή επουλίς της κύησης. Άλλα ποικίλα οζίδια που εμφανίζονται τους όψιμους συνήθως μήνες της κύησης εξαφανίζονται συνήθως μετά τον τοκετό. Αιμαγγειώματα -ενδοθηλιώματα ιδιαίτερα στην περιοχή γύρω από τα μάτια είναι σύνηθες φαινόμενα και ενίοτε περιβάλλονται από διεσταλμένες φλέβες, ενώ συνυπάρχουν με υπερμελάχρωση σε άλλες περιοχές του δέρματος. Τα χηλοειδή μπορεί να αναπτυχθούν κατά την κύηση καθώς και υπέρταση ή ρήξη νεφρικής αρτηρίας δύναται να παρατηρηθούν.

Ιστολογικά τα μελανοκύτταρα αυξάνουν σε μέγεθος και εκκρίνουν αυξημένη μελανίνη με πλήρως αναπτυγμένους δενδρίτες ή αντίθετα αλλοιώσεις μελανοκυτταρικών σπίλων. Αύξηση στους υποδοχείς οιστρογόνων και προγεστερόνης, που όπως είχαμε αναφέρει στο πρώτο μέρος ευθύνεται για πληθώρα μελαχρωματικών αλλοιώσεων και κακοηθών εξαλλαγών συγγενών και δυσπλαστικών σπίλων.

Από την άλλη όμως υπάρχουν ενδείξεις ότι η πολυτοκία προσφέρει προστατευτικό ρόλο στην εμφάνιση μελανώματος στις γυναίκες, ενώ από τις μελέτες των Gizin, Driscoll και Granthels διαπιστώθηκε ότι η κύηση δεν επιδρά στην 5ετή επιβίωση.

ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΝΟΣΟΙ

Μια από τις νόσους που συχνά έχουν αναφερθεί στην κύηση είναι το ερύθημα abigne, όπου κάθε επαφή έστω και με την ελάχιστη θερμότητα πρέπει να αποκλειστεί καθώς η δικτυακή και μελαχρωματική δερμάτωση μπορεί να επιδεινωθεί. Επίσης η μελανίζουσα ακάνθωση είναι μια ακόμη νόσος που μπορεί να εμφανιστεί κατά την εγκυμοσύνη και να επηρεάσει δραστικά την ήδη περιορισμένη γκάμα των αισθητικών παρεμβάσεων κατά αυτό το χρονικό διάστημα.

Σε αυτές μπορούμε να συμπεριλάβουμε τις δερματοπάθειες της κύησης όπως την ενδοηπατική χολόσταση που μπορεί να εμφανιστεί κατά το πρώτο τρίμηνο, ιδιαίτερα σε χώρες όπως η Χιλή ή γενικότερα οι Σκανδιναβικές, όχι στην Ελλάδα συνήθως και αποδίδεται ιδιαίτερα σε διαιτητικούς παράγοντες με συμπτώματα όπως ο γενικευμένος κνησμός και διαφοροδιάγνωση τον ίκτερο. Λόγω της χολόστασης μπορεί να υπάρχει δυσαπορρόφηση λίπους που μπορεί να οδηγήσει σε απώλεια βάρους και σε σοβαρές περιπτώσεις σε ανεπάρκεια Vit - Κ που μπορεί να οδηγήσει σε εμβρυακό stress, ακμή και ότι άλλο συνεπάγεται αυτό κατά την αισθητική. Ακόμη μπορούμε να συμπεριλάβουμε τον έρπη ή πεμφιγοειδές της κύησης, που μπορεί να εμφανισθεί καθ'όλη τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, αλλά δεν προκαλεί κάποιο ουσιαστικό πρόβλημα στις συνεδρίες καθώς εμφανίζεται αρχικά στην κοιλιά και έπειτα μπορεί να προσβάλει παλάμες, πέλματα και τέλος τους βλεννογόνους του προσώπου, με αποτέλεσμα να δρα ψυχολογικά, αλλά και πρακτικά ανασταλτικά σε οποιαδήποτε επίσκεψη στην αισθητικό. Υποχωρεί αυτόματα μετά τον τοκετό, αλλά μπορεί να επανεμφανιστεί με την έμμηνο ρύση ή με την per os λήψη αντισυλληπτικών. Η ιωσινοφιλία κατατάσσεται με εξίσου σημαντική βαρύτητα στην ίδια κατηγορία των νόσων λόγω της υποεπιδερμικής φυσαλίδας με περιαγγειακή διήθηση από λεμφοκύτταρα και ιωσινόφιλα.

ΚΝΙΔΩΤΙΚΕΣ, ΚΝΗΣΜΩΔΕΙΣ ΒΛΑΤΙΔΕΣ ΚΑΙ ΠΛΑΚΕΣ ΤΗΣ ΚΥΗΣΗΣ

Το πολύμορφο εξάνθημα της κύησης απαντάται στο τρίτο τρίμηνο της κύησης και διαρκεί από 1 έως 6 εβδομάδες. Αρχίζει συνήθως στις ραβδώσεις της κοιλιάς και αφήνει άθικτη την περιοχή γύρω από τον ομφαλό. Είναι πολύμορφο, αλλά πιο συχνά εμφανίζει κνιδωτικές βλατίδες, πλάκες, φυσαλίδες και πορφύρες. Μέσα σε λίγες ημέρες προσβάλει τους μηρούς, τους γλουτούς και τους βραχίονες, ενώ πρόσωπο και παλάμες συνήθως όχι. Όταν η νόσος είναι διάχυτη θυμίζει συνήθως τοξικό ερύθημα και είναι εύκολα ευδιάκριτη. Καθώς υποχωρεί μοιάζει με έκζεμα με διάφορη κλινική εικόνα.

Θεωρείται ότι η ταχεία διάταση του κοιλιακού τοιχώματος στις πρωτότοκες και η ανώμαλη απόκτηση βάρους από τη μητέρα και το έμβρυο, μπορεί να προκαλέσει βλάβη στο συνδετικό ιστό και να προκαλέσει τις ραβδώσεις και τη φλεγμονώδη απάντηση του οργανισμού στην κνίδωση. Άλλοι πάλι συγγραφείς θεωρούν ότι κατά το πρώτο τρίμηνο που ωριμάζει ο πλακούντας πυροδοτείτε πολ/σμός των ινοβλαστών. Κατά την κνίδωση παρατηρείται χαρακτηριστική θυλακίτιδα, ενώ στην κνήφη τα συμπτώματα αρχίζουν νωρίτερα και επιμένουν καθ' όλη την κύηση. Μπορεί δε να επανέλθει σε επόμενη κύηση. Η κατάσταση δεν επηρεάζει το έμβρυο και αντιμετωπίζεται με ιατρική συνταγή συμπτωματικά.

ΚΝΗΦΗ ΤΗΣ ΚΥΗΣΗΣ

'Εχει πολλές ονομασίες και χαρακτηρίζεται από ερυθηματώδεις βλατίδες, οζίδια εξανθήματα γενικότερα σε εκτατικές επιφάνειες άκρων και περιστασιακά στην κοιλιά. Μπορεί να εμφανιστεί σε οποιοδήποτε τρίμηνο της εγκυμοσύνης και να υποτροπιάσει σε επόμενη εγκυμοσύνη.

Ιστολογικά παρατηρείτε φλεγμονώδη, κυτταρική διήθηση στο χόριο με περιστασιακές επιδερμικές αλλοιώσεις. Μπορεί να υπάρχει ατοπική προδιάθεση στο άτομο ή ενδοηπατική χολόσταση ή και τα δύο. Μπορεί όμως να μη σχετίζεται και με τίποτα από τα προλεγόμενα.

ΚΝΗΣΜΩΔΕΙΣ ΘΥΛΑΚΙΤΙΔΑ ΤΗΣ ΚΥΗΣΗΣ

Χαρακτηρίζεται από ένα κνησμώδες εξάνθημα και περιγράφηκε σχετικά πρόσφατα η νόσος. Κλινική εικόνα έχει αναφερθεί ερυθηματώδεις και θυλακικές βλατίδες από τον 4ο εως τον 9ο μήνα της κύησης.

Ιστολογικά διαπιστώνεται άσηπτη θυλακίτιδα με διαφοροδιάγνωση μικροβιακή θυλακίτιδα ή λοιμώδη. Δεν υπάρχουν ενδείξεις ορμονικής διαταραχής απαραίτητα, ενώ μπορεί να συνυπάρχει ενδοηπατική χολόσταση και υποχωρεί μετά τον τοκετό.

ΣΥΝΟΛΙΚΗ ΑΠΟΤΙΜΗΣΗ

Κάνοντας μια αποτίμηση αυτών των παθήσεων και γενικότερα των διαταραχών που μπορεί να απαντήσουμε στο εργαστήριο αισθητικής καλώντας να καλύψουμε απλές ανάγκες εγκύων, όπως η αποτρίχωση ή η ενυδάτωση συνοψίζουμε στα εξής. Η συμμετοχή των ραγάδων συμβαίνει συνήθως στο πολύμορφο της κύησης, οζώδεις βλάβες απαντούνται συνήθως στην κνήφη της κύησης, θυλακική κατανομή στην κνησμώδη θυλακίτιδα, κνιδωτικές βλάβες σε πολύμορφο κύησης ή στον έρπητα, όπως και φυσαλίδες στον έρπητα απλό ή όχι και στο έκζεμα και περιστασιακά στο πολύμορφο της κύησης. Υπάρχει πάντα πιθανότητα ενδοηπατικής χολόστασης, γι αυτό και τυχόν ελαφρότητα στην αντιμετώπιση όποιου εξανθήματος κατά την κύηση πρέπει να αποτρέπεται και να συμβουλεύουμε την έγκυο προς την ιατρική εξέταση.

Η κύηση είναι μια φυσιολογική διαδικασία, που όμως συνοδεύεται από το βάρος μιας νέας ζωής και ριζικές ενδοκρινικές και μεταβολικές αλλαγές, μια κατάσταση μεταβολής της ανοσίας και εύθραυστης χρονικής περιόδου. Διαπιστώνονται μόνιμες ή προσωρινές αλλαγές στο δέρμα και την τριχοφυΐα κατά τη φυσιολογική κύηση, αυξημένη ροή αίματος και επομένως θερμοκρασίας και οίδημα, που μπορεί να επηρεάσουν την έγκυο, αλλά και να διαφοροποιούν τις ανάγκες της στο χώρο του εργαστηρίου αισθητικής. Αγγειακές βλάβες μπορεί να εμφανιστούν ή να πολλαπλασιαστούν, αιμαγγειώματα, τηλαγγειεκτασίες και σπίλοι είναι τα πιο συνήθη όπου και παρατηρούνται οι πιο έντονες αλλαγές. Διαταραχές στη μελάχρωση λόγω ενδοκρινικής αλλαγής είναι τα πλέον σίγουρο που θα κληθούμε να αντιμετωπίσουμε συνήθως αμέσως μετά τον τοκετό, όπως και τις αλλαγές στην τριχοσμηγματογόνο μονάδα που με τη συνοδή αύξηση των ανδρογόνων η αραίωση στο τριχωτό της κεφαλής συνοδεύεται από τις πιο γυαλιστερές και πυκνές τρίχες...σε λάθος σημεία! Ακμή και δασυτριχισμός είναι πιθανό να συνοδεύσουν πολλές δερματοπάθειες ή να ηγηθούν.

Το British Νational Formulary προειδοποιεί ότι στην πρώιμη κύηση κανένα δραστικό συστατικό δεν είναι αθώο, καθώς μπορεί να μεταφερθεί με ενεργητική μεταφορά στον πλακούντα και να επιδράσει ποικιλοτρόπως επί της κυήσεως ακόμη και αν θεωρείται ‘αθώο’ σε διάφορη κατάσταση. Σε κάθε περίπτωση η συνεργασία με το μαιευτήρα γυναικολόγο της εγκύου θα εξασφαλίσει την καλή ψυχολογία της με την καλύτερη δυνατή εμφάνιση της κατά την κύηση.

Αν όλα αυτά φαντάζουν μακρινά ή απίθανα στο εργασιακό περιβάλλον, διαλογιστείτε ότι αποδεδειγμένα στην καλύτερα μελετημένη χρονική περίοδο της γυναικείας ζωής, γυναίκες που έχουν μεταβάλει τρόπον τινά μέσω της καθημερινότητας το μεταβολισμό των οιστρογόνων στο ήπαρ, οδηγώντας τα χολικά σε ελαττωμένο όγκο και με δυσκολία αποβολής τους από τον οργανισμό, έχουν επιδρώντας κατά μήκος των μεμβρανών των καναλίσκων στο ηπατοκύτταρο και έχουν προκαλέσει χολόσταση. Εάν οι προαναφερθείσες ανωμαλίες είναι τα αίτια ή τα αποτελέσματα της χολόστασης δεν είναι γνωστό, είναι όμως εμφανές και μπορεί να συνυπάρχει με ανεπάρκεια Vit -Κ που στην περίπτωση της εγκυμοσύνης μπορεί να προκαλέσει ακόμη και εμβρυακό θάνατο.

*    L.M. MEDENICA, 3ο Εαρινό συμπόσιο της Ευρωπαϊκής Ακαδημίας Δερματολογίας και Αφροδισιολογίας, 'Δερματοπάθειες της κύησης'  info - derma, τεύχος 58, Μάιος-Ιούνιος 2005.

*    G. KIRTSCHIG, 13ο Congress of the European  Academy of Dermatology and Venereology, 'Ποιες δερματολογικές θεραπείες είναι ασφαλείς στη χρήση κατά την κύηση?, info - derma, τεύχος 43, Οκτώβριος - Νοέμβριος 2002.

*    F. WOJNAROWSKA, 13ο Congress of the European  Academy of Dermatology and Venereology, 'Δερματοπάθειες κατά την κύηση’, info - derma, τεύχος 43, Οκτώβριος -Νοέμβριος 2002.

*    ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΓΡ. ΚΩΣΤΑΚΗΣ, ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΖΑΡΑΦΩΝΙΤΗΣ, 'Δερματοπάθειες και κύηση’, info - derma, τεύχος 40, Απρίλιος-Μάιος 2002.

(0 votes)

Κύηση & δερματολογικές δερματοπάθειες Μέρος A

Το ποίημα της δημιουργίας συνοδεύεται από μια σωρεία άλλων περιστατικών που ακόμη και η πιο αισιόδοξη γυναίκα δε θα μπορούσε να παραβλέψει και σε καμία περίπτωση να χαρακτηρίσει σαν ‘ποίημα’. Αυτό βέβαια δεν είναι απόλυτο, αλλά δεν ακολουθεί και τη σπανιότητα μιας εξαίρεσης. 

Συχνά παρατηρούνται δερματολογικές αλλαγές, δερματικοί όγκοι, αλλά και φυσιολογικές αλλαγές στη φυσιολογία του δέρματος που υποχωρούν μετά τον τοκετό, ενώ άλλες επιμένουν για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα σε πιο ήπια μορφή.

Οι αλλαγές που παρατηρούνται κατά την εγκυμοσύνη οφείλονται σε ανοσολογικές, μεταβολικές, αγγειακές και ενδοκρινολογικές μεταβολές και αλλοιώσεις που καθιστούν το δέρμα της εγκύου και τα εξαρτήματα του, ευπαθή σε φυσιολογικές και παθολογικές μεταβολές. Για παράδειγμα η αυξημένη χοριακή γοναδοτροπίνη, από όπου και εντοπίζεται με πιστότητα η ενδιαφέρουσα κατάσταση, αυξάνεται συνεχώς από τη στιγμή της σύλληψης μέχρι και τη 12η εβδομάδα που φθάνει στη μέγιστη τιμή της. Η ύπαρξη αυτής της ορμόνης έχει σαν αποτέλεσμα την προαγωγή της παραγωγής οιστρογόνων και προγεστερόνης (στο ωχρό σωμάτιο). Tα επίπεδα της προγεστερόνης στο αίμα αυξάνουν σταθερά κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, ενώ η παραγωγή οιστρογόνων τείνει να μειωθεί στα τελευταία στάδια. Λοιπές ενδοκρινολογικές αλλαγές στην εγκυμοσύνη συμπεριλαμβάνουν αύξηση του μεγέθους του θυρεοειδούς αδένα, με συνοδό αυξημένη πρόσληψη ιωδίου και την ύπαρξη ενός σταδίου υπερθυρεοειδισμού, καθώς επίσης και αύξηση του μεγέθους της υπόφυσης και αυξημένη έκκριση γονταδοτροπίνης και αδενοκορτικοτρόπου ορμόνης (ACTH).

Mερικές από αυτές τις ορμονικές αλλαγές έχουν άμεση επίδραση στο δέρμα. Οι επιδράσεις στο δέρμα δεν περιορίζονται σε μια και μόνη παρατήρηση, αλλά ούτε και παρατηρούνται με μεγάλη συχνότητα εμφάνισης. Μια από τις πιο συνηθισμένες αλλαγές, που συνήθως καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε τις συνέπειες της μετά τον τοκετό είναι οι μελαχρωματικές αλλαγές του δέρματος που οφείλονται στην αύξηση της μελάχρωσης του δέρματος κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης ιδιαίτερα στις μελαχρινές γυναίκες. Υπερμελάχρωση που μπορεί να παρατηρείται σε ήδη μελαχρωματικές περιοχές, όπως τη θηλέα άλω του μαστού και παλιές τραυματικές ουλές στο σώμα και οφείλεται στην ενεργοποίηση των μελανοκυττάρων από τα οιστρογόνα και την προγεστερόνη, ενώ σε περίπτωση γενικευμένης υπερμελάχρωσης μπορεί να υποθάλπεται λανθάνοντας υπερθυρεοειδισμός, υπερμελάχρωση της λευκής γραμμής και ιδίως κάτω από τον ομφαλό, που οφείλεται σε τοπική αύξηση των μελανοκυττάρων, μέλασμα ή χλόασμα ή μάσκα της εγκυμοσύνης που είναι πιο συχνό στις μελαχρινές γυναίκες και κυρίως εμφανίζεται στο μέτωπο, τις παρειές, το άνω χείλος, τα ζυγωματικά, το πηγούνι και σπάνια στην κάτω γνάθο. Το χρώμα είναι ανοιχτό φαιο-καφέ, ενώ τα όρια της βλάβης είναι ακανόνιστα και συνήθως με γραμμικό σχέδιο που επιδεινώνεται από την έκθεση στον ήλιο.

Mε τη λυχνία του Wood το μέλασμα μπορεί να χωρισθεί σε τέσσερις τύπους:

α) Στον επιδερμιδικό τύπο, όπου με τη λυχνία του Wood παρατηρείται αύξηση της μελάγχρωσης και αύξηση της μελανίνης, κυρίως στη βασική στιβάδα. O τύπος αυτός παρατηρείται περίπου στο 70% των ατόμων με μέλασμα και ανταποκρίνεται καλύτερα στη θεραπεία από άλλους τύπους.

β) Στο χοριακό τύπο (10% των περιπτώσεων), όπου δεν παρατηρείται επιδείνωση με τη λυχνία του Wood.(O τύπος αυτός ανταποκρίνεται πτωχά στα τοπικά θεραπευτικά σκευάσματα, διότι τα μακροφάγα του χορίου εμποδίζουν την ελάττωση της χρώσης).

γ) Στο μικτό τύπο (20% των περιπτώσεων), που παρουσιάζει ορισμένες περιοχές οι οποίες επιδεινώνονται και άλλες οι οποίες δεν επηρεάζονται με τη λυχνία του Wood.

δ) Στον ακαθόριστο τύπο (περίπου 2% των περιπτώσεων), που δεν κατηγοριοποιείται μέσω της εξέτασης με τη λυχνία του Wood.

Tο μέλασμα είναι σχεδόν αγνώστου αιτιολογίας εκδήλωση του δέρματος. Πέρα από την εγκυμοσύνη, μπορεί περιστασιακά, να εκδηλωθεί σε ασθενείς οι οποίοι λαμβάνουν αντισυλληπτικά χάπια, σε δυσλειτουργίες του θυρεοειδούς αδένα, σε ασθενείς οι οποίοι βρίσκονται σε θεραπεία με οιστρογόνα ή προγεστερόνη, φωτοτοξικά ή κάποια καρδιολογικά φάρμακα. 

Στις έγκυες τα αυξημένα επίπεδα οιστρογόνων και προγεστερόνης σε συνδυασμό με την έκθεση στην υπέρυθρη ακτινοβολία είναι οι πιο συχνές αιτίες μελάχρωσης. Iστολογικά, το πάχος της επιδερμίδας είναι φυσιολογικό, ενώ υπάρχει αυξημένη εναπόθεση μελανίνης στη βασική μεμβράνη και αυξημένος αριθμός μελανινοκυττάρων. O ρόλος της ορμόνης που είναι καθοριστικής σημασίας για την ενεργοποίηση των μελανινοκυττάρων, δε φαίνεται να είναι σημαντικός. Σε επιμένων μέλασμα και μετά τον τοκετό παρατηρείται συνήθως αύξηση της υπερμελάγχρωσης προεμμηνορυσιακά.

H συνεχής χρήση αντηλιακών σκευασμάτων κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης βοηθά στη μείωση της σοβαρότητας του προβλήματος. 

Άλλες διαταραχές που δύναται να εμφανιστούν κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης είναι σπίλοι και μελανώματα. Ήδη υπάρχοντες σπίλοι μπορεί να γίνουν πιο έντονοι σε χρώμα και μεγαλύτεροι σε μέγεθος. Επίσης είναι δυνατόν να παρατηρηθεί εμφάνιση μελανώματος, αφού η συχνότητα παρατήρησης σε έγκυες γυναίκες είναι πολύ μεγαλύτερη από ότι σε ηλικιακά ισοδύναμες γυναίκες, ίσως όμως λόγω των πολλών δερματολογικών διαταραχών και της σύγχυσης στην ταυτοποίηση αυτών.

Παρά το γεγονός ότι αυτές οι βλάβες τείνουν να εξαφανιστούν μετά την εγκυμοσύνη, σε ορισμένες περιοχές ή και ορισμένες βλάβες παραμένουν και την ώρα της αισθητικής τους αντιμετώπισης προκαλούν πρόβλημα. 

Κάτι που προσεγγίζεται με ιδιαίτερη συχνότητα από την αισθητικό μετά το πέρας της εγκυμοσύνης και χρίζει άμεση αντιμετώπιση είναι η εμφάνιση ραβδώσεων. Συμπεριλαμβάνονται στις δομικές αλλαγές του δέρματος κατά την κύηση και εμφανίζονται με συχνότητα περίπου 90% ιδιαίτερα στις λευκές γυναίκες και σπάνια στη μαύρη-ασιατική φυλή. Αναπτύσσονται κατά το τρίτο τρίμηνο της εγκυμοσύνης κυρίως στην κοιλιακή χώρα και μερικές φορές στους μαστούς, τους μηρούς, τους γλουτούς, τους βραχίονες και τη βουβωνική χώρα. Αρχικά εμφανίζονται σαν λεπτές ραβδώσεις του δέρματος σε ερυθρό χρώμα που ενώ υποχωρούν λίγο μετά τον τοκετό, δεν εξαφανίζονται πλήρως. Εμφανίζονται ειδικά σε περιοχές που υπάρχει μεγάλη τάση στο δέρμα, αλλά αυτό δεν είναι απόλυτο.

Η αιτιολογία δεν είναι πλήρως εντοπισμένη, αλλά θεωρείται ότι υπάρχει γενετική προδιάθεση. Ίσως πάλι κατά ορισμένη βιβλιογραφία να οφείλεται η εμφάνιση τους σε διαταραχή των κολλαγόνων ινών. Η ορμόνη ρελαξίνη που αυξάνει στο δέρμα κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, αλλά και των οιστρογόνων προκαλεί αύξηση στην παραγωγή των κολλαγόνων και μη θειικών βλεννοπολυσακχαριδών σε συνδυασμό με τη στρεσογόνο επίδραση της διάτασης στον αρχέγονο αυτό ιστό, οδηγούν στη δημιουργία ραβδώσεων. Φαίνεται, τέλος, ότι σημαντικό ρόλο παίζει η επίδραση χημικών μεσολαβητών στο κολλαγόνο και τις ελαστικές ίνες, η ακριβής όμως, παθογέννεση δεν είναι γνωστή. 

Tο γεγονός ότι παρόμοιες βλάβες εμφανίζονται σε διάφορες άλλες καταστάσεις, όπως παχυσαρκία, διαβήτη, σύνδρομο Marfan, νόσο Cushing, υποσιτισμό και φυματίωση, καθώς και σε θεραπεία με κορτικοστεροειδή, οδηγεί στο συμπέρασμα ότι διαφορετικά αίτια οδηγούν στο ίδιο κλινικό αποτέλεσμα.

Eίναι αξιοσημείωτο ότι οι βλάβες της PUPP (κνησμώδεις, κνιδωτικές βλατίδες και πλάκες της εγκυμοσύνης), μία κατάσταση που προσβάλλει τυπικά πρωτοεγκυμονούσες, εμφανίζονται χαρακτηριστικά στην έναρξη του σχηματισμού των κοιλιακών ραβδώσεων. 

Aυτό οδηγεί στο συμπέρασμα ότι μπορεί κάποια αντιγονική προσβολή να οδηγεί σε καταστροφή του δέρματος, δημιουργία ραβδώσεων και, δευτερογενώς, σε φλεγμονώδεις αντιδράσεις. 

Στις διαταραχές που λαμβάνουν χώρα ως δομικές αλλαγές του δέρματος κατά την κύηση συμπεριλαμβάνεται και η τέρμινθος της εγκυμοσύνης που χαρακτηρίζεται από ορατές μελαχρωματικές εκβλαστήσεις από μαλακό σαρκώδες δέρμα και γίνονται ορατές σε ορισμένες περιοχές του σώματος, όπως στη μασχάλη, την τραχηλική χώρα, την υπομαστική περιοχή και τη βουβωνική χώρα ορισμένων εγκύων γυναικών. Υποχωρεί μετά τον τοκετό, υπάρχει όμως η περίπτωση να παραμείνει και τα κλινικά της σημάδια να μεγενθυθούν σε επόμενες εγκυμοσύνες. Αντιμετωπίζεται ιατρικά και επειδή δεν οφείλεται σε ιό δεν είναι μεταδιδόμενη.

Εκτός από τις διαταραχές που λαμβάνουν χώρα στο δέρμα, εμφανίζονται και άλλες στα εξαρτήματα αυτού. Για παράδειγμα στους ιδρωτοποιούς αδένες, των οποίων η δραστηριότητα αυξάνεται σταδιακά έως το τρίτο τρίμηνο της εγκυμοσύνης. Αλλαγές στη λειτουργία των επινεφριδίων και στο αυτόνομο νευρικό σύστημα έχει σαν αποτέλεσμα η έγκυος πελάτισσα μας να ιδρώνει πολύ παντού, εκτός από τις παλάμες λόγω αύξησης της λειτουργίας του φλοιού των επινεφριδίων. Εκτός από την υπεριδρωσία μπορεί να παρατηρούμε στο πρόσωπο της την εμφάνιση κεχρίων, λόγω της αυξημένης λειτουργίας του θυρεοειδούς αδένα και της ανεπάρκιας ιωδίου. Ενώ σε περίπτωση ύπαρξης ιδρωταδενίτιδας, παρατηρείται σημαντική ελάττωση κατά την εγκυμοσύνη. 

Όσο αφορά στους σμηγματογόνους αδένες, η λειτουργία του αυξάνεται στο δεύτερο μισό της εγκυμοσύνης και το δέρμα της εγκύου ταλαιπωρείται από αυξημένη ορατή λιπαρότητα που δύναται να οδηγήσει στην εμφάνιση ακμής. Tα φυμάτια του Montgomery (μικροί σμηγματογόνοι αδένες στη θηλαία άλω των μαστών) μεγεθύνονται και υπερτρέφονται νωρίς στην εγκυμοσύνη και εμφανίζονται ως πολλαπλές, υπερυψωμένες, καφεοειδείς βλατίδες, αποτελώντας πρώιμο σημείο εγκυμοσύνης. Tο μέγεθός τους ελαττώνεται μετά τον τοκετό, ενώ μειώνεται επίσης και η υπερέκκριση των σμηγματογόνων αδένων. 

Eνώ τα οιστρογόνα φαίνεται να έχουν ανασταλτική επίδραση στην παραγωγή σμήγματος, στην εγκυμοσύνη, είτε εμποδίζεται η δράση αυτών στους σμηγματογόνους αδένες, είτε ενεργοποιείται κάποιος ισχυρός σμηγματοτροπικός παράγοντας.

Και αν η πελάτισσά σας δεν έχει ταλαιπωρηθεί από κάποια από αυτά τα ‘συμπτώματα’, είναι τυχερή αν δεν έχει παρατηρήσει κάποια αλλαγή στην τριχοφυία της. Σε πολλές γυναίκες παρατηρείται πάχυνση των τριχών και αύξηση του όγκου τους, κυρίως στο τριχωτό της κεφαλής, που όμως υποχωρεί μετα τον τοκετό. Aυτό φαίνεται να οφείλεται σε μεταστροφή του θυλάκου των τριχών από την τελογενή (πτωτική φάση) στην αναγενή φάση (ενεργός αυξητική φάση) κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης και σε επιτάχυνση της αλλαγής από αναγενή σε τελογενή μετά τον τοκετό, με επακόλουθη πτώση. Πιθανότατα αυτή η αλλαγή στην φυσιολογία του κύκλου της ζωής της τρίχας να οφείλεται στις ορμονικές αλλαγές της εγκυμοσύνης, αλλά και στις στρεσογόνες συνθήκες του τοκετού. Σε αντίθεση με αυτή την κατάσταση είναι δυνατόν να παρατηρηθεί σοβαρή τριχόπτωση, τελογενής ή ανδρογενετικού τύπου αλωπεκία, που ακολουθείται από ασθενή επανέκφυση τριχών. Δυστυχώς όμως τα ‘συμπτώματα’ στη διαταραχή της τριχοφυΐας δεν περιορίζονται σε ελάχιστα ορατές περιοχές ούτε στο τριχωτό της κεφαλής, δύναται να παρατηρηθούν ακόμη και στο πρόσωπο ως δασυτριχισμός και τότε οι περιορισμοί στην εφαρμογή της ριζικής αποτρίχωσης και των άλλων μεθόδων τύπου παλμικό φως και laser μπορεί να προκαλέσει σοβαρά προβλήματα στην ψυχολογία της πελάτισσάς μας, αλλά και να την οδηγήσει σε απερίσκεπτους τρόπους λανθασμένης αντιμετώπισης της.  

Τα νύχια σπάνια υφίστανται ονυχόλυση, εγκάρσια αυλάκωση ή επωνύχια κεράτωση που δεν αντιμετωπίζονται εύκολα με διατροφικές συμβουλές και προιοντικες θεραπείες. Σίγουρα όμως κατά την εγκυμοσύνη η ανάπτυξη τους είναι αυξημένη και ελαττώνεται αμέσως μετά τον τοκετό , οπότε και επανέρχεται στο φυσιολογικό.

Αλλαγές στη φυσιολογία του δέρματος που άπτονται ιατρικής αντιμετώπισης είναι και οι αγγειακές αλλαγές, αραχνοειδής σπίλοι, παλαμιαίο ερύθημα, μαρμαροειδής δερματίτιδα, αιμαγγειώματα, γκρανούλωμα της κύησης, πορφυρία, φλεβικοί κιρσοί, διαταραχές στους βλεννογόνους, κνησμός. Κάτι όμως που μπορεί να παρατηρείται και να σας προκαλεί εντύπωση είναι το σύνδρομο του καρπιαίου σωλήνα που κάνει την εμφάνιση του και οφείλεται στην πίεση που προκαλείται στο μέσο νεύρο από τις αγγειακές αλλαγές του χορίου και την διόγκωση των μαλακών ιστών από την κατακράτηση άλατος και ύδατος μέσω ορμονικών μεσολαβητών και οι αλλαγές στη διαπερατότητα των τριχοειδών αγγείων που συνεισφέρουν στην αύξηση της μάζας των. Συνήθως παρατηρούνται πόνο, αιμωδία και οίδημα του προσβαλλόμενου άκρου και κυρίως κατά τις νυχτερινές ώρες. Συνήθως όμως υποχωρεί μετά τον τοκετό, παρόλα αυτά χρίζει ιατρικής παρακολούθησης.

Κατά την εγκυμοσύνη εντυπωσιακή είναι συνήθως και η παρατήρηση εμφάνισης εκτεταμένου οιδήματος, που αφήνει εντύπωμα και είναι πολύ συχνό κατά το πρώτο τρίμηνο της εγκυμοσύνης. Eπηρεάζει το πρόσωπο, κυρίως την περικογχική χώρα, καθώς επίσης και τα χέρια, τους αστραγάλους και τα πόδια. Oίδημα βλεφάρων παρατηρείται στο 50% όλων των εγκύων γυναικών, ενώ οίδημα κάτω άκρων στο 70%. Η αιτιολογία είναι τα αυξημένα επίπεδα κυκλοφορούντων ορμονών (ωοθηκικών, πλακουντιακών και αδρενοκορτικοειδών), τα οποία οδηγούν σε αυξημένη αγγειοβρίθεια, με συνοδό κατακράτηση άλατος και ύδατος, καθώς και σε αυξημένη αγγειακή διαπερατότητα, ενώ η αύξηση του μεγέθους της μήτρας δυσχεραίνει την επαναφορά του αίματος και επιδεινώνει το οίδημα που είναι εντονότερο το πρωί και ελαττώνεται κατά τη διάρκεια της ημέρας. Κατά τη διερεύνηση του οιδήματος είναι σημαντικό να αποκλεισθεί οποιαδήποτε παθολογική κατάσταση, ενώ η λεμφική μάλαξη μπορεί να βοηθήσει ουσιαστικά στην βελτίωση της λεμφικής παροχέτευσης και την αποσυμφόρηση του οργανισμού.

Αυτές είναι μερικές από τις φυσιολογικές, αλλα και παθολογικές παρατηρήσεις που μπορεί να εντοπίσει η αισθητικός ή ο θεράπων ιατρός. Γνωρίζοντας την αιτιολογία και τη συχνότητα εμφάνισης αυτών είναι δυνατόν να συμβάλουμε στη βελτίωση της ψυχολογίας της πελάτισσάς μας ή ακόμη και να σχεδιάσουμε ένα πρόγραμμα αντιμετώπισης πολλών από αυτές μετά το πέρας του θηλασμού.

(0 votes)

Το κινητό τηλέφωνο και η υγεία μας. Featured

• Τα ραδιοκύματα, που εκπέμπονται πάνω από ένα συγκεκριμένο όριο, μπορούν να προκαλέσουν θερμικά αποτελέσματα στο σώμα μας.

• Αν και οι διεθνείς προδιαγραφές λένε ότι η έκθεση σε ραδιοκύματα με ισχύ κάτω από επιτρεπόμενα όρια δεν δημιουργεί προβλήματα στην υγεία μας, εντούτοις υπάρχουν ενδείξεις, από πειραματικές έρευνες, ότι:

• Η ακτινοβολία από τα κινητά μπορεί να βλάψει το DNA,

- υπάρχει συσχετισμός μεταξύ της χρήσης των κινητών και του καρκίνου στα ακουστικά νεύρα

- η χρήση των κινητών εξασθενεί τη λειτουργία του εγκεφάλου.

- πολλά συμπτώματα, όπως κούραση, ένταση, ανησυχία, κ.λπ., αποδίδονται στα μη θερμικά αποτελέσματα των ραδιοκυμάτων και την επίδραση που έχουν αυτά στο νευρικό σύστημα.

• Επιστήμονες επισημαίνουν ότι τα κινητά της 3ης γενιάς παράγουν περισσότερη ακτινοβολία από τα παλιά της 2ης γενιάς ,αλλά υπάρχουν λίγες ακόμα μελέτες για την επίδραση αυτών των τηλεφώνων πάνω στην υγεία .Επίσης ,λένε ότι χρειάζονται μελέτες για τις επιδράσεις στην υγεία των ασύρματων δικτύων ,Bluetooth και Wi-Fi.

Ειδικά για τα παιδιά 

• Το σύστημα του εγκεφάλου και το νευρικό σύστημα των παιδιών είναι σε ανάπτυξη. Έτσι κάθε ταραχή, έστω και μικρή, που μπορεί να προκληθεί από την ακτινοβολία μπορεί να είναι σημαντική σε βάθος χρόνου.

• Οι ειδικοί εκτιμούν ότι δε θα πρέπει να επιτρέπεται η συχνή χρήση των κινητών σε παιδιά κάτω των 9 ετών.

• Ο κίνδυνος είναι μεγαλύτερος όσο πιο μικρό είναι το παιδί.

Υπάρχουν όρια ασφαλείας ;

• Το όριο ασφαλούς έκθεσης σε ηλεκτρομαγνητικά πεδία αποτελεί το Ρυθμό Ειδικής Απορρόφησης (SAR). Το όριο που έχει αναγνωριστεί από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας και έχει υιοθετηθεί από την Ε.Ε. είναι 2W/kg (2 βατ ανά χιλιόγραμμο βάρους) τοπικά.

• Τα όρια αυτά έχουν τεθεί με βάση τις έρευνες για τα θερμικά αποτελέσματα που επιφέρουν τα ραδιοκύματα στον οργανισμό μας. Για τα μη θερμικά αποτελέσματα δεν έχουμε αρκετές έρευνες. Αρκετοί μάλιστα επιστήμονες υποστηρίζουν ότι τα μη θερμικά αποτελέσματα είναι μεγαλύτερης βαρύτητας από τα θερμικά.

Πως μπορώ να γνωρίζω αν το κινητό μου εκπέμπει ακτινοβολία εντός των ορίων ασφαλείας ;

• Tα κινητά τηλέφωνα πρέπει να εκπέμπουν ακτινοβολία κάτω από το όριο ασφαλείας και να φέρουν την επισήμανση CE. Η μέγιστη τιμή του τοπικού SAR αναφέρεται στις οδηγίες χρήσης της συσκευής.

Με άλλα λόγια, αν υπάρχει λόγος να συμβεί μία βλάβη ή καταστροφή, ακόμα κι αν δεν είμαστε απόλυτα σίγουροι, καλύτερα να είμαστε προσεκτικοί.

Η περίπτωση της ακτινοβολίας της κινητής τηλεφωνίας παραπέμπει σε περιπτώσεις όπως η ραδιενέργεια, το κάπνισμα, οι διοξίνες, και σε άλλους παράγοντες που αρχικά είχαν θεωρηθεί ακίνδυνοι για την υγεία.

Γι΄αυτό λοιπόν, αν χρησιμοποιήτε κινητό προσπαθείστε να ελαττώσετε το χρόνο έκθεσης στα ραδιοκύματα:

· Χρησιμοποιήτε το κινητό μόνο σε περίπτωση ανάγκης

· Οι συνδιαλέξεις σας να είναι σύντομες

· Ελέγχετε την τιμή του SAR, όταν αγοράζετε καινούριο τηλέφωνο.

Ε.Κ.ΠΟΙ.ΖΩ

(0 votes)

Τεστ ΠΑΠ Featured

Ο Καρκίνος του Τραχήλου της Μήτρας (ΚΤΜ) είναι πραγματικά πολύ διαδεδομένος. Είναι ο 2ος συχνότερος καρκίνος παγκοσμίως στις γυναίκες κάτω των 45 ετών.

Στον κόσμο:

· Κάθε χρόνο πάνω από 500.000 γυναίκες μαθαίνουν ότι πασχουν από ΚΤΜ.

· 230.000 γυναίκες πεθαίνουν από ΚΤΜ κάθε χρόνο.

Στην Ευρώπη:

· Μία γυναίκα πεθαίνει από ΚΤΜ κάθε 18 λεπτά.

· Κάθε χρόνο γίνονται 60.000 νέες διαγνώσεις.

· 30.000 γυναίκες πεθαίνουν από ΚΤΜ κάθε χρόνο.

Ο τακτικός έλεγχος με τεστ Παπανικολάου βοηθάει στην έγκαιρη εντόπιση της νόσου.

Τι είναι ο ΚΤΜ; Τι προκαλεί τον ΚΤΜ;

· Ο ΚΤΜ είναι ο ανεξέλεγκτος πολλαπλασιασμός των κυττάρων του τραχήλου.

· Ο ΚΤΜ δεν είναι κληρονομικός.

· Προκαλείται από έναν ιό που ονομάζεται Ιός των Ανθρωπίνων Κονδυλωμάτων ή HPV.

Ο Ιός HPV:

· Μεταδίδεται με τη σεξουαλική πράξη.

· Το προφυλακτικό δεν προστατεύει πλήρως διότι και η δερματική περιοχή κάτω από τα γεννητικά όργανα,μπορεί επίσης να φέρει τον ιό.

· Ο ιός προκαλεί αλλοιώσεις στα κύτταρα του Τραχήλου που μπορούν να οδηγήσουν σε καρκίνο.

· Αν έχετε σεξουαλικές σχέσεις-όποια κι αν είναι η ηλικία σας-μπορεί να κινδυνεύετε.

· Ποσοστό έως και 80% των σεξουαλικά ενεργών γυναικών θα προσβληθεί από τον ιό του HPV σε κάποια στιγμή της ζωής τους.

Το Τέστ Παπανικολάου είναι απαραίτητο για όλες τις γυναίκες.

· Είναι απλό και γρήγορο στην εφαρμογή του.

· Κάθε γυναίκα που έχει σεξουαλική ζωή,από τον πρώτο κιόλας χρόνο μετά την πρώτη επαφή και για κάθε χρόνο πρέπει να κάνει τεστ Παπανικολάου.

· Ο τακτικός έλεγχος με τεστ Παπανικολάου είναι ο πιο αποτελεσματικός τρόπος για την ανίχνευση των προκαρκινικών αλλοιώσεων του Τραχήλου.

· Η έγκαιρη ανίχνευση των αλλοιώσεων επιτρέπει την αποτελεσματική τους θεραπεία και η εξέλιξη σε ΚΤΜ προλαμβάνεται 100%.

Στην Ελλάδα:

· Κάτω του 20% του γυναικείου πληθυσμού κάνει τεστ Παπανικολάου.

· Το 60% των Ελληνίδων δεν γνωρίζει το λόγο για τον οποίο γίνεται το τεστ Παπανικολάου.

· Είναι επιτακτική ανάγκη η δημιουργία Εθνικού Προγράμματος Πρόληψης με τη συνεργασία όλων των επιστημονικών φορέων,δημοσίων και ιδιωτικών.

· Όσο μεγαλύτερο είναι το ποσοστό κάλυψης του πληθυσμού με τεστ Παπανικολάου,τόσο μικρότερο είναι το ποσοστό εμφάνισης του ΚΤΜ.

Για μια εξέταση τόσο ζωτικής σημασίας,είναι πολύ λίγος ο χρόνος που απαιτείται να αφιερώσετε!

Επισκεφθείτε τον γυναικολόγο σας.Γιατί,με ένα Παπ-Τεστ δεν χάνεις χρόνο...κερδίζεις ζωή!

 

Ο Καρκίνος του Μαστού και τι πρέπει να γνωρίζετε.

Ο καρκίνος του μαστού είναι ο πιο συχνός καρκίνος στις γυναίκες και εμφανίζεται στα 2/3 των περιπτώσεων σε γυναίκες άνω των 50 ετών.

· Περίπου 1 στις 40 γυναίκες ηλικίας 50 ετών μπορεί να εμφανίσει καρκίνο μαστού.

· Περίπου 1 στις 30 γυναίκες ηλικίας 60 ετών μπορεί να εμφανίσει καρκίνο μαστού.

· Οι γυναίκες που υποβάλλονται τακτικά σε μαστογραφία και ανιχνεύουν το πρόβλημά τους έχουν έως και 30% λιγότερες πιθανότητες να πεθάνουν από καρκίνο του μαστού σε σχέση με αυτές που δεν υποβάλονται σε μαστογραφία.

· Η καλύτερη και αποτελεσματικότερη αντιμετώπιση του καρκίνου του μαστού είναι η έγκαιρη διάγνωσή του.

Τι πρέπει να προσέχετε-Μάθετε το στήθος σας.

Η αυτοεξέταση πρέπει να αρχίζει από την ηλικία των 20 ετών.Κάθε γυναίκα πρέπει να εξετάζει μόνη της το στήθος της κάθε μήνα.Αν αισθανθείτε κάποια από τις παρακάτω αλλαγές στο στήθος σας,μην αμελήσετε να ζητήσετε άμεσα ιατρική βοήθεια.

1. Ψηλαφητό ογκίδιο

2. Αλλαγή στο σχήμα των μαστών

3. Αλλαγή στην υφή των μαστών

4. Αλλαγή στο δέρμα των μαστών

5. Αλλαγή στην θηλή των μαστών

6. Έκκριμα(να τρέχει μόνο του αυτόματα ή μετά από πίεση στις θηλές)

Η Μαστογραφία είναι απαραίτητη για όλες τις γυναίκες μετά τα 40.

Τι είναι η μαστογραφία;

Η μαστογραφία είναι ένας εύκολος,γρήγορος και ασφαλής τρόπος εξέτασης του μαστού,με ακτίνες Χ.Μπορεί να ανακαλύψει τον καρκίνο του μαστού,ακόμα κι αν έχει μέγεθος κεφαλής καρφίτσας.Η δόση της ακτινοβολίας είναι πολύ μικρή.

Πόσο συχνά πρέπει να γίνεται η μαστογραφία;

· Η πρώτη μαστογραφία (αναφοράς) πρέπει να γίνεται μεταξύ 35 και 39 ετών.

· Από την ηλικία των 40 ετών πρέπει να γίνεται μια μαστογραφία κάθε ένα ή δύο χρόνια.

Να θυμάστε ότι μια αρνητική μαστογραφία δεν αποκλείει το ενδεχόμενο της εμφάνισης του καρκίνου του μαστού στο μέλλον.Γι’αυτό η εξέταση πρέπει να επαναλαμβάνεται τακτικά.

Γιατί η Μαστογραφία είναι απαραίτητη!

· Η μαστογραφία μπορεί να ανακαλύψει όγκους σε πολύ πρώϊμα στάδια.

· Όσο μικρότερο είναι το μέγεθος του όγκου,τόσο πιο αποτελεσματική είναι η θεραπεία του καρκίνου.

· Είναι πολύ σημαντικό η διάγνωση και θεραπεία να γίνει έγκαιρα διότι ο καρκίνος μπορεί να επεκταθεί στους γειτονικούς λεμφαδένες και σε άλλα μέρη του σώματος.

Οι μελέτες έχουν δείξει μείωση των θανάτων από καρκίνο μαστού σε γυναίκες που έκαναν τακτικό μαστογραφικό έλεγχο:

· Κατά 17% σε γυναίκες ηλικίας μεταξύ 40-49 ετών.

· Κατά 25-30% σε γυναίκες μεγαλύτερες των 50 ετών.

Η αλήθεια για το εμβόλιο κατά του Καρκίνου του Τραχήλου της Μήτρας.

· Το εμβόλιο δρα προληπτικά –όχι θεραπευτικά- και η κάλυψη που προσφέρει,μόνο σε συνδυασμό με τακτικό Παπ-Τεστ,μπορεί να θεωρηθεί πλήρης.

· Δεν μπορεί από μόνο του να αυξήσει την αποτελεσματικότητα της πρόληψης.

· Ο ακρογωνιαίος λίθος της πρόληψης του Καρκίνου του Τραχήλου της Μήτρας,παραμένει το τεστ Παπανικολάου.

· Το εμβόλιο HPV δημιουργεί αντισώματα για 2 καρκινογόνους τύπους του ιού,των HPV16 και του HPV18,που ευθύνονται για το 70% των περιστατικών ΚΤΜ.

· Το εμβόλιο εγκρίθηκε στο Εθνικό Πρόγραμμα Εμβολιασμού,για κορίτσια 12 ετών.

· Το εμβόλιο HPV μπορεί να γίνει και σε κορίτσια και νέες γυναίκες 13 μέχρι 26 ετών, πριν την πρώτη τους σεξουαλική επαφή.

· Το εμβόλιο HPV από μόνο του, προλαμβάνει μόνο το 70% των περιστατικών ΚΤΜ.

· Το τεστ Παπανικολάου πρέπει να συνεχίζεται υποχρεωτικά σε όλες τις γυναίκες και μετά το εμβόλιο HPV.

Εάν σαν Κοινωνία πείθαμε τις γυναίκες,να κάνουν Παπ-Τεστ κάθε 2 χρόνια τουλάχιστον,οι θάνατοι από Καρκίνο του Τραχήλου της Μήτρας θα είχαν σχεδόν μηδενιστεί!

(0 votes)

Οι Επιδράσεις των Αντιηλιακών Φίλτρων στην Υγεία του Δέρματος και του Ανθρώπινου οργανισμού Μέρος Β Featured

Φωτοαλλεργικού τύπου φωτοευαισθησία προκαλούμενη από φάρμακα (Photoallergic Drug- Induced Photosensitivity)

Διαβάστε το Α' μέρος

Οι ουσίες που είναι υπεύθυνες είναι: αλογονωμένες σαλικυλανιλίδες, σουλφοναμίδες. Εστέρες του ΡΑΒΑ, βενζοκαϊνη, νεομυκίνη, βενζοφαινόνες και 6- μεθυλοκουμαρίνη στα αντιηλιακά, έλαια μόσχου (musk ambrette) σε λοσιόν για μετά το ξύρισμα και στιλβένια στα λευκαντικά.

Οι αντιδράσεις φωτοευαισθησίας από φάρμακα διαιρούνται σε δύο ευρείς τύπους:

1. Φωτοαλλεργικές αντιδράσεις και

2. Φωτοτοξικές αντιδράσεις.

Η φαρμακογενής φωτοαλλεργία περιλαμβάνει μια ανοσολογική αντίδραση. Η δερματική αντίδραση προκαλείται από το φως, αλλά η παθογένειά της είναι παρόμοια με εκείνη μιας αλλεργικής δερματίτιδας. Το φάρμακο στο δέρμα απορροφά φωτόνια και στη συνέχεια μετατρέπεται σε σταθερό ή ασταθές φωτοπροϊόν, που αλληλοαντιδρά με μια πρωτεϊνη για να σχηματίσει ένα πλήρες αντιγόνο.

Μία φωτοτοξική αντίδραση είναι παρόμοια με μία ερεθιστική αντίδραση. Φωτοτοξικές αντιδράσεις είναι πιθανό να συμβούν στο 100% του πληθυσμού, εάν χορηγούνται επαρκείς δόσεις φαρμάκων και υπάρχουν κατάλληλα μήκη κύματος φωτός. Επειδή οποιοδήπηοτε φάρμακο μπορεί να ενεργοποιηθεί από ειδικά μήκη κύματος, φάσματος απορρόφησης, μία αντίδραση φωτοευαισθησίας χαρακτηρίζεται από ειδικό φάσμα δράσης. Το φάσμα δράσης των αντιδράσεων φωτοευαισθησίας βρίσκεται συχνότερα στην περιοχή της υπεριώδους ακτινοβολίας (UVA).

Κλινικά χαρακτηριστικά και πορεία

Φωτοαλλεργικές φαρμακευτικές αντιδράσεις

Αυτές είναι πολύ σπανιότερες από τις φωτοτοξικές αντιδράσεις. Φωτοαλλεργία εμφανίζεται μόνο σε προηγουμένως ευαισθητοποιημένα άτομα. Το δερματικό εξάνθημα εμφανίζεται γενικά 48 ώρες μετά την αλληλεπίδραση μεταξύ χημικών και φωτός. Συνήθως, οι φωτοαλλεργικές αντιδράσεις στα φάρμακα χαρακτηρίζονται κλινικά από μια εκζεματική αντίδραση, που μοιάζει με συνηθισμένη αλλεργική δερματίτιδα από επαφή. Οι πρωτοπαθείς βλάβες είναι φυσαλίδες και πομφόλυγες, που μπορεί να ακολουθηθούν από εφελκίδες και απολέπιση. Λειχηνοποιημένες πλάκες κυριαρχούν στις χρόνιες αντιδράσεις. Το δερματικό εξάνθημα εντοπίζεται συνήθως στις εκτεθειμένες στο φως περιοχές του σώματος και μερικές φορές προσβάλει και τις γειτνιάζουσες  μη εκτεθειμένες περιοχές. Η κλινική πορεία εξαρτάται από το χρόνο παραμονής του φωτοευαισθητοποιητή στο δέρμα και από πιθανές διασταυρούμενες αντιδράσεις με άλλους φωτοευαισθητοποιητές. Συνήθως, η δερματική προσβολή διαρκεί επί μια εβδομάδα μετά τη διακοπή του φαρμάκου. Μερικές φορές όμως η δερματική αντίδραση μπορεί να επιμένει και να γίνει χρόνια (επίμονη αντίδραση στο φως).

Φωτοτοξικές φαρμακευτικές αντιδράσεις

Τα κλινικά χαρακτηριστικά περιορίζονται αποκλειστικά σε περιοχές του δέρματος που είναι εκτεθειμένες στο φως (πρόσωπο, αυτιά, περιοχή του λαιμού, χέρια, εκτατικές επιφάνειες των αντιβραχίων). Η αντίδραση μπορεί να εμφανιστεί αμέσως μετά την έκθεση στη UVA και χαρακτηρίζεται από καυστική, επώδυνη αίσθηση, ερύθημα, οίδημα, ή σχηματισμό φυσαλίδων (όπως συμβαίνει με ορισμένες χρωστικές). Καθυστερημένες αντιδράσεις μπορεί να εμφανιστούν μερικές φορές, 8-24 ώρες μετά στην έκθεση στο φως.

Οι αντιδράσεις σε μερικά φωτοτοξικά φάρμακα (π.χ. ψωραλένια ή έλαιο περγαμόντου) χαρακτηρίζονται από έντονη υπέρχρωση.

Στον παραπάνω πίνακα απεικονίζονται τα κυριότερα φάρμακα που προκαλούν φωτοευαισθησία. Σε αυτόν τον πίνακα περιλαμβάνονται και συστατικά των αντιηλιακών προϊόντων που μας ενδιαφέρουν.

Συνιστώμενες θεραπείες - Τοπική φωτοπροστασία 

Όπως αναφέραμε, στόχος της φωτοπροστασίας είναι η ελαχιστοποίηση της διείσδυσης της φωτοδραστικής ακτινοβολίας στο δέρμα. Η φωτοπροστασία πρέπει να είναι αποτελεσματική στα φάσματα δράσης της φωτοδερματοπάθειας που οφείλεται σε φωτοευαισθησία σε φάρμακα, αφού πολλά εξανθήματα από φωτοευαισθησία προκαλούνται από την UVA. Κατά την εκλογή ενός αντιηλιακού πρέπει να λαμβάνονται υπόψη διάφοροι παράγοντες: τα μήκη κύματος έναντι των οποίων επιδιώκεται προστασία, το φάσμα απορρόφησης και ο δείκτης αντιηλιακής προστασίας. Πολλά αντιηλιακά εμφανίζουν αποτελεσματικότητα στην περιοχή τόσο της UVA όσο και της  UVB.

Γενικά, τα αντιηλιακά προστατεύουν απορροφώντας (χημικά αντιηλιακά) ή ανακλώντας (φυσικά αντιηλιακά) την ακτινοβολία. Για τα εξανθήματα από φωτοευαισθησία πρέπει να επιλέγονται φυσικά αντιηλιακά με υψηλό δείκτη προστασίας και υψηλή αποτελεσματικότητα έναντι της  UVA. Η επιλογή των φυσικών αντιηλιακών προορίζεται για την απόκτηση πλήρους φωτοπροστασίας.

Οι επιδράσεις των αντιηλιακών φίλτρων

Χημικά αντιηλιακά φίλτρα

Οι επιστήμονες για πολλά χρόνια έχουν την υποψία ότι τα χημικά αντιηλιακά φίλτρα μιμούνται τις γυναικείες ορμόνες, τα οιστρογόνα. Αρκετοί θεωρούν τις ουσίες αυτές υπεύθυνες για την θηλυκοποίηση των ψαριών καθώς τα αντιηλιακά ξεπλένονται στις θάλασσες αλλά και για τα ορμονικά προβλήματα των γυναικών, ίσως και για τον καρκίνο του μαστού. Παρακάτω θα δούμε μια έρευνα για τις επιπτώσεις των χημικών φίλτρων στον θυρεοειδή αδένα των ποντικιών και τις πιθανές επιπτώσεις στο ανθρώπινο ορμονικό σύστημα.

Μια έκθεση από τη Διεθνή Επιτροπή για τον Καρκίνο του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας δηλώνει ότι .

Στις 29 Μαρτίου του 2006, στο Ανώτατο Δικαστήριο της πολιτείας της Καλιφόρνιας, κατατέθηκε μια μήνυση που έκανε τον γύρο του κόσμου. Δύο πολύ μεγάλες δικηγορικές εταιρείες στρέφονται ενάντια σε 7 παραγωγούς αντιηλιακών προϊόντων και σε 5 εμπορικά σήματα με την κατηγορία της συστηματικής εξαπάτησης του καταναλωτικού κοινού με ψεύτικες διαφημιστικές και παραπλανητικές αξιώσεις για την δυνατότητα των προϊόντων τους να προστατεύσουν από τον ήλιο και να μειώσουν τον κίνδυνο καρκίνου του δέρματος και άλλων ασθενειών του δέρματος.

Οι κατηγορούμενες εταιρίες και εμπορικά σήματα είναι οι Schering- Plough (Coppertone), Sun Pharmaceuticals and Playtex Products (Banana Boat), Tanning Research Laboratories (HawaianTropic), Neutrogena Corp and  Johnson & Johnson (Neutrogena), and Chatem Inc. (Bullfrog). To κατηγορητήριο 122 σελίδων περιγράφει πως οι συγκεκριμένοι παραγωγοί αντιηλιακών κάνουν σκόπιμα ψευδείς και παραπλανητικές αξιώσεις στις ετικέτες των προϊόντων τους, στις διαφημίσεις τους και στις ιστοσελίδες τους στο διαδίκτυο ζητώντας αποζημίωση και θεραπεία για τους πελάτες τους καθώς και ένα δημόσιο πρόγραμμα εκπαίδευσης των καταναλωτών για την προστασία από τον ήλιο που θα πληρωθεί από την βιομηχανία αντιηλιακών.

 

Η δικηγορική εταιρεία Lerach Coughlin Stoia Geller Rudman & Robbins LLP με 160 δικηγόρους σε 10 πόλεις των ΗΠΑ είχε κερδίσει πάνω από 35 δις. δολάρια σε υποθέσεις απάτης ενώ η δεύτερη εταιρεία  Abraham Fruchter & Twersky LLP με έδρα τη Νέα Υόρκη ειδικεύεται στην προστασία των δικαιωμάτων των καταναλωτών.

Πιθανά αποτελέσματα αντιηλιακών φίλτρων

Τα αντιηλιακά φίλτρα που είναι χημικές ουσίες, μιμούνται  την επίδραση των οιστρογόνων. Μια ομάδα Ελβετών ερευνητών έχει διαπιστώσει ότι προκαλούν μια σειρά από αναπτυξιακές ανωμαλίες στους αρουραίους.

«Πρέπει να κάνουμε περισσότερες δοκιμές για δούμε τι επιπτώσεις έχουν στους ανθρώπους», λέει η Margaret Schlumph από το ίδρυμα Φαρμακολογίας και Τοξικολογίας του πανεπιστημίου της Ζυρίχης στην Ελβετία.

Οι ερευνητές ξέρουν ότι οι χημικές ουσίες που συμπεριφέρονται όπως το οιστρογόνο, μπορούν να προκαλέσουν πολλά προβλήματα υγείας. Μπορούν να έχουν μια δραματική επίδραση στα ζώα, παραδείγματος χάριν μετατρέποντας τα ψάρια σε ερμαφρόδιτα.

Η Schlumph και οι συναδελφοί της εξέτασαν έξι κοινές UV χημικές ουσίες  που χρησιμοποιούνται στα αντιηλιακά προϊόντα, τα κραγιόν και άλλα καλλυντικά. Και τα πέντε UVB φίλτρα, τα οποία είναι: benzophenone-3, homosalate, 4-methyl-benzylidene camphor (4- MBC), octyl-methoxycinnamate και octyl-dimethyl-PABΑ συμπεριφέρθηκαν όπως το οιστρογόνο στα εργαστηριακά ευρήματα,  και κάνουν τα καρκινικά κύτταρα  να αυξάνονται πιο γρήγορα.

Μόνο μία χημική ουσία UVA που ονομάζεται butyl-methoxydibenzoylmethane (B-MDM) δεν έδειξε καμιά δραστηριότητα.

Ένα από τα πιο κοινά αντιηλιακά φίλτρα, 4-ΜΒC, είχε μια ιδιαίτερα ισχυρή επίδραση. Όταν η εργαστηριακή ομάδα ανέμιξε με ελαιόλαδο και το επάλειψε στο δέρμα αρουραίων, διπλασίασε το ποσοστό αύξησης της μήτρας πριν από  την εφηβεία.

«Αυτό ήταν τρομακτικό, επειδή χρησιμοποιήσαμε τις συγκεντρώσεις οι οποίες χρησιμοποιούνται και στα αντιηλιακά προϊόντα», λέει η Schlumph.

Επίσης δηλώνει ότι κανένας δεν ξέρει εάν αυτές οι δόσεις είναι αρκετά υψηλές ώστε να δημιουργήσουν προβλήματα στους ανθρώπους.

«Τα στοιχεία που υπάρχουν δεν είναι ανησυχητικά για την υγεία των ανθρώπων» λέει ο Richard Sharpe από την αναπαραγωγική μονάδα της Βιολογίας, του ιατρικού ερευνητικού Συμβουλίου στο Εδινβούργο.  Αλλά υποστηρίζει, «σαφώς δεν είναι καλό που χρησιμοποιούμε κρέμες που μπορεί να έχουν ορμονικές επιδράσεις».

Η ένωση καλλυντικών και αρωμάτων Toiletry, που εκπροσωπεί κατασκευαστές αντιηλιακών προϊόντων στην Βρετανία, απαντά ότι τα επίπεδα που βρέθηκαν από την Schlumph, είναι αρκετά κάτω από τα επίπεδα εκείνα που θα μπορούσαν να προκαλέσουν επίδραση μετά από μια εφαρμογή.

Μια έκθεση από την ένωση, μη δημοσιευμένη, δείχνει ότι δεν υπάρχουν επιδράσεις από αυτές τις χημικές ουσίες στα ποντίκια. Αλλά προσθέτει, «εάν τα επίπεδα αυξάνονται [στο περιβάλλον] πρέπει να δράσουμε γρήγορα».

Εκείνη η μέρα μπορεί να πλησιάζει δεδομένου ότι το 4-ΜΒC και άλλες  αντιηλιακές χημικές ουσίες , αποδειχτεί ότι συσσωρεύονται στα ψάρια από τις λίμνες και τις θάλασσες όπου οι άνθρωποι κολυμπούν.

Ακόμη πιο ανησυχητικά είναι τα αποτελέσματα όπου βρέθηκαν  στο  μητρικό γάλα   σε επίπεδα  νανογραμμαρίων ανά χιλιόγραμμο του λίπους, σχετικά με τους ίδιους όπως και άλλους γνωστούς μολυσματικούς περιβαλλοντικούς  παράγοντες. Η Schlumph ανησυχεί ότι η μεγάλη ποσότητα αντιηλιακών προϊόντων που χρησιμοποιούνται από τους λουόμενους και κυρίως από τα παιδιά   μπορεί να αυξήσει δραματικά τα επίπεδα της έκθεσης [της μη δημοσιευμένης].

Η  Schlumph λέει ότι άλλες 25 χημικές ουσίες  που χρησιμοποιούνται στα αντιηλιακά θα πρέπει να εξεταστούν για την ορμονική τους δραστηριότητα, και υποστηρίζει ότι πρέπει να κοιτάξουμε πιο προσεκτικά την 4-ΜΒC, εάν οι απόγονοι των πειραματόζωων έχουν προβλήματα υγείας.

Προς το παρόν, συμβουλεύει, ότι δεν πρέπει να απορρίψουμε την χρήση των αντιηλιακών προϊόντων, αλλά υποστηρίζει ότι αντιηλιακά φίλτρα όπως το διοξείδιο του Τιτανίου είναι μια πιο ασφαλής εναλλακτική λύση.

Ορμόνες στα αντιηλιακά προϊόντα

Όπως αναφέρθηκε, τα συνθετικά φίλτρα υπεριώδους ακτινοβολίας που χρησιμοποιούνται στα αντιηλικά προϊόντα απασχολούν τους επιστήμονες ειδικούς στην Τοξικολογία καθώς οι ουσίες αυτές που παράγονται σε μεγάλες ποσότητες και απελευθερώνονται στο περιβάλλον φτάνουν στα ζώα από την τροφική αλυσίδα και από την απ’ ευθείας εφαρμογή ( Hany & Nagel, 1995, Nagtegaal et al, 1997).  Μερικά από τα πιο συνήθη φίλτρα έχουν αναγνωριστεί ως οιστρογόνα (Schlumph et al., 2001,2003) ή αντι-ανδρογόνα (Ma et al . 2003). Η ουσία  4-Methylbenzylidene camphor (4-MBC) παρουσιάζει την μεγαλύτερη οιστρογονική δράση  (Schlumph et al, 2001) ενώ έχει επιβεβαιωθεί και από άλλες μελέτες (Schreurs et al 2002, Muelleret al,. 2003,  Miller et al ,. 2001)   (Tinwell et al., 2002). Ένα συγγενικό παράγωγο της καμφοράς,  3- benzylidene camphor (3-BC), ήταν το πρώτο που αποδείχτηκε να έχει οιστρογονική δράση στα ψάρια. (Holbech et al, . 2002). Υπολείμματα των ουσιών  benzophenone-3 (BP3) και octyl- methoxycinnamate (OMC) βρέθηκαν σε δείγματα ανθρώπινου μητρικού γάλακτος (Hany & Nage, 1995). Επίσης οι ουσίες  BP3 και benzophenone-1 (BP1) ανιχνεύθηκαν στα ούρα 4 ώρες μετά από εφαρμογή αντιηλιακού προϊόντος (Felix et al,. 1998).

Το EURISKED (eurisked.org), ένα πρόγραμμα της ΕΕ που έληξε το 2005, είχε σκοπό να μελετήσει τις επιδράσεις στα ανθρώπινα όργανα των ουσιών που λειτουργούν ως ορμονικοί διαταράκτες. Μερικές από τις ουσίες που επηρεάζουν το ανθρώπινο ορμονικό σύστημα και μελέτησαν οι επιστήμονες ήταν και τα συνθετικά αντιηλιακά φίλτρα octyl-methoxycinnamateOMC) , 4-methylbenzylidene camphor (4-MBC) και benzophonone-2. Σημαντικές επιδράσεις βρέθηκαν στον προστάτη, στον θυρεοειδή αδένα, στην μήτρα, τις ωοθήκες αλλά και σε μοριακό επίπεδο όπως στην γονιδιακή έκφρασης της προγεστερόνης. Σε άλλο πείραμα που μελετήθηκαν οι επιδράσεις των 4 MBC και benzophenone -2 στην εφηβεία, παρατηρήθηκε καθυστέρηση της εφηβείας και ποικιλία δυσμενών επιδράσεων σε διάφορα όργανα όπως στην μήτρα και τα οστά. Οι επιστήμονες κατέληξαν ότι μετά από πειράματα για περίοδο 3 ετών υπάρχει θεωρητικά κίνδυνος για τον άνθρωπο. Τον Απρίλιο του 2006 στο 8ο Ευρωπαϊκό Συνέδριο Ενδοκρινολογίας παρουσιάστηκε άλλη μια δράση της ουσίας 4- methylbenzylidene- camphor (4-MBC) αυτή τη φορά στην υπόφυση, που συγκρίνεται με τον υποθυρεοειδισμό (Hamann et al,. 2006). (

Οι αντιηλιακές χημικές ουσίες διαταράσσουν την λειτουργία του θυρεοειδή στους αρουραίους

Οι χημικές ουσίες που βρίσκονται σε πολλά αντιηλιακά μπορούν να διαταράξουν την παραγωγή της θυρεοειδηκής ορμόνης στους αρουραίους σύμφωνα με έκθεση ερευνητών.

Η μελέτη τους προκαλεί τις ανησυχίες ότι οι χημικές ουσίες που απορροφούν το υπεριώδες φως θα μπορούσαν να βλάψουν τον θυρεοειδή στους ανθρώπους.

Η UV ακτινοβολία από τον ήλιο μπορεί ενδεχομένως να προκαλέσει τον καρκίνο του δέρματος. Αλλά οι μελέτες για τις χημικές ουσίες που εμποδίζουν την UV ακτινοβολία έχουν προκαλέσει ήδη ανησυχίες σχετικά με τις παρενέργειές τους. Το 2001 Ελβετοί ερευνητές αναφερόμενοι στην  4-methyl-benzylidene camphor (4-MBC), μεταξύ άλλων αντιηλιακών χημικών ουσιών, υποστηρίζουν ότι μιμούνται τα οιστρογόνα των αναπαραγωγικών ορμονών και επιταχύνει την ανάπτυξη της μήτρας στους αρουραίους.

Τα πειράματα στα ζώα  είχαν δείξει ότι το 4-MBC θα μπορούσε να έχει επιπτώσεις στον θυρεοειδή , αλλά δεν αποκάλυψαν τίποτα. Τώρα όμως οι Γερμανοί επιστήμονες λένε ότι έχουν τα στοιχεία από τους αρουραίους, που παρουσιάζουν το βαθμό στον οποίο αυτή η χημική ουσία μπορεί  να διαταράξει τις ορμόνες του θυρεοειδή αδένα και να αλλάξει ο όγκος του.

Διπλάσια ορμόνη

Ο Josef Κohrle του πανεπιστημίου Ιατρικής του Βερολίνου  και οι συνάδελφοί του, τάισαν τους αρουραίους με διάφορα ποσά της  4-MBC ουσίας. Λένε ότι η σίτιση των ζών με αυτή την ουσία έχει νόημα επειδή οι περιβαλλοντικές έρευνες, στις χώρες όπως η Ελβετία, το έχουν ανιχνεύσει στα ύδατα των λιμνών.

Επιπλέον, o Kohrle λέει ότι Δανοί ερευνητές ανέφεραν πρόσφατα ότι το  4-MBC εφαρμοζόμενο τοπικά μπορεί να εισχωρήσει στο αίμα, αν και τόνισε ότι καμιά ομάδα δεν έχει επαναλάβει ακόμα και δεν έχει επιβεβαιώσει αυτή την συμπεριφορά.

Οι αρουραίοι που έλαβαν καθημερινά μια δόση των 33 χιλιοστογραμμαρίων του 4-MBC ανά χιλιόγραμμο του σωματικούς τους βάρους για πέντε ημέρες, παρουσίασαν αύξηση 15% στην παρακινητική θυρεοειδική ορμόνη, η οποία ρυθμίζει τον θυρεοειδή στην παραγωγή των ορμονών που ρυθμίζουν τον μεταβολισμό. Εκείνοι που έλαβαν 600 χιλιοστογραμμάρια της  ένωσης ανά χιλιόγραμμο του βάρους τους καθημερινά, διπλασίασαν το ποσό της παρακινητικής ορμόνης του θυρεοειδή αδένα. Υπήρξε επίσης μια αύξηση 20%  στο μέγεθος του θυρεοειδή στους αρουραίους που λάμβαναν μια καθημερινή δόση των 100 χιλιοστογραμμαρίων ανά χιλιόγραμμο βάρους του 4-MBC πάνω από πέντε ημέρες.

Η προστασία του Ιωδίου

Τα περαιτέρω πειράματα στους αρουραίους και τα ανθρώπινα κύτταρα στο εργαστήριο έδειξαν ότι μια άλλη σημαντική UV  αντιηλιακή χημική ουσία, η βενζοφαινόνη 2 (BP2), διατάραξε επίσης ορμόνες που δρουν στον θυρεοειδή αδένα. Η γερμανική ομάδα διαπίστωσε ότι η παρουσία ιωδίου εμποδίζει τις αρνητικές επιπτώσεις.

Οι ιατρικοί εμπειρογνώμονες λένε ότι χρειάζονται περαιτέρω πειράματα για να ερευνήσουν τα αποτελέσματα της ομάδας του Kohrle. «θα έβλεπα αυτά τα αποτελέσματα με ενδειαφέρον» λέει ο Δανός Οh, που μελετά τα αποτελέσματα της κατάστροφης του DNA στα κύτταρα του δέρματος, στο πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια, του Σαν Φραντσίσκο και των ΗΠΑ. Αλλά προειδοποιεί ενάντια στην παρερμήνευση των αποτελεσμάτων.  «Τα οφέλη των αντιηλιακών προϊόντων ξεπερνούν κατά πολύ τους θεωρητικούς κινδύνους σε βάρος τους».

Ο Kohrle επίσης λέει ότι οι άνθρωποι δεν πρέπει να ερμηνεύουν τα πράγματα και να βγάζουν συμπεράσματα από την έρευνα που έγινε στους αρουραίους ως λόγο για την διακοπή των αντιηλιακών προϊόντων. Αντί αυτού, λέει ότι πρέπει να βεβαιωθούμε αν η διατροφή μας περιλαμβάνει αρκετό ιώδιο, το οποίο θα μπορούσε να μας προστατεύσει από τις αρνητικές επιδράσεις της ΒΡ2, αλλά εάν η επίδραση που υπάρχει στους αρουραίους βρεθεί και στους ανθρώπους, λέει, «πρέπει να ξανασκεφτούμε πώς  προστατεύουμε τα παιδιά μας και αυτούς με υπάρχοντα προβλήματα στον θυρεοειδή αδένα, από την ηλιακή ακτινοβολία».

Ο Κohrle παρουσίασε τα συμπεράσματά του στο Ευρωπαϊκό Συνέδριο Ενδοκρινολογίας, στις 5 Απριλίου του 2006.

Η ασφάλεια που παρέχουν τα νανομόρια του οξειδίου ψευδαργύρου ή του διοξειδίου τιτανίου.

Η Αυστραλία έχει το υψηλότερο ποσοστό καρκίνο του δέρματος στον κόσμο.Η χρήση αντιηλιακών προϊόντων είναι ένα σημαντικό μέσο ώστε να μειωθεί ο κίνδυνος του καρκίνου του δέρματος και της πρόωρης γήρανσης του δέρματος.

Το οξείδιο του ψευδαργύρου και το διοξείδιο του τιτανίου έχουν χρησιμοποιηθεί ως αντιηλιακές ουσίες για πολλά χρόνια. Είναι ιδιαίτερα πολύτιμες λόγο της δυνατότητάς τους να ανακλούν την UVA ακτινοβολία καθώς και την UVB, που αυτό δίνει την ευρύτερη προστασία από άλλους αντιηλιακούς παράγοντες.  Από τις 1200 αντιηλιακές ουσίες που εγκρίνονται από το TGA (Therapeutic Goods Administrasion- Διοίκηση Θεραπευτικών Αγαθών) για τον ανεφοδιασμό στην Αυστραλία (Δεκέμβριος του 2005), 228 περιέχουν το οξείδιο ψευδαργύρου, 363 περιέχουν το διοξείδιο τιτανίου και 73 περιέχουν και τα δύο.

Ένα μειονέκτημα του   οξειδίου ψευδαργύρου και του διοξειδίου τιτανίου είναι ότι είναι ορατοί, δίνοντας στο δέρμα ένα άσπρο χρώμα. Αυτή η επίδραση μπορεί να μειωθεί με τη μείωση του μεγέθους των μορίων του υλικού. Όταν χρησιμοποιούνται με την μορφή νανομορίων (λιγότερα από 10 νανόμετρα, ή ένα εκατομμυριοστό ενός χιλιοστόμετρου), έτσι είναι δυσδιάκριτα στο δέρμα και διατηρούν τις αντιηλιακές τους ιδιότητες.

Αυτή την περίοδο περίπου το 70% των αντιηλιακών προϊόντων με διοξείδιο του τιτανίου  και το 30% των προϊόντων αυτών με οξείδιο του ψευδαργύρου έχουν αυτά τα υλικά με την μορφή νανομορίων. Το διοξείδιο του τιτανίου έχει χρησιμοποιηθεί τουλάχιστον με αυτό τον τρόπο από το 1990 και το οξείδιο του ψευδαργύρου από το 1999. δεν υπάρχουν στοιχεία ότι αντιηλιακά προϊόντα που περιέχουν αυτά τα υλικά θέτουν τους ανθρώπους σε οποιοδήποτε κίνδυνο όταν τα χρησιμοποιούν.

Μια θεωρητική ανησυχία έχει προκληθεί, ότι εάν τα δύο αυτά υλικά με μορφή νανομορίων απορροφώνται από τα κύτταρα του δέρματος, θα μπορούσαν ενδεχομένως να αλληλεπιδράσουν με το φως του ήλιου και να αυξήσουν τον κίνδυνο ζημίας σε αυτά τα κύτταρα. Εντούτοις, οι αρχικές μελέτες είναι περιορισμένες σε αριθμό και έχουν αποδειχθεί αναποτελεσματικές.

Τον Ιανουάριο του 2006 το TGA διεύθυνε μια αναθεώρηση της επιστημονικής λογοτεχνίας σε σχέση με την χρήση του διοξειδίου του τιτανίου και του οξειδίου του ψευδαργύρου στα αντιηλικά προϊόντα. Η αναθεώρηση κατέληξε στο συμπέρασμα ότι:

Υπάρχουν στοιχεία από τα απομονωμένα πειράματα ότι το οξείδιο του ψευδαργύρου και το διοξείδιο του τιτανίου μπορούν να προκαλέσουν ελεύθερο ριζικό σχηματισμό παρουσία του φωτός και ότι αυτό μπορεί να βλάψει αυτά τα κύτταρα.  Εντούτοις, αυτό θα ήταν ανησυχητικό στους ανθρώπους που χρησιμοποιούν αντιηλιακά προϊόντα εάν τα δύο υλικά διαπερνούσαν βιώσιμα κύτταρα του δέρματος. Το βάρος των τρεχόντων στοιχείων είναι ότι παραμένουν στην επιφάνεια του δέρματος και στην εξωτερική νεκρή στιβάδα ( stratum corneum) του δέρματος.

Η Επιτροπή Αξιολόγησης Φαρμάκων επικύρωσε αυτό το συμπέρασμα στη συνεδρίασή της στις 2 Φεβρουάριου 2006.

Η Διοίκηση Θεραπευτικών Αγαθών (TGA) ελέγχει την αναθεώρηση της επιστημονικής λογοτεχνίας σε αυτή την περιοχή και δουλεύει σε συνεργασία με τις διεθνείς αντιπροσωπείες για να ελέγξει αυτά τα ζητήματα και να εξασφαλίσει την προστασία των καταναλωτών εάν εμφανιστούν οποιοιδήποτε κίνδυνοι.

Συμπεράσματα

● Τον Ιούλιο του 2007 έληξε η προθεσμία της ΕΕ για την υποβολή φακέλου σύμφωνα με τις οδηγίες της επιστημονικής επιτροπής για την χρήση του 4-Aminobenzoic acid (PABA) ως φίλτρο υπεριώδους ακτινοβολίας ή για άλλη χρήση καθώς τα στοιχεία που παρουσιάστηκαν δεν ήταν ικανοποιητικά.

● Το φίλτρο benzophenone 2 (BP2) έχει απαγορευθεί στην ΕΕ στα αντιηλιακά προϊόντα αλλά περιέχεται σε άλλα καλλυντικά προϊόντα σε μικρότερες συγκεντρώσεις. Καθώς βρίσκεται σε μεγάλη ποικιλία προϊόντων είναι σαν να εφαρμόζεται στο δέρμα καθημερινά.

● Το σαλικυλικό 4-ισοπροπυλοβενζόλιο έχει απαγορευτεί από την ΕΕ και δεν χρησιμοποιείται πλέον στα αντιηλιακά προϊόντα.

● Φυσικά φίλτρα είναι το οξείδιο του ψευδαργύρου και το διοξείδιο του Τιτανίου τα οποία ανακλούν την ηλιακή ακτινοβολία. Αποφεύγετε τον ψευδάργυρο αν δεν είστε σίγουροι για την μορφή του καθώς στην μορφή microfine (200 nm) έχει αποδειχθεί ότι είναι τοξικό για το κύτταρο και το γενετικό του υλικό  (DNA).

● Για να έχετε το αποτέλεσμα που υποδηλώνει ο δείκτης προστασίας του προϊόντος σας πρέπει να χρησιμοποιείται την ποσότητα που χρησιμοποιούν κατά την εργαστηριακή δοκιμασία του δηλαδή 2 mg/cm², περίπου 6 με 7 κουταλιές του γλυκού ή 35-40 γραμμάρια για ολόκληρο το σώμα. Η ποσότητα αυτή είναι πολύ μεγαλύτερη από αυτή που χρησιμοποιούν συνήθως οι καταναλωτές.

● Αντιηλιακό με δείκτη προστασίας 15 απορροφά το 93% της UVB ακτινοβολίας ενώ με δείκτη 30 απορροφά το 97%. Αντιηλιακά προϊόντα με δείκτη μεγαλύτερο από 50 πρακτικά δεν αυξάνουν την προστασία από την υπεριώδη ακτινοβολία.

● Έχουμε ανάγκη τον ήλιο. Δεκαπέντε λεπτά είναι αρκετά για να ενεργοποιήσουν την σύνθεση της βιταμίνης D στο σώμα μας και να μας βοηθήσουν στην πρόληψη ασθενειών όπως οστεοπόρωση, διαβήτη, αρθρίτιδα, κατάθλιψη, παχυσαρκία, ακόμα και παθήσεις του ανοσοποιητικού συστήματος.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

Lademan J., Schanzer S., et al. Sunscreen application at the beach. Journal of Cosmetic Dermatology 3:2. 2004. 62-68.

.Lott L. Dennis, et al. Uniformity of sunsceen product application, a problem in testing, a problem for consumers.  Photodermatology, Photoimmunology & Photomedicine 19:1. 2003. 17-20.

Rhodes L.E. and Callaghan T.M., Beyond sun protection factor testing. International Journal of Cosmetic Science 26:4. 2004. 207-214.

Βaumann Leslie. Cosmetic Dermatology, Principles and Practice. The McGraw-Hill Companies 2002. Chapter 15 ‘Antioxidants. The free radical theory of aging’. 105

Bech-Thomsen N, Wulf HC. Sunbathers’ application of sunscreen is probably inadequate to obtain the sun protection factor assigned to the propagation. Photodermatol Photoimmunol Photomed. 1992. 9:242-244.

Pinnell S, Cutaneus Photodamage, oxidative stress, and topical antioxidant protection. J Am Acad Dermatol. 2003. 48:1-19.

Journe F, Marguery MC, Bazex J, et al. Sunscreen sensitization : a 5-years study. Acta Dem Venereol 1999. 79: 211-213.

Darr D, Dunston S, Faust H et al , Effectivenes of adioxidants with or without sunscreens at topical photoprotectants. Acta Dermatol Venereol 1996.766: 264-268.

Τσιρίβας Ε. Σημειώσεις Κοσμετολογίας 3. 56-63, 66-71.

Σταυριανέας Ν.Γ. Σύγχρονη Δερματική Ογκολογία. Ιατρικές εκδόσεις Π.Χ. Πασχαλίδη. 84-85, 102-104,134.

www.tobima.gr. Λώρας Πιπιλή. Προϊόντα με σημαντικές διαφορές στις τιμές αλλά στην προστασία κατακλύζουν την αγορά. 4/8/1996.

Μύθοι και αλήθειες για την ηλιοθεραπεία. 5/9/1999.

www.iatrotek.com. Οι φωτοχημικές βλάβες του DNA και ο ρόλος τους στις βιολογικές επιδράσεις της υπεριώδους ακτινοβολίας στο δέρμα.

Φωτοπροστασία. Στρατηγός  Α.Ι., Αντωνίου Χ.

www.iatronet.gr. Ύγεία, Δερματολογία, Η επίδραση της ηλιακής ακτινοβολία στο δέρμα. Βέρρος Κ. 15/6/2004.

www.paidiatros.gr. Ηλιοθεραπεία, κίνδυνοι και τρόπος πρόληψης. Σπαντιδέας Α.

www.newscientist.com. Sun block. Jones N. 18/4/2001.

Chemical sunscreens. 6/5/2007

Sunscreen  chemicals disrupt thyroid in rats. Khamsi R. 3/4/2006.

Hormones in sunscreens. 10/6/2007.

www.eur-lex.europa.eu. Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. 29/2/2000.

www.blackwell-synergy.com. Sunscreen application technique in photosensitive patients: a quantitative assessment of the effect of education. Azurdia R.M., Pagliaro J.A., Rhodes L.E. 14/4/2000.

www.pubmed.com. Sun exposure and sunscreen use among sunbathers in Denmark. Stender IM., Andersen JL., Wulf HC. 11/1/1996.

Sunscreen use and duration of sun exposure: a double-blind, randomized trial. Aytier P, Dore JF, Negrier S, et al. 4/8/1999.

Sunscreens used at the beach do not protect against erythema: a new definition of SPF is proposed. Wulf HC, Stender IM, Lock-Andersen J. 13/8/1997.

(0 votes)

Οι Επιδράσεις των Αντιηλιακών Φίλτρων στην Υγεία του Δέρματος και του Ανθρώπινου οργανισμού Μέρος Α Featured

Ο ήλιος αποτελεί αστείρευτη πηγή ενέργειας και ζωής. Είναι προϋπόθεση για την ύπαρξη ζωής πάνω στη γη και απαραίτητο στοιχείο για τη ζωή του ανθρώπου, μια και η ηλιακή ακτινοβολία εξυπηρετεί πολλές βασικές διεργασίες του ανθρώπινου οργανισμού. Σπουδαιότερη από αυτές είναι η σύνθεση της βιταμίνης D, η έλλειψη της οποίας προκαλεί την εμφάνιση ραχίτιδας. Εν τούτοις η ηλιακή ακτινοβολία εκτός από τα ανεκτίμητα οφέλη της μπορεί να προκαλέσει σημαντικές βλάβες στην ανθρώπινη υγεία όταν άσκοπα και αλόγιστα εκτιθέμεθα σε αυτή.

Το μαύρισμα του δέρματος, που είναι χρόνια στη μόδα, συνεπάγεται και μεγαλύτερη χρονικά αλλά και εντονότερη έκθεση στην ηλιακή ακτινοβολία με συνέπεια να αυξάνεται σημαντικά ο κίνδυνος εμφάνισης βλαβών στον οργανισμό μας.

Έτσι σήμερα, μετά την ελάττωση της συγκέντρωσης του όζοντος στη στρατόσφαιρα και την επιδείνωση των συνθηκών του περιβάλλοντος οι μηχανισμοί άμυνας του δέρματος δεν είναι πλέον επαρκείς και έχει γίνει κοινή συνείδηση, τόσο από τους δερματολόγους όσο και από τον πληθυσμό, η αναγκαιότητα της εξωτερικής φωτοπροστασίας, που εξασφαλίζεται είτε με τα ρούχα που φοράμε, είτε με την εφαρμογή στο δέρμα μας αντιηλιακών σκευασμάτων, στα οποία εμπεριέχονται τα λεγόμενα αντιηλιακά φίλτρα. Αυτά είναι τοπικά εφαρμοζόμενες κρέμες και λοσιόν. Ο σκοπός της χρησιμοποίησης των αντιηλιακών προϊόντων (sunscreen products) είναι να εμποδίσουν ή τουλάχιστον να ελαχιστοποιήσουν τις επιβλαβείς επιδράσεις της ηλιακής ακτινοβολίας επιτρέποντας ταυτόχρονα το μαύρισμα του δέρματος χωρίς οδυνηρά αποτελέσματα. Περιέχουν οργανικούς και ανόργανους χημικούς παράγοντες που απορροφούν ή αντανακλούν την ηλιακή ακτινοβολία.

Ταξινομούνται ως εξής

● Χημικά αντιηλιακά (οργανικοί χημικοί απορροφητές).

● Φυσικά αντιηλιακά (ανόργανοι χημικοί απορροφητές).

● Συνδυασμός αντιηλιακών.

Όπως αναφέραμε τα προϊόντα αυτά περιέχουν αντιηλιακές ουσίες (sunscreen agents, sunscreens) οι οποίες είτε απορροφούν είτε ανακλούν ή σκεδάζουν την ερυθηματογόνο  περιοχή της ηλιακής ακτινοβολίας. Οι αντιηλιακές  ουσίες που δρούν με απορρόφηση και που πολλές φορές λέγονται και φίλτρα υπεριωδών ακτίνων (UV filters), είναι χημικές ουσίες κυρίως αρωματικές φύσεως που το μέγιστο της απορρόφησης τους βρίσκεται στη UVB περιοχή (περίπου στα 310 nm, γι’αυτό και ονομάζονται πιο συγκεκριμένα UVB φίλτρα).

Τα αντιηλιακά ενδείκνυνται σαν ισχυρά προστατευτικοί  παράγοντες από την δημιουργία ηλιακού εγκαύματος, φωτογήρανσης και καρκίνων του δέρματος. Παρ’ όλα αυτά από κάποιες μελέτες διαπιστώθηκε ήπια αύξηση της συχνότητας του μελανώματος σε άτομα που ισχυρίζονταν ότι χρησιμοποιούσαν αντιηλιακά, αλλά θεωρήθηκε ότι αυτό πιθανώς οφείλεται όχι στους αντιηλιακούς παράγοντες  αυτούς καθ’ εαυτούς αλλά σε άλλους παράγοντες, ειδικά σε ανεπαρκή προϊόντα σε συνδυασμό με μια πιθανή τάση παραμονής έξω από το σπίτι και στον ήλιο για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα, με την πεποίθηση ότι η προστασία είναι επαρκής.

Συνιστώνται τακτικά σε ασθενείς με τις γνωστές ως ιδιοπαθείς, πιθανώς ανοσολογικής βάσης, φωτοδερματοπάθειες, οι οποίες περιλαμβάνουν το πολύμορφο εκ φωτός εξάνθημα (PLE), την ακτινική κνήφη (AP), την ευλογιοειδή ιδρώα  (HV), την ηλιακή κνίδωση  (SU), και την χρόνια ακτινική δερματίτιδα (CAD).

Αντιηλιακά προϊόντα

Όπως εισαγωγικά αναφέρθηκε, ο σκοπός των αντιηλιακών προϊόντων (sunscreen products) είναι να εμποδίσουν ή τουλάχιστον να ελαχιστοποιήσουν της επιβλαβείς επιδράσεις της ηλιακής ακτινοβολίας επιτρέποντας ταυτόχρονα το μαύρισμα του δέρματος χωρίς οδυνηρά αποτελέσματα.  Τα προϊόντα αυτά περιέχουν αντιηλιακές ουσίες, οι οποίες είτε σκεδάζουν, είτε απορροφούν, ή ανακλούν την ερυθηματογόνο περιοχή της ηλιακής ακτινοβολίας.

Φωτο. Τρισδιάστατο διάγραμμα που απεικονίζει την προστασία από UVA και UVB. Τα ορυκτα φυσικά φίλτρα ανακλούν το 99% της προσπίπτουσας UVB. Χημικά φίλτρα χαρακτηρίζονται τα UVA Block (απορροφούν το 90% της UVA κατά το αυστραλιανό πρότυπο). Ένας τέτοιος συνδυασμός μας δίνει αντιηλιακά μέγιστης προστασίας.

Αποτελούνται από ένα μόνο φίλτρο ή από συνδυασμό οργανικών αντιηλιακών φίλτρων, και ανοργάνων φωτοανακλαστών, που είναι ενσωματωμένα σε ένα κοσμητολογικό έκδοχο. Το έκδοχο μπορεί να έχει μορφή κρέμας, αλοιφής, κρεμαλοιφής, γαλακτώματος, γέλης, λοσιόν, ελαίου, spray ή stick. Τα αντιηλιακά σε μορφή γαλακτώματος ή κρέμας θεωρείται ότι προσφέρουν καλύτερη προστασία από τα αντιηλιακά λάδια. Στη σύνθεση ενός σύγχρονου αντιηλιακού μπορούν, επίσης, να ενσωματώνονται υγραντικά της επιδερμίδας, παράγοντες κατά των ελευθέρων ριζών κ.ά.

Υπάρχουν πολύ λίγα χημικά που μπορούν να απορροφήσουν επαρκώς τόσο την UVB όσο και την UVA σε συγκεντρώσεις κατάλληλες και επιτρεπόμενες στα εμπορικά σκευάσματα και γι’ αυτό τα αντιηλιακά περιέχουν συνδυασμούς πολλαπλών παραγόντων, έτσι ώστε να παρέχουν προστασία ευρέως φάσματος.

Φώτο.Αναλογία  του  χρόνου  έκθεσης   στην ηλιακή   ακτινοβολία   που

απαιτείται για να προκληθεί ερύθημα, με ή χωρίς αντιηλιακό.

Χημικά αντιηλιακά PABA

Διαθέτει λmax στα 269nm και συντελεστή  μοριακής εξαφάνισης στα 13600. Επομένως αποτελεί έναν καλό απορροφητή της  UVB  ακτινοβολίας. Παρ’ όλα αυτά, τείνει να οξειδώνεται εύκολα και να χρωματίζει τα ρούχα, μπορεί να κρυσταλλοποιηθεί και έχει τη δυνατότητα να προκαλέσει μέτρια ευαισθητοποίηση εξ’ επαφής. Από την άλλη πλευρά, τα παράγωγα του ΡΑΒΑ όπως είναι οι αιθυλβουτυλ, αμυλ, και οκτυλ εστέρες του Ν, Ν- διμεθυλ-ΡΑΒΑ σχεδιάστηκαν με την ελπίδα να ελαχιστοποιήσουν τα μειονεκτήματα του αρχικού μορίου, διατηρώντας, ταυτόχρονα, την ικανότητα προστασίας από την UVB. Έτσι, ο Ν, Ν- διμεθυλ- ΡΑΒΑ οκτυλαιθέρας, γνωστός επίσης και ως Padimate-O, έχει υπερκεράσει τις περισσότερες από τις ανεπιθύμητες δράσεις του ΡΑΒΑ.

Είναι ένα υγρό με το διπλάσιο σχεδόν συντελεστή μοριακής εξαφάνισης του ΡΑΒΑ και γι’ αυτό έχει καταστεί ένα αποτελεσματικό και δημοφιλές προστατευτικό από την UVB ηλιακή ατινοβολία. Μάλιστα ο διμέθυλο αμινοβενζοϊκός οκτυλεστέρας είναι η περισσότερο χρησιμοποιούμενη σήμερα αντιηλιακή ουσία στα καλλυντικά προϊόντα.

Το σαλικυλικό οξύ και τα παράγωγά του

Τα σαλικυλικά είναι ορθο-disubsitut-ed αρωματικές συνθέσεις με κορυφή απορρόφησης γύρω στα 300 nm και, είναι, επομένως UVB απορροφητές. Είναι μη υδατοδιαλυτές, σταθερές ενώσεις που εύκολα ενσωματώνονται σε καλλυντικά σκευάσματα και άριστοι διαλύτες άλλων μη διαλυτών συστατικών, όπως οι βενζοφαινόνες.

Διαθέτουν, επίσης, ένα άριστο προφίλ ασφάλειας, αλλά είναι σχετικά ασθενείς απορροφητές της UVR. Αυτό που χρησιμοποιείται πιο ευρέως από την ομάδα, είναι το οκτυλσαλικυλικό, γνωστό και ως 2- αιθυλεξυλσαλικυλικό.

Το κινναμωμικό οξύ(ή κινναμικό οξύ) και τα παράγωγά του

Τα κινναμωμικά είναι απορροφητές της UVB με ένα  λmax  γύρω στα 310nm. Το 2-αιθυλεξυλ  p μεθοξυκινναμικό και το οκτυλ p- μεθοξυκινναμικό είναι τα πιο δημοφιλή μέλη της ομάδας, ενώ το οκτοκρυλένιο αποτελεί μια πιο πρόσφατη έλευση.

Διάφορες αντιηλιακές ουσίες

Στην τέταρτη κατηγορία είναι οι διάφορες αντιηλιακές ουσίες. Τα ανθρανιλικά, όπως συμβαίνει και με την ομάδα των σαλικυλικών, είναι σταθερές και ασφαλείς ενώσεις. Το μενθυλανθρανιλικό είναι ένα ορθο-disubstitut-ed αμινοβενζοϊκό με λmax στα 336 nm.

Οι βενζοφαινόνες είναι αρωματικές κετόνες παράγωγα της διβενζοϋλμεθάνης, ικανές για μερική απορρόφηση στο εύρος φάσματος της UVA, κάποιες εκ των οποίων επιδεικνύουν μια αλλαγή στο λmax  όταν βρίσκονται σε διαφορετικούς διαλύτες, αντίστοιχα. Αυτές οι ενώσεις είναι σχετικά δύσκολο να διαλυθούν σε καλλυντικά σκευάσματα και είναι δυνητικά ευαισθητοποιητές.

Οι διβενζοϋλμεθάνες είναι δικετόνες που έχουν υποστεί αντικατάσταση, ικανές να υποβληθούν σε κετο- ενολ ταυτομερισμό. Ενώσεις όπως η ισοπροπυλ-διβενζοϋλμεθάνη (Eusolex  και οι βουτυλ- διβενζοϋλμεθάνες (Avobenzone, Parsol 1789) απορροφούν την  UVA σχετικά καλά αλλά δεν είναι πολύ φωτοσταθερές. Η Avebenzone έχει  λmax στα 355 nm και πολύ υψηλό συντελεστή εξαφάνισης, μεγαλύτερο από 30.000. 8020)

Τα παράγωγα  καμφοράς (δικυκλικές ενώσεις), όπως είναι η 3- βενζυλιδινική καμφορά και η βενζυλιδινική καμφορά σουλφινικό οξύ, αποτελούν απορροφητές της UVB. Η ομάδα αυτή των παραγώγων δεν έχει εγκριθεί προς το παρόν από την Federal Grug Administration για χρήση στις ΗΠΑ. Πάντως, ειδικά το τερεφθαλυδινικό δικαμφορο σουλφονικό οξύ  (Mexoril SX) είναι ένα πιο καινούργιο παράγωγο με ένα λmax στα 345nm, με άριστη φωτοσταθερότητα και απορροφητικότητα στην UVA.

Φυσικά αντιηλιακά

Το διοξείδιο του τιτανίου και το διοξείδιο του ψευδαργύρου είναι χημικά αδρανείς ειδικές ορυκτές ουσίες, οι οποίες παρουσιάζουν μια σειρά πλεονεκτημάτων όπως το γεγονός ότι είναι φωτοσταθερές, δεν προκαλούν φωτοαλλεργία ή φωτοτοξικότητα και προστατεύουν το δέρμα από την UVB, UVA και σε κάποιο βαθμό από την ορατή ακτινοβολία. Στο παρελθόν, τέτοιου είδους συνθέσεις έτειναν να είναι πυκνόρρευστες, αδιαφανείς και αισθητικά μη αποδεκτές σε πολλούς ανθρώπους, αλλά πιο πρόσφατα ειδικά παρασκευάσματα που περιέχουν μόρια με διάμετρο μικρότερη από 100 nm εγγυώνται βελτιωμένη διαφάνεια και αισθητική αποδοχή. Επίσης συνδυάζονται συχνά με οργανικούς χημικούς απορροφητές με σκοπό την επίτευξη υψηλότερων SPFs από αυτούς που έχουν όταν χρησιμοποιούνται μόνοι τους.

Στα αντιηλιακά χρησιμοποιούνται, συνήθως, περισσότερα του ενός φίλτρα (αντιηλιακές ουσίες ) προκειμένου να καλύψουν μεγαλύτερο φάσμα υπεριώδους ακτινοβολίας (Ultra violet A, UVA:320-400 nm και UVB:280-320 nm).

Στον πίνακα φαίνονται ορισμένες από αυτές (ένας ή δύο εκπρόσωποι από κάθε ομάδα αντιηλιακών ουσιών) και δίπλα το μήκος κύματος σε νανόμετρα. Άλλες καλύπτουν και άλλες όχι την υπεριώδη ακτινοβολία τύπου Α, γεγονός που πρέπει να το προσέξουμε ιδιαίτερα. Τα σωματίδια (τα δύο τελευταία του πίνακα) είναι τα αποτελεσματικότερα, διότι δεν απορροφούν την ακτινοβολία, όπως τα υπόλοιπα μόρια με κίνδυνο μάλιστα αλλοίωσης της δομής του μορίου τους, αλλά την αντανακλούν, και μάλιστα πολλές φορές, ανάλογα με το μέγεθός τους, καλύπτουν και το ορατό και το υπέρυθρο τμήμα της ηλιακής ακτινοβολίας, η επίδραση των οποίων στη φωτογήρανση δεν έχει ακόμη, μελετηθεί καλά. Επομένως είναι σκόπιμο να ερευνηθεί καλά το εύρος ακτινοβολίας που καλύπτει το αντιηλιακό που χρησιμοποιούμε.

Ανεπιθύμητες ενέργειες και διασταυρούμενες αντιδράσεις

Οι χρήστες αντιηλιακών συχνά αισθάνονται ένα αίσθημα άμεσου καύσου ή νυγμών στις θέσεις εφαρμογής, ενώ τέτοιου είδους ερεθισμός παρατηρείται πιο συχνά με τις βενζοφαινόνες και τους εστέρες ΡΑΒΑ. Τα σκευάσματα που περιέχουν φυσικούς παράγοντες μπορούν, επίσης, να προκαλέσουν το σχηματισμό κεχρίων λόγω απόφραξης. Όπως συμβαίνει και με άλλους τοπικά εφαρμοζόμενους παράγοντες, τα αντιηλιακά σκευάσματα είναι δυνατόν να προκαλέσουν αλλεργική δερματίτιδα εξ’ επαφής που οφείλεται σε συντηρητικά, αρώματα και άλλα μη δραστικά συστατικά της σύνθεσης,  αν και αυξάνονται συνεχώς οι αναφορές για το γεγονός ότι τα χημικά αντιηλιακά από μόνα τους δρουν ως αλλεργιογόνα.

Η ευαισθητοποίηση είναι υψηλότερη σε ασθενείς με φωτοδερματοπάθειες, ειδικά στην CAD ή στο  PLE. Στα πρώτα χρόνια χρήσης των αντιηλιακών, το PABA ήταν η πιο συχνή αιτία ευαισθητοποίησης, αλλά οι αντιδράσεις την τελευταία δεκαετία έχουν ελαττωθεί εξαιτίας της περιορισμένης χρήσης του. Το γλυκερινικό  PABA είχε αναφερθεί, επίσης, ως δυνητικός ευαισθητοποιητής σε μερικούς ασθενείς, μέχρι που διαπιστώθηκε αργότερα ότι η αντίδραση οφειλόταν σε ξένες ουσίες που υπήρχαν στο παρασκεύασμα, όπως η βενζοκαϊνη (αιθυλαμινοβενζοϊκό οξύ) ή άλλες μη αναγνωρίσιμες ουσίες. Η προκαϊνη, η η βενζοκαϊνη, η  p-φαινυλενοδιαμίνη και οι σουλφοναμίδες μπορούν να προκαλέσουν διασταυρούμενη αντίδραση με το ΡΑΒΑ, ούτως ώστε οι ασθενείς που έχουν ευαισθητοποιηθεί σε οποιαδήποτε από αυτές τις ενώσεις μπορούν να εκδηλώσουν μια αλλεργική αντίδραση στα αντιηλιακά που περιέχουν ΡΑΒΑ ή τους εστέρες του.

Παρ’ όλα αυτά, στα πρόσφατα χρόνια η ομάδα της βενζοφαινόνης (οξυβενζόνη, μεξενόνη) έχει αντικαταστήσει το ΡΑΒΑ ως συχνότερη αιτία αλλεργίας σαν αντιηλιακό, ειδικά καθώς αυτές οι ενώσεις χρησιμοποιούνται επίσης ευρέως σε μη αντιηλιακά καλλυντικά και καθαριστικά. Έχουν αναφερθεί, επίσης, διάφορες αλλεργικές αντιδράσεις στην ισοπροπυλική διενζοϋλμεθάνη, οδηγώντας έτσι στην απομάκρυνσή της  από διάφορα προϊόντα. Υπάρχουν επίσης, διασταυρούμενες αντιδράσεις με την βουτυλ μεθοξυδιβενζοϋλμεθάνη, που σχετίζεται δομικά με αυτήν. Η μεθυλ- βενζυλιδινική καμφορά χρησιμοποιείτο στο παρελθόν σε συνδυασμό με την ισοπροπυλδιβενζοϋλμεθάνη και εκείνοι που ήταν ευαίσθητοι στον ένα παράγοντα εκδήλωναν συχνά ταυτόχρονη ευαισθησία και στον άλλο. Ανάμεσα στα κινναμικά, το 2- αιθοξυαιθύλιο – p – κινναμικό (Cinoxate) είναι ο πιο συχνός ευαισθητοποιητής, ενώ οι ενώσεις αυτές προκαλούν επίσης διασταυρούμενη ευαισθησία με το βάλσαμο του Περού, το βάλσαμο του Τοlu, την κινναμική αλδεϋδη, το κινναμικό οξύ και το κινναμικό έλαιο, τα οποία αποτελούν συστατικά που εμπεριέχονται σε καλλυντικά, σε αρώματα, σε οδοντόπαστες, ακόμα και σε καρυκεύματα.

Φωτοαλλεργικές αντιδράσεις έχουν αναφερθεί, επίσης, σε μια ποικιλία χημικών αντιηλιακών, όπου τα φωτοαλλεργιογόνα σχηματίζονται προφανώς σε ορισμένες περιπτώσεις όταν ένα αρχικό μόριο υποβάλλεται σε χημική μεταβολή μετά από την απορρόφηση της ακτινοβολίας, συνήθως της UVA, και προκύπτει έτσι μια μεταβληθείσα ένωση ή απτίνη. Αυτή ενδεχομένως συνδέεται με μια πρωτεϊνη μεταφορέα και σχηματίζουν ένα αλλεργιογόνο. Εναλλακτικά, η φωτοχημική μεταβολή ενός ήδη σχηματισμένου συμπλόκου πρωτεϊνης – απτίνης από την απορρόφηση της ακτινοβολίας, το καθιστά, ίσως, αλλεργιογόνο. Φωτοαλλεργία έχει αναφερθεί, επίσης, στη 2-υδροξυ-4-μεθοξυμεθυλβενζοφαινόνη (Eusolex 4360, οξυβενζόνη), στη βενζοφαινόνη- 4, την ισοπροπυλδιβενζοϋλμεθάνη   (Eusolex 8020),  τη βουτυλμεθοξυδιβενζοϋλμεθάνη (Parsol 1789) και στο ισοάμυλο-p-μεθοξυκινναμικό. Παρακάτω θα δούμε αναλυτικά την φωτοευαισθησία από  φάρμακα.

Θεραπευτικό σχήμα

Το συνιστώμενο πάχος στρώσης του αντιηλιακού για να εξασφαλιστεί το βέλτιστο όφελος είναι 2mg/cm² ή  22μL/cm², ποσότητα που είναι σχετικά μεγάλη. Παρ’ όλα αυτά, από μια σειρά ερευνών διαπιστώθηκε ότι οι χρήστες εφαρμόζουν μικρότερη από τη συνιστώμενη ποσότητα στην πράξη. Έτσι από τις περισσότερες έχει εξαχθεί το συμπέρασμα ότι το πάχος της εφαρμοζόμενης στρώσης κυμαίνεται από 0,5 μέχρι 1mg/cm², ενώ από μια πρόσφατη ευρωπαϊκή μελέτη που διεξήχθη σε 148 μαθητές βρέθηκε ότι η μέση ποσότητα ήταν 0,39 mg/cm². Έχει, συνεπώς, προταθεί ότι η μεθοδολογία δοκιμασίας και χαρακτηρισμού των αντιηλιακών πρέπει να μεταβληθεί, έτσι ώστε να αντιστοιχεί σε μια πιο ρεαλιστική χρήση. Παρ’ όλα αυτά, δεν έχει υιοθετηθεί ακόμη μια τέτοια προσέγγιση, εξαιτίας της ανησυχίας σχετικά με το ότι θα προκύψει μεγάλη καταναλωτική σύγχυση.  Επιπλέον, συνιστάται η επανάληψη της εφαρμογής του αντιηλιακού κάθε 2-3 ώρες, γιατί από τη μια είναι πιθανή η πρόκληση φωτοαποδόμησης και από την άλλη, επειδή υπάρχει το ενδεχόμενο απομάκρυνσής του σε ακατάλληλες περιβαλλοντικές συνθήκες.

(0 votes)

Πώς σχεδιάζουμε ένα διαιτολόγιο

1. Υπολογίζουμε τις ενεργειακές ανάγκες του ατόμου (δηλαδή τις θερμίδες με τις οποίες διατηρεί το βάρος του)

Τύπος υπολογισμού των ενεργειακών αναγκών(εξίσωση Harris-Benedict):

Γυναίκες:  665+(ΣωματικόΒάρος x 9.6)+(ΥΨΟΣ x 1.7)-(ΗΛΙΚΙΑ x 4.7)

Άνδρες:  66+(ΣΒ x13.7)+(Υ x 5)-(ΗΛΙΚΙΑ x 6.8)

Ή με βάση το RMR:

Γυναίκες:  RMR=700+(7 x Σωματικό Βάρος kg)

Άνδρες:  RMR=900+(10 x ΣΒ kg)

Λαμβάνουμε υπ’όψιν τη δραστηριότητα και προσθέτουμε στα ανωτέρω:

20% Ελαφρά

40% Μέση 

80% Έντονη

2. Υπολογίζουμε τη χρονική διάρκεια της δίαιτας

3. Υπολογίζουμε τις θερμίδες του διαιτολογίου έτσι ώστε να έχουμε αρνητικό ισοζύγιο μικρότερο ή ίσο των 1000kcal την ημέρα. Στόχος είναι η απώλεια περίπου 1% του βάρους κάθε εβδομάδα(1 κιλό λίπος απαιτεί 7000kcal για να καεί)

4. Υπολογίζουμε τις αναλογίες σε:

ΠρωτεΪνες         περίπου   20-30%

Λίπος               περίπου   10-20%

Υδατάνθρακες   περίπου    50%

5. Προσαρμόζουμε τα παραπάνω στις συνήθειες του ατόμου και εάν είναι δυνατόν στις συνήθειες της οικογένειας

6. Προσπαθούμε να προσφέρουμε τροφές με πολύ όγκο(πολύ στέρεο υπόλειμμα ώστε να έχουμε το αίσθημα του κορεσμού)

ΠΟΙΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΚΑΝΟΥΝ ΜΙΑ ΔΙΑΙΤΑ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΑ ΠΑΡΑΔΕΚΤΗ;

1. Να μη διαταράσσει αλλά να προφυλάσσει την υγεία του ατόμου.

2. Να μπορεί να διαρκέσει χωρίς να κουράζει το άτομο.

3. Να είναι αποτελεσματική (1 περίπου κιλό την εβδομάδα).

4. Να μπορεί να προσαρμόζεται στις συνήθειες του ατόμου και της οικογένειάς του.

5. Να είναι εκπαιδευτική (δηλαδή να δρα τροποποιητικά στη διαιτητική συμπεριφορά του).

6. Να είναι εύκολη στην εφαρμογή της (να μην έχει πολλά ζυγίσματα).

7. Να είναι λογική στο κόστος της.

Η ΣΥΝΘΕΣΗ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟΥ ΣΩΜΑΤΟΣ

Το θεωρητικό μοντέλο αναφοράς του Behnke’s

ΚΑΤΑΝΑΛΩΣΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ

Βασικός μεταβολικός ρυθμός -BMR(Basal Metabolic Rate)

Είναι  η κατανάλωση οξυγόνου σε 10 min με το άτομο να είναι σε ηρεμία, σε θερμοκρασία περιβάλλοντος και σε νηστεία 12 ωρών.

Το BMR εξαρτάται κύρια από το μέγεθος του ατόμου και ποικίλει μεταξύ 160-290 MI/min(0.8-1.43 kcal/min). Επίσης εξαρτάται από το φύλο και την ηλικία (στην πραγματικότητα αλλάζει η σχέση λίπους).

ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΠΟΥ ΕΠΗΡΕΑΖΟΥΝ ΤΗΝ ΚΑΤΑΝΑΛΩΣΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ

1) Φυσική Δραστηριότητα

2) Θερμογένηση τροφίμων-SDA(Specitic dynamic action)

Μπορεί να είναι 10-35% της προσλαμβανόμενης ενέργειας ,π.χ. ένα γεύμα καθαρής πρωτεΐνης έχει θερμικό αποτέλεσμα 25% του συνόλου των θερμίδων της πρωτεΐνης.

Η Θερμογένηση της τροφής είναι μεγαλύτερη στην άσκηση απ’ότι στην ηρεμία. Άρα η άσκηση διεγείρει τη θερμογενετική δράση της τροφής.

3) Περιβάλλον (κλίμα)

Το  κρύο μπορεί να διπλασιάσει ή τριπλασιάσει τη βασική κατανάλωση ενέργειας, πράγμα όμως που εξαρτάται από την ένδυση και το σωματικό λίπος του ατόμου. Η άσκηση στη ζέστη έχει μεγαλύτερη αύξηση του BMR(5%) πιθανόν λόγω ενεργοποίησης των ιδρωτοποιών αδένων.

ΚΑΤΑΝΑΛΩΣΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ ΣΤΗ ΦΥΣΙΚΗ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

 Τα 5 επίπεδα φυσικής δραστηριότητας:

Ελαφρά

Μέση

Βαρειά

Πολύ Βαρειά

Εξαιρετικά Βαρειά

Η μονάδα MET{Mass(ml)-Energy(kg)-Time(min)}

1 MET είναι ισοδύναμο με την κατανάλωση οξυγόνου στην ηρεμία(200-250ml/min)=3.6 Ml/kg/min 

ΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΚΑΤΑΝΑΛΩΣΗΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ ΣΤΗΝ ΗΡΕΜΙΑ

Π.χ. Γυναίκα 55 ετών  BMR=32 kcal/m2/h   32x 1.40=44.8

                                        Επιφάνεια σώματος=1,40 M 2  kcal/h

                                        44.8x24=1075 kcal/ημέρα(κατανάλωση ηρεμίας RMR)

ΙΔΑΝΙΚΟ ΒΑΡΟΣ

Ο ορισμός του είναι δύσκολος.

Είναι από φυσιολογική άποψη το βάρος του σώματος για κάποιο συγκεκριμένο άτομο με το οποίο έχει απόλυτα φυσιολογικές όλες τις βιολογικές του παραμέτρους (Ιδανική Επιβίωση).

Είναι από αισθηματική αποψη το βάρος με το οποίο το άτομο έχει την καλύτερη για το περιβάλλον του και για τον ίδιο εμφάνιση.

ΜΕΘΟΔΟΙ ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΥ

1) Τύπος του LORENTZ

Γυναίκα:      (Ύψος – 100) –[(Ύψος-150)/2)]

Άνδρας:       (Ύψος- 100) –[(Ύψος-150)/4)]

2) Δείκτης του BROCA(Bray 1976)

Άνδρας: Κανονικό βάρος ={ύψος (cm)-100}-10%kg

Γυναίκα: Κανονικό βάρος ={ύψος (cm)-100}-15%kg

                                                 Σωματικό βάρος

ΔΕΙΚΤΗΣ    BROCA      = - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

                                                Κανονικό βάρος

 

BMI(BODY MASS INDEX) ΔΕΙΚΤΗΣ ΜΑΖΑΣ ΣΩΜΑΤΟΣ (ΔΜΣ)

                                               Βάρος(kgr)

                    ΔΜΣ(BMI)=  - - - - - - - - - - - - - - 

                                               Ύψος(m)

Ταξινόμηση με βάση το BMI      βαθμός 0     20-24.9  φυσιολογικό

ΣΥΝΙΣΤΩΜΕΝΟ ΒΑΡΟΣ ΓΙΑ ΕΝΗΛΙΚΕΣ

*Από Dietary Guidelines for Americans, 3rd Ed.1990,US Dept of Health & Human Services (derived from the National Research Counsil 1989)

Σημειώσεις:

Μέτρηση ύψους: χωρίς υποδήματα

Μέτρηση βάρους: χωρίς ενδύματα

Τα υψηλότερα βάρη στον πίνακα γενικώς αναφέρονται στους άνδρες,οι οποίοι τείνουν να έχουν περισσότερο μυοσκελετικό ιστό.Τα χαμηλότερα βάρη πιο συχνά αναφέρονται στις γυναίκες,οι οποίες έχουν λιγότερο μυοσκελετικό ιστό.

 

 Από το Σεμινάριο της Διατροφής       

 Dr. Κωνσταντίνος Ανδριανός           

 Ενδοκρινολόγος, Καθηγητής ΤΕΙ Αθήνας

Ανακαλύψτε τα καλύτερα εστιατόρια και κάντε κράτηση online

αποκλειστικές εκπτώσεις και προνόμια σε επιλεγμένα εστιατόρια

εξαργύρωση πόντων κ.α.

Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Χαλκιδική, Σαντορίνη, Κέρκυρα, Μύκονος, Χανιά, Ρέθυμνο, Ηράκλειο, Ρόδος  

κατασκευή ιστοσελίδας, Search Engine Optimization (SEO), προώθηση από exceliso.com