Η ΠΟΡΕΙΑ ΜΑΣ, ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ: ΕΝΩΣΗ ΠΣΑΑΕ - ΕΕΠΑΕ
VIDEO: Η αποτρίχωση είναι ομορφιά - ΟΣΕΔΑΕ
ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ: Χρήση της τεχνολογίας Έντονου Παλμικού Φωτός (IPL) και Laser για μόνιμη μείωση της τριχοφυΐας - ΙΣΑΑΚ ΣΑΚΗΣ BSc Biomechanical Engineer, MSc Biomedical Engineer, Ben Gurion University of the Negev, Israel
ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ: Λιπαρό δέρμα - περιποίηση στο ινστιτούτο αισθητικής και περιποίηση στο σπίτι - Καμτσιούρη Πετρούλα Αισθητικός ΤΕΙ Αθήνας
ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ: Νύχια επιπλοκές - Νίνα Ποτουρίδη Ποδίατρος
ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ: Αντιοξειδωτικές θεραπείες για καπνιστές - Barbara Νάνου Αισθητικός Κοσμετολόγος, Msc Χαροκόπειου ΠΑ
ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ: Κόκκινα, ερεθισμένα δέρματα - Barbara Νάνου Αισθητικός ΤΕΙ Αθήνας, Msc Χαροκόπειου ΠΑ
ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ: Αποτρίχωση - ΖΑΠΠΕΙΟ ΔΥΟ FORUM 2017 - Μαρία Κυριάκη - Αισθητικός Κοσμετολόγος ΤΕΙ
ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ: Ολοκληρωμένη αντιμετώπιση της ακμής με τα νέας γενιάς προϊόντα - Καμτσιούρη Πετρούλα Αισθητικός Κοσμητολόγος ΑΤΕΙ Αθήνας
ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΗ ΑΝΑΓΚΗ ΓΝΩΣΗ, ΔΙΑ ΒΙΟΥ ΜΑΘΗΣΗ ΚΑΙ ΕΞΩΣΤΡΕΦΕΙΑ - ΔΙΑΛΥΝΑ ΜΑΡΙΑ
ΟΛΟΚΛΗΡΩΜΕΝΗ ΦΡΟΝΤΙΔΑ ΤΟΥ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΑ ΕΥΑΙΣΘΗΤΟΠΟΙΗΜΕΝΟΥ ΔΕΡΜΑΤΟΣ - ΜΠΙΣΜΠΙΚΗ ΜΑΓΔΑΛΗΝΗ
«
  • 1
  • 2
  • 3
»

Διατροφή - Διαιτολογία (12)

Υπάρχουν τροφές που είναι το ελιξήριο της νεότητας

Το ελιξήριο της νεότητας στο...πιάτο μας!

Το δέρμα μας είναι το όργανο που καθρεφτίζει την γενικότερη υγεία και ευεξία του σώματός μας. Είναι και αυτό όμως, που αποτυπώνει πρώτο τα σημάδια του χρόνου. Στη σύγχρονη κοινωνία μας η αντιγήρανση μας απασχολεί αρκετά, καθώς οι ρυτίδες και η γήρανση έχουν αντίκτυπο στην ψυχολογία μας, την εργασία μας και τις κοινωνικές μας συναναστροφές. 

Τι είναι η γήρανση του δέρματος και πού οφείλεται τελικά;

Η δερματική γήρανση οφείλεται αρχικά σε εσωτερικούς (ενδογενής) παράγοντες, δηλαδή παράγοντες που το ίδιο το σώμα μας δημιουργεί. Για παράδειγμα, οι ελεύθερες ρίζες (ROS), δημιουργούνται στο σώμα μας, επιτίθονται, δημιουργούν φλεγμονές και καταστρέφουν πολλές κυτταρικές δομές, ανάμεσά τους και το δέρμα μας. 

Οι ορμονικές μεταβολές, κυρίως στην εμμηνόπαυση, συμβάλλουν στη μείωση της παραγωγής κολλαγόνου. Ταυτόχρονα όμως η γήρανση είναι στο DNA μας! Τα χρωμοσώματα γερνούν με το πέρασμα του χρόνου, καθώς μειώνεται το μήκος ενός συγκεκριμένου κομματιού τους. Παράλληλα, η ύπαρξη ασθενειών όπως ο διαβήτης ή η αυξημένη γλυκόζη στο αίμα, οδηγούν επίσης στην καταστροφή του κολλαγόνου. 

Οι εξωτερικοί παράγοντες που ευνοούν την γήρανση του δέρματος είναι η έκθεση στον ήλιο με βαρύτητα  80%, καθώς και άλλοι παράγοντες όπως το κάπνισμα, η κακή διατροφή, το ψυχολογικό στρες και η σωματική καταπόνηση. 

Ποιά είναι τα σημάδια;

Το δέρμα χάνει τον όγκο του και εμφανίζει απώλεια ελαστικότητας, αφυδάτωση, χαλάρωση, ρυτίδες, δυσχρωμίες, ευρυαγγείες, υπερκερατώσεις. Η γήρανση και η χαλάρωση είναι πολύ φανερή στα βλέφαρα, τις παρειές και το λαιμό. 

Μπορεί η καλή διατροφή να “πατήσει φρένο” στη γήρανση του δέρματος;

Η απάντηση είναι οτι μπορεί! Η καλή και ισορροπημένη διατροφή, μιλώντας πάντα για τις επιλογές που κάνουμε στο σπίτι και την καθημερινότητά μας, συμβάλλουν αποδεδειγμένα στην αντιγήρανση του δέρματος αλλά και του σώματός μας. 

Τι είναι ωφέλιμο να επιλέγουμε;

Βιταμίνη C: έχει αντιοξειδωτική δράση και ευνοεί την σύνθεση του κολλαγόνου. Βρίσκεται άφθονη στα φρούτα και τα λαχανικά, όπως μάνγκο, πορτοκάλια, μανταρίνια, λεμόνια, δαμάσκηνα, πιπεριές ,μπρόκολο.

Βιταμίνη Ε: Έχει αντιοξειδωτική και αντιφλεγμονώδη δράση. Προστατεύει το κολλαγόνο και τις κυτταρικές μεμβράνες και μειώνει τις αρνητικές επιδράσεις του ήλιου στο δέρμα. Βρίσκεται άφθονη σε φυτικά έλαια, ελαιόλαδο, ξηρούς καρπούς και σπόρους.

Καροτενοειδή: Προστατεύουν από τις επιδράσεις του ήλιου και έχουν αντιοξειδωτική δράση. Στην οικογένεια αυτή ανήκει η βιταμίνη Α που βρίσκεται στα καρότα, την κολοκύθα, το μάνγκο, τη παπάγια, το συκώτι, τα αυγά, το γάλα, το τυρί, τα ψάρια. Το Β καροτένιο βρίσκεται στα βερίκοκα, λάχανο, ντομάτα, καρπούζι, μάνγκο. Η ασταξανθίνη βρίσκεται στη μαγιά, τις γαρίδες, τα όστρακα, τον σoλομό ενώ το λυκοπένιο, στη ντομάτα, καρότα, παπάγια, πεπόνι.

Πολυφαινόλες: Έχουν ισχυρή αντιοξειδωτική δράση και βρίσκονται στον καφέ, το τσάι, τη σοκολάτα, το κόκκινο κρασί. 

Το συνένζυμο Q10, παίρνει μέρος σε πολλές μεταβολικές διαδικασίες, είναι αντιοξειδωτικό και βρίσκεται στο σολομό, τόνο, συκώτι, σόγια, ξηρούς καρπούς, σπανάκι. 

Προβιοτικά: Ενισχύουν τη φυσική άμυνα του σώματος και βρίσκονται στα προϊόντα με προβιοτικές καλλιέργειες και στα γιαούρτια με πέτσα.

Ω3 και ιχθυέλαια: Έχουν αντιφλεγμονώδη δράση και βρίσκονται στα λιπαρά ψάρια όπως η τσιπούρα, ο σολομός, ο τόνος, η σαρδέλα. 

Ελαιόλαδο: Τα μονοακόρεστα λιπαρά οξέα που βρίσκονται άφθονα στο ελαιόλαδο (MUFA), σχετίζονται με χαμηλά επίπεδα γήρανσης από την ηλιακή ακτινοβολία. 

Φυτικές ίνες: Οι έρευνες δείχνουν ότι οι άφθονες φυτικές ίνες συμβάλλουν στην προστασία της γήρανσης των χρωμοσωμάτων και του μήκους τους. 

Ρίγανη, η κανέλλα, το σκόρδο και το Ginger έχει αποδειχθεί ότι προστατεύουν την δομή του κολλαγόνου αλλά και άλλων πρωτεϊνών από την υψηλή γλυκόζη στο αίμα.

Κουρκουμάς είναι ένα ινδικό μπαχαρικό με ισχυρές αντιοξειδωτικές και αντιφλεγμονώδεις δράσεις. 

Ας κρατήσουμε στο μυαλό μας οτι οι περισσότερες έρευνες δείχνουν ότι η ισορροπημένη διατροφή βασισμένη στη Μεσογειακή δίαιτα, άφθονη σε φρούτα, λαχανικά και φυτικές ίνες καθώς και η διατήρηση φυσιολογικού βάρους σώματος όταν συνδυάζονται με άσκηση και καλή ψυχολογία, είναι σύμμαχοί μας στην αντιγήρανση του δέρματος και του σώματός μας! Αν και δεν θα βγούμε απόλυτα νικητές, ας δώσουμε όμως μία καλή μάχη!

 

Κωνσταντίνα Δημητροπούλου

Πτυχιούχος ΤΕΙ Αισθητικής & Κοσμετολογίας Αθήνας,

MSc Clinical & Public Health Nutrition, UCL London

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

 

1. Aedı´n Cassidy et al. Associations between diet, lifestyle factors, and telomere length in

women1–3. Am J Clin Nutr 2010;91:1273–80

 

2. Barbara Szyszkowska et al. The influence of selected ingredients of dietary

Supplements on skin condition. Postępy Dermatologii i Alergologi 3, June / 2014

 

3. Frederic Flament et al. Effect of the sun on visible clinical signs of aging

in Caucasian skin. Clinical, Cosmetic and Investigational Dermatology 2013:6 221–232

 

4. Garth L. Nicolson et al.  Lipid Replacement Therapy: A natural medicine approach to replacing

damaged lipids in cellular membranes and organelles and restoring function. 2013 The Authors. Published by Elsevier B.V

 

5. James M. Harpera et al. Stress resistance and aging: Influence of genes and nutrition

Mech Ageing Dev. 2006 August ; 

 

6. Julie Latreille et al. Dietary Monounsaturated Fatty Acids Intake and Risk of

Skin Photoaging. September 2012 | Volume 7 | Issue 9 |

 

7. Maeve C Cosgrove et al. Dietary nutrient intakes and skin-aging appearance among middleaged American women. Am J Clin Nutr 2007;86:1225–31

 

8. M. Roberfroid et al. Prebiotic concept and health. British Journal Of Nutrition

 

9. N. Puizina-Ivi,. Skin aging. Acta Dermatoven APA Vol 17, 2008, No 2

 

10. Shilpa Amarya et al. Changes during aging and their association with malnutrition. 2015, Asia Pacific League of Clinical Gerontology & Geriatrics. Published by Elsevier Taiwan LLC

 

11. Rahani Katta, MD; Samir P. Desai MD . The Role of Dietary Intervention in Skin Disease,

J Clin Aesthet Dermatol. 2014;7(7):46–51.)

 

12. Silke K. Schagen et al.  Discovering the link between nutrition

and skin aging. Dermato-endocrinology 4:3, 298–307; July–December 2012

 

13. S. Grether-Beck et al. Molecular evidence that oral supplementation with lycopene or lutein protects human skin against ultraviolet radiation: Results from a double-blinded,

placebo-controlled, cross-over study. Faculty of Medicine, Heinrich, Germany, 15-Sep-2016

 

14. Roberto Sansone et al. Cocoa flavanol intake improves endothelial function and Framingham Risk. Score in healthy men and women: a randomised, controlled, double-masked

trial. British Journal of Nutrition (2015), 114, 1246–1255

Τροφές που μας παχαίνουν χωρίς να το καταλαβαίνουμε

Όλοι μας λίγο - πολύ γνωρίζουμε τι πρέπει να κάνουμε προκειμένου να χάσουμε βάρος: πρέπει να τρώμε λιγότερο, να αποφεύγουμε τα τηγανιτά και τα ετοιματζίδικα, να μην τρώμε πολλά γλυκα και ζάχαρη, να γυμναζόμαστε.

Πολλές φορές όμως δεν πετυχαίνουμε τον στόχο μας, παρόλο που έχουμε ακολουθήσει τα σωστά βήματα. Αυτό μπορεί να οφείλεται αφενός σε ορμονικά προβλήματα, ή προβλήματα υγείας και αφετέρου στον κακό τρόπο ζωής μας, δηλαδή στο άγχος στην έλλειψη ύπνου, στην καθιστική ζωή, κ.α. Ωστόσο δεν μπορούμε να παραβλέψουμε και την περίπτωση να συμβαίνει λόγω μικρών «παχυντικών» συνηθειών που έχουμε εντάξει στην καθημερινότητα μας και ματαιώνουν την προσπάθεια που κάνουμε:

  1. Πολλές φορές λαμβάνουμε θερμίδες τις οποίες δεν υπολογίζουμε στο καθημερινό μας ισοζύγειο θερμίδων από υγρά όπως χυμούς, αναψυκτικά, γάλα, άλλα ροφήματα, καφέ με πρόσθετα (ζάχαρη, κρέμα, σιρόπι, κ.α.). Για παράδειγμα, με 2 φλιτζάνια καφέ με πρόσθετα την ημέρα, μπορούμε να προσλάβουμε έως 400 θερμίδες επιπλέον, ενώ με 1 ποτήρι τυποποιημένο χυμό (330 ml) προσθέτουμε έως και 200 θερμίδες στο διαιτολόγιο μας.

  2. Άλλο ένα αίτιο μπορεί να είναι το αλκοόλ, το οποίο αποκαλείται από εμάς τους διαιτολόγους και ως «κενές θερμίδες». Ειδικά όταν επιλέξουμε κάποιο ποτό που δεν σερβίρεται σε μερίδα π.χ. κρασί, τσίπουρο, κανάτα κτλ., μπορούμε με ευκολία να υποεκτιμήσουμε την ποσότητα που καταναλώσαμε.

  3. Μια παρεξηγημένη περίπτωση είναι αυτή των  light προϊόντων. Όλοι στο βάθος του μυαλού μας έχουμε την ιδέα ότι εφόσον είναι light μπορούμε να καταναλώσουμε τη διπλάσια ποσότητα, χωρίς να παχύνουμε. Ωστόσο, έχουν δημιουργηθεί προκειμένου να γλιτώσουμε κάποιες θερμίδες και όχι να φάμε περισσότερο.

  4. Σύμφωνα με τη μεσογειακή διατροφή, το ελαιόλαδο έχει πολλά οφέλη για την υγεία και συστήνεται ως η κύρια πηγή λίπους της διατροφής μας. Ωστόσο η προσθήκη ελαιόλαδου στο φαγητό και τη σαλάτα, χωρίς μέτρο, μπορεί να συμβάλει στο κόλλημα της ζυγαριάς. Αυτό συμβαίνει διότι περιέχει αρκετές θερμίδες (1 κουτ. σούπας = 115 θερμίδες).

  5. Η σαλάτα πάντα αποτελεί επιλογή για φαγητό έξω, όταν προσπαθούμε να χάσουμε βάρος, καθώς θεωρείται κάτι το υγιεινό και διαιτητικό. Βέβαια, αυτό δεν ισχύει πάντα, αφού πολλές σαλάτες αποτελούν πλήρες γεύμα και μάλιστα αρκετά θερμιδογόνο. Αυτό εξαρτάται από την προσθήκη τυριού, κρέατος, αλλαντικού, παξιμαδιού ή κρουτόν, καθώς και από τη σύσταση και ποσότητα της sauce. Για παράδειγμα, η σαλάτα Caesar’s, η οποία περιέχει κοτόπουλο, τυρί, κρουτόν, λαχανικά και sauce, μπορεί να φτάσει τις 600 θερμίδες.

  6. Οι ξηροί καρποί, όπως και το ελαιόλαδο ανήκουν στην ομάδα λίπους και αποτελούν συμπυκνωμένη πηγή ενέργειας. Τα οφέλη για την υγεία μας είναι εξακριβωμένα, ωστόσο οφείλουμε να τα καταναλώνουμε με μέτρο.

  7. Πολλές ακομά μικρές κινήσεις μέσα στην ημέρα μπορεί να έχουν επίπτωση στο βάρος μας. Ένα τέτοιο παράδειγμα είναι και οι καραμέλες. Αν αναρωτηθείτε τι έχετε φάει μέσα στην ημέρα, δεν θα σκεφτείτε την καραμέλα, καθώς δεν είναι κάτι το οποίο γεμίζει το στομάχι και είναι τόσο μικρή, οπότε υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να την παραβλέπετε.

Προκειμένου λοιπόν, να εντοπίσουμε το πρόβλημα, τρώμε με μέτρο, ελέγχουμε πάντα τις ετικέτες τροφίμων, κρατάμε ημερολόγιο διατροφής και επισκεπτόμαστε έναν εξειδικευμένο διαιτολόγο-διατροφολόγο, για να λάβουμε συμβουλές.

ΈΧΩ ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΚΟ ΒΑΡΟΣ; Είναι μια ερώτηση που δεν μπορούμε να απαντήσουμε κοιτώντας τη ζυγαριά.

Η ζυγαριά δεν μπορεί από μόνη της να μας δείξει την πραγματική εικόνα του σώματος μας. Για παράδειγμα, ένα παχύσαρκο άτομο και ένας bodybuilder έχουν ακριβώς το ίδιο βάρος, παρόλα αυτά βλέπουμε ότι ο παχύσαρκος δεν έχει «υγιές βάρος». Αυτό συμβαίνει διότι, μεγάλο ποσοστό του βάρους του bodybuilder αντιστοιχεί σε μυική μάζα, ενώ του παχύσαρκου σε λίπος. Ποιος φαίνεται πιο υγιής; Σίγουρα ο bodybuilder, ο οποίος έχει μικρότερο ποσοστό λίπος σε σχέση με τον παχύσαρκο.

Με μια απλή και ανώδυνη μέθοδο που λέγεται λιπομέτρηση, μπορούμε να μάθουμε ακριβώς τι ποσοστό λίπους έχουμε στο σώμα μας. Αντίθετα με αυτό που πιστεύουν οι περισσότεροι, ένα συγκεκριμένο ποσοστό λίπους είναι απαραίτητο στο σώμα μας, καθώς αποτελεί πηγή  ενέργειας, προστατεύει τα σπλάχνα, τα οστά και έχει θερμορυθμιστικό ρόλο. Το πόσο θα πρέπει να είναι το λίπος μας εξαρτάται από το φύλο, την ηλικία και το επίπεδο σωματικής δραστηριότητας.

Η λιπομέτρηση μπορεί να μας βοηθήσει να δούμε αν έχουμε λίγο περιττό λίπος και πρέπει να το χάσουμε με δίαιτα ή άσκηση ή να προσδιορίσουμε ακριβώς τον βαθμό της παχυσαρκίας που μπορεί να έχουμε, ώστε εκτός από το αισθητικό κομμάτι, να προλάβουμε και τον κίνδυνο εμφάνισης διαφόρων νοσημάτων που αυτή προκαλεί. 

Τι προϋποθέσεις χρειάζονται;

Προκειμένου η λιπομέτρηση να είναι ακριβής, να παρέχει δηλαδή έγκυρα αποτελέσματα, πρέπει πριν υποβληθούμε σε αυτήν:

  • Να έχουμε καταναλώσει φαγητό ή υγρά τουλάχιστον 2 ώρες πριν.
  • Να μην έχουμε πιει καφέ τουλάχιστον 6 ώρες.
  • Να μην έχουμε γυμναστεί για 12 ώρες πριν τη λιπομέτρηση.
  • Να μην έχουμε περίοδο τη συγκεκριμένη μέρα.

 

Ολυμπία Βλασερού

Διαιτολόγος-Διατροφολόγος

www.figura.gr

 

Η διατροφή του τουρίστα

Συνήθως στα ταξίδια στο εξωτερικό, συνηθίζουμε να τρώμε ένα χορταστικό πρωινό και το επόμενο γεύμα μας να γίνεται το απόγευμα. Όπως γνωρίζουμε όμως, αυτό είναι λάθος, αφού τα μικρά και συχνά γεύματα βοηθούν στη διατήρηση του καλού μεταβολισμού και ταυτόχρονα μας δίνουν ενέργεια να ανταπεξέλθουμε στο περπάτημα και την ορθοστασία του ταξιδιού.

Ένα ακόμα λάθος που κάνουμε συχνά, είναι ότι δεν καταναλώνουμε αρκετά υγρά, καθώς συνήθως το νερό μπορεί να είναι ακριβό και όλη μέρα είμαστε απασχολημένοι και δεν το έχουμε στο μυαλό μας.

Να λοιπόν μερικές συμβουλές για να μην «χάσουμε τη μπάλα»:

  • Καταναλώνουμε ένα πλήρες πρωινό: Εάν επιλέξουμε να γευματίσουμε στο ξενοδοχείο ή σε κάποιο καφέ με μπουφέ, προτιμάμε μια μερίδα γαλακτοκομικού, μια μερίδα αμύλου και μια μερίδα φρούτου. Αποφεύγουμε τα λιπαρά τρόφιμα, καθώς και τα γλυκά τύπου πάστα. Εάν θα πάρουμε πρωινό στο δρόμο, επιλέγουμε κάποιο σάντουιτς ή τοπικό αρτοπαρασκεύασμα με 1 ποτήρι φυσικό χυμό, ώστε να καλύψουμε τις διατροφικές ανάγκες μας. Παραδείγματα: 1 φλιτζάνι γάλα με δημητριακά και 1 φλιτζάνι κομπόστα φρούτων, 1 φλιτζάνι γάλα και 1 κομμάτι κέικ και 1 φρούτο, 1 σάντουιτς με κοτόπουλο, τυρί και λαχανικά και 1 ποτήρι φυσικό χυμό πορτοκάλι.
  • Δεν ξεχνάμε τα συχνά σνακ: Πρώτη μας επιλογή είναι πάντα τα φρούτα. Μπορούμε να πάρουμε ένα φρούτο εύκολο στην κατανάλωση, όπως είναι η μπανάνα και το μήλο, από τον πρωινό μπουφέ ή να το προμηθευτούμε από κάποιο σούπερμάρκετ. Άλλες καλές επιλογές, τις οποίες μπορούμε να έχουμε μαζί μας, ακόμα και από τον τόπο αναχώρησης, είναι οι μπάρες δημητριακών, τα κράκερς, οι ξηροί καρποί, οι σταφίδες, αλλά και τα δημητριακά, τα οποία τρώγονται και σκέτα.
  • Φροντίζουμε να βρούμε χρόνο για ένα καλό γεύμα: Είναι καλή ευκαιρία να δοκιμάσουμε την τοπική κουζίνα, αλλά και να πάρουμε μια ανάσα. Επιλέγουμε κάποιο πιάτο χωρίς πολλά λιπαρά, καθώς μπορεί να προκαλέσει φούσκωμα και να δυσκολέψει τις επόμενες δραστηριότητες μας. Δεν ξεχνάμε, να συνοδεύσουμε το κυρίως γεύμα μας με σαλάτα και νερό. Εάν επιθυμούμε, μπορούμε να προσθέσουμε και μια μερίδα αλκοόλ.
  • Δεν ξεχνάμε τα υγρά: Oταν είμαστε συνεχώς σε κίνηση είναι σημαντικό να ενυδατωνόμαστε σωστά. Εάν δεν βρίσκουμε νερό, μπορούμε να επιλέξουμε κάποιο φυσικό χυμό, τσάι ή ανθρακούχο νερό, το οποίο μπορούμε να βρούμε πολύ εύκολα στο εξωτερικό και το οποίο κυκλοφορεί και σε πολλές ενδιαφέρουσες γεύσεις.

 

Η ΟΛΙΣΤΙΚΗ ΙΑΤΡΙΚΗ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΑΔΑ

Η ολιστική ιατρική εφαρμοζόταν στην αρχαιότητα ήδη από την προϊστορική περίοδο. Πρώτος γνωστός γιατρός υπήρξε ο Παιών, η φήμη του οποίου υπήρξε τόσο μεγάλη, ώστε θεωρήθηκε ιατρός των θεών. Σημαντικός γιατρός, φυσιοθεραπευτής και βοτανολόγος υπήρξε ο Χείρων ο Κένταυρος. Άλλος σημαντικός γιατρός ήταν ο Μελάμποδας. Ο Μελάμποδας ήταν και ψυχοθεραπευτής, ψυχαναλυτής. Με την ψυχοθεραπευτική του μέθοδο θεράπευσε τον Άλκανθο, βασιλιά των Μεγάρων από το γένος των Πελοπιδών, από χρόνια μελαγχολία. Θεράπευσε μάλιστα τις κόρες του Προίτου από μανία. Ο γιατρός Γ.Α. Τσουκαντάς σε συνεργασία με τον ψυχίατρο Δ. Κουρέτα συμπεραίνει ότι οι αρχαίοι Έλληνες γιατροί του 1400 π.Χ γνώριζαν την ψυχοθεραπεία, την ομαδική ψυχοθεραπεία, την ψυχοσωματική και την ψυχανάλυση.

Ο Μελάμποδας δίδαξε και μετέδωσε την ιατρική του γνώση στον Αμφιάραο. Μετά τον θάνατό του Αμφιάραου κτίστηκαν πολλά Αμφιαράεια. Την ίδια περίπου εποχή έδρασε και ο Ασκληπιός, τον οποίο μύησε στην ιατρική ο Χείρων ο Κένταυρος. Προς τιμή του κτίστηκαν τα Ασκληπιεία.

Τα Αμφιαράεια ήταν πρόδρομοι των Ασκληπιείων. Η θεραπευτική μεθοδολογία και αγωγή ήταν παρόμοια στα δυο αυτά ιεροθεραπευτήρια, λογικά όμως πιο εξελιγμένη στα Ασκληπιεία. Τα Αμφιαράεια και τα Ασκληπιεία ήταν αρχαία νοσοκομεία εξάσκησης ολιστικής ιατρικής.

Τα Ασκληπιεία κτίζονταν σε ωραίο περιβάλλον, δενδρόφυτο, ώστε να αγαλλιάζει ο ασθενής, χωρίς υγρασία και κοντά σε ιαματικά λουτρά. Οι ασθενείς υποβάλλονταν σε υποκαπνισμούς δι’ αρωμάτων ή καιόμενων αντισηπτικών βοτάνων. Έπιναν επίσης ορισμένα αφεψήματα βοτάνων, τα οποία είχαν διουρητική, αποτοξινωτική ή τονωτική δράση. Το σημαντικότερο είναι ότι οι ασθενείς υποβάλλονταν σε νηστεία ή σε ειδική δίαιτα. Ο γιατρός Σ. Ανδρουτσόπουλος παρατηρεί ότι ‘εντός των θεραπευτηρίων τούτων επεδιώκετο η θεραπεία πάντων των ασθενών, πρωτίστως μεν διά της διαίτης μετά παραλλήλου γενικής τονώσεως διά της προσευχής και άλλων ιεροτελεστιών, εχορηγούντο δε ελάχιστα μόνο φάρμακα’ (‘Το Ιεροθεραπευτήριον του Αμφιαράου στον Ωρωπό’). 

Στο θεραπευτικό πρόγραμμα των ιδρυμάτων αυτών συμπεριλαμβάνονταν οι σωματικές ασκήσεις, οι περίπατοι και η υδροθεραπεία-λουτροθεραπεία, η ψυχαγωγία των ασθενών με θεατρικές παραστάσεις, γι’ αυτό και δίπλα στα Ασκληπιεία υπήρχε θέατρο, κάτι που δείχνει ότι οι αρχαίοι γιατροί θεράπευαν και την ψυχή των ασθενών, δεν έβλεπαν δηλαδή τον ασθενή ως υλική οντότητα αλλά ως ψυχοσωματική. Αυτό αποδεικνύεται από το γεγονός ότι εφαρμοζόταν μέσα στα ιερά η μουσικοθεραπεία, όχι μόνο για χαλάρωση των ασθενών σε περίπτωση εγχείρησης, αλλά και για τη θεραπεία ψυχικών νοσημάτων.

Η θεραπεία γινόταν διά της εγκοιμήσεως των ασθενών στο άδυτο του ναού αλλά και διά ονείρων. Επομένως τότε εφαρμοζόταν η ονειροθεραπεία, η παρακολούθηση δηλαδή των ονείρων των ασθενών και η εξήγησή τους, κάτι που οδηγεί στην έρευνα του ασυνειδήτου και στην αυτογνωσία του ασθενούς. 

Η γνώση των ιερέων-ιατρών φυλασσόταν από γενιά σε γενιά. Τον 5ο αιώνα π.Χ όμως εμφανίζεται μια από τις σημαντικότερες προσωπικότητες στην ιστορία της ανθρωπότητας, ο Ιπποκράτης, ο πατέρας της ιατρικής. 

Ο Ιπποκράτης μυημένος στην ιατρική των Ασκληπιείων συνέχισε και επεξέτεινε και με δικές του παρατηρήσεις και ανακαλύψεις τη μακρόχρονη ιατρική παράδοση των Ασκληπιείων. Για αυτό και εφάρμοζε τις ίδιες θεραπευτικές μεθόδους με τους προκατόχους του, δίαιτα, γυμναστική, κινησιοθεραπεία, λουτροθεραπεία κ.λπ. Ήταν δηλαδή ένας φυσικός γιατρός. Τα αποφθέγματά του ‘Φύσις νόσων ιατρός’, ‘κάλιον το προλαμβάνειν ή (=παρά) το θεραπεύειν’, ‘η τροφή είναι το φάρμακό σου’ αποτελούν το ευαγγέλιο της Naturopathy και δίκαια μπορούμε να χαρακτηρίσουμε τον Ιπποκράτη ως Naturopath (φυσιοπαθητικό).

Ο Ιπποκράτης όμως μπορεί να χαρακτηριστεί και ως ο πρώτος ομοιοπαθητικός ιατρός. Υποστήριζε ότι ‘η ασθένεια προκαλείται από τα όμοια και με τα όμοια ως ιάματα ο ασθενής υγιαίνει’ (Περί τόπων των κατά άνθρωπον, 42). Ο Ιπποκράτης βέβαια αναφέρεται και στην αλλοπαθητική μέθοδο, αλλά υποστηρίζει ότι ‘και με τους δύο τρόπους αποκαθίσταται η υγεία’.

Ο Ιπποκράτης υποστηρίζει ότι αυτό που παρατηρούμε στον ασθενή δεν είναι η νόσος αλλά το σύμπτωμα, η αιτία της οποίας βρίσκεται εντός του οργανισμού και όχι έξω. Αυτό αποτελεί βασική θέση της Naturopathy, σύμφωνα με την οποία τα συμπτώματα δεν είναι αίτια της αρρώστιας, παρά αποτέλεσμα της καταστάσεως του οργανισμού. Ενώ η Naturopathy ζητά να απομακρύνει ή να διορθώσει τις αιτίες και να τονώσει τον οργανισμό με τις φυσικές υγιεινές συνθήκες, η συμβατική ιατρική ζητά απλώς να καταστείλει και να απομονώσει τα συμπτώματα και δεν δίνει προσοχή στις αιτίες. Για αυτό και ο Ιπποκράτης επεμβαίνει στον τρόπο ζωής του ασθενούς και στη δίαιτά του. Αυτό φαίνεται και από το γεγονός ότι έγραψε τρία βιβλία επ’ αυτού του θέματος: ‘Περί διαίτης’, ‘Περί τροφής’, ‘Περί υγιεινής και ασκήσεων’. 

Ο Ιπποκράτης εφάρμοζε διατροφική θεραπευτική. Ο Ιπποκράτης συνεχίζοντας το έργο των Ασκληπιάδων και του Πυθαγόρα θεωρούσε τη διατροφή ως το σημαντικότερο μέσο καταπολεμήσεως των ασθενειών. Γι’ αυτό και επενέβαινε στον τρόπο ζωής του ασθενούς και στη δίαιτά του, κάτι που έκαναν και στα Ασκληπιεία. Φαίνεται ότι είχε επηρεαστεί από τον δάσκαλό του Ηρόδικο, ο οποίος θεωρούσε ότι οι ασθένειες προκαλούνται εξαιτίας ‘κακής δίαιτας’ (με τον όρο δίαιτα δεν εννοούσε μόνο τη διατροφή αλλά ολόκληρο τον τρόπο ζωής. Ο Ιπποκράτης όριζε διαφορετικό διαιτολόγιο ανάλογα με την εποχή. Πίστευε ότι η διατροφή των ανθρώπων πρέπει να ρυθμίζεται ανάλογα με την ηλικία και τη σωματική διάπλαση του καθένα, την εποχή του έτους και τον τόπο. Ο Ιπποκράτης σύστηνε συγκεκριμένα διαιτολόγια ανάλογα με τις παθήσεις.‘Ο κύριος σκοπός της ιατρικής – γράφει ο Ιπποκράτης – είναι να μάθουν τον άνθρωπο πώς να τρέφεται, αφού η τροφή είναι το φάρμακό μας’ (Περί Αρχαίης Ιατρικής 578, 3).

Την ίδια άποψη με τον Ιπποκράτη είχε και ο Πλάτωνας, ο οποίος φαίνεται ότι είχε μελετήσει κάποια από τα συγγράμματα των Ασκληπιάδων. ‘Δεν βλέπεις – γράφει ο Πλάτωνας – ότι και λίγο αν παραβούν τη διαταχθείσα δίαιτα αρρωσταίνουν οι αθλητές πολύ και βαριά;’ (Πολιτ. ΙΙΙ, 404 e). 

Το παρακάτω απόσπασμα του Πλάτωνα θυμίζει τις απόψεις της Naturopathy: ‘Γιατί τίποτα δεν επιτυγχάνουν με τη θεραπεία, εκτός του ότι κάνουν πιο πολύπλοκες τις ασθένειές τους και αν κάποιος τους συμβουλεύει να πάρουν κάποιο φάρμακο, ελπίζουν ότι με αυτό θα γίνουν καλά. Αλλά μήπως αυτοί δεν είναι αξιοθρήνητοι και για το ότι θεωρούν μεγαλύτερο εχθρό τους εκείνον που τους λέει την αλήθεια, ότι δηλαδή αν δεν σταματήσει να μεθάει και να τρώει πολύ και να ασωτεύει, δεν θα τον ωφελήσουν ούτε τα φάρμακα ούτε οι καυτηριάσεις ούτε οι εγχειρήσεις’ (Πολιτ. IV, 426 a-b). Ο Πλάτωνας θεωρεί κακό επιστήμονα αυτόν που θα θεραπεύσει έναν ασθενή που δεν ακολουθεί υγιεινή ζωή. Χάος χωρίζει την αρχαία Ελληνική από τη σύγχρονη ιατρική αντίληψη. Για αυτό και στην αρχαιότητα εφαρμοζόταν η προληπτική ιατρική. Αξιοσημείωτο είναι ότι τον 2ο αιώνα π.Χ. ο φυσιοθεραπευτής Ασκληπιάδης έλεγε ότι θα έδινε σε οποιονδήποτε το δικαίωμα να τον αποκαλέσει ανάξιο γιατρό, αν ποτέ ο ίδιος ασθενούσε’.

Στην αρχαία Ελλάδα πολλοί γιατροί απέφευγαν τα φάρμακα. Γράφει ο Ιπποκράτης: ‘Λίγα πράγματα επιτυγχάνονται με τα φάρμακα…Αλλά τώρα γίνεται σαφές ότι οι πιο διακεκριμένοι γιατροί δεν θεραπεύουν μόνο με φάρμακα αλλά και με τη δίαιτα και άλλα θεραπευτικά μέσα’ (Παραγγελίαι 14 και Περί Τέχνης 6). Την εποχή εκείνη υπήρχε μια κόντρα ανάμεσα σε ολιστικούς γιατρούς που σπάνια χρησιμοποιούσαν φάρμακα και στους γιατρούς που θεράπευαν τα συμπτώματα με φάρμακα. Μόνο που τότε αυτοί που σπάνια χρησιμοποιούσαν φάρμακα ήταν οι διακεκριμένοι γιατροί. Ομοίως και ο Πλάτωνας συνιστά τα εξής: ‘Οι ασθένειες, εφ’ όσον δεν είναι πολύ επικίνδυνες, δεν πρέπει να αντιμετωπίζονται με φάρμακα, γιατί η φύση των ασθενειών μοιάζει με εκείνη των ζωντανών όντων, γιατί και εκείνων η κατασκευή είναι τέτοια, ώστε να έχουν μια ορισμένη διάρκεια ζωής…Επίσης το ίδιο ισχύει και για τη φύση των νόσων, αν κάποιος προσπαθεί να τις κατανικήσει με φάρμακα ανεξάρτητα από τον απαιτούμενο χρόνο, τις επιδεινώνει και τις πολλαπλασιάζει. Γι’ αυτό θα πρέπει να τις αντιμετωπίζουμε με τον κατάλληλο τρόπο ζωής, τόσο όσο ο άνθρωπος μπορεί να βρει τον χρόνο και να μην ερεθίζουμε με τα φάρμακα έναν δύστροπο εχθρό’ (Τίμαιος 88-89 b-d). 

Ο Ιπποκράτης στο ‘Περί Διαίτης’ γράφει: ‘Μόνο η τροφή δεν αρκεί να συντηρήσει τον άνθρωπο σε καλή φυσική κατάσταση, αν δεν τη συνδυάζει με τη γυμναστική. Η τροφή και η άσκηση έχουν αντίθετες ιδιότητες, συμβάλλουν όμως αμοιβαία στη διατήρηση της υγείας. Οι ασκήσεις δημιουργήθηκαν, για να αναλώνουν ό, τι υπάρχει, ενώ το φαγητό και το ποτό, για να αναπληρώνουν τα κενά. Είναι ανάγκη, όπως φαίνεται, να προσδιοριστεί ακριβώς η δύναμη των σωματικών κόπων τόσο των φυσικών όσο και των τεχνητών, ποιοι από αυτούς συμβάλλουν στην ανάπτυξη και ποιοι στη φθορά της σάρκας...’. Όταν λέει φθορά της σάρκας, εννοεί τις καύσεις και τα αποτελέσματά τους.

Συνεχίζει ο Ιπποκράτης: ‘…και όχι μόνο αυτό αλλά και την αναλογία των ασκήσεων με την ποσότητα του φαγητού, την ιδιοσυγκρασία του ατόμου…’, που σημαίνει ότι κάθε άτομο έχει τη δική του ιδιοσυγκρασία.

‘Ο άνθρωπος – γράφει ο Ιπποκράτης – πρέπει να γνωρίζει την ανατολή, τη δύση των άστρων, για να ξέρει να προφυλάσσεται από τις αλλαγές και τις υπερβολές της τροφής των ποτών, του ανέμου και ολόκληρου του περιβάλλοντος από όπου προέρχονται οι ασθένειες των ανθρώπων. Όμως και αν τα γνωρίζει καλά όλα αυτά η γνώση δεν θα είναι ικανοποιητική. Αν ήταν δυνατόν να προσδιοριστεί για τη φύση κάθε ατόμου μέτρο τροφής και ανάλογη σωματική άσκηση χωρίς υπερβολή προς το πλεόνασμα ή την έλλειψη τότε θα είχε βρεθεί ο σωστός τρόπος για την εξασφάλιση της ανθρώπινης υγείας…Είναι γεγονός ότι αν υπάρχει έστω και μικρή δυσαναλογία ανάμεσα σε αυτά (την τροφή και την άσκηση), αναγκαστικά το σώμα καταβάλλεται με την πάροδο του χρόνου από την κατάχρηση και αρρωσταίνει.’.

Ο Ιπποκράτης εφάρμοζε προληπτική ιατρική. Γράφει: ‘Εγώ όμως τα έχω ανακαλύψει όλα αυτά, και ακόμα τη δυνατότητα πρόγνωσης μιας αρρώστιας, προτού αρρωστήσει ο άνθρωπος, παρακολουθώντας προς τα πού πάει η υπερβολή. Γιατί οι αρρώστιες δεν προσβάλλουν τους ανθρώπους ξαφνικά, αλλά αθροιζόμενες σιγά-σιγά ξεσπούν μια και έξω. Εγώ λοιπόν ανακάλυψα τα συμπτώματα που εμφανίζει ο άνθρωπος πριν η υγεία νικηθεί μέσα του από την αρρώστια και πώς πρέπει να τα επαναφέρει κανείς όλα σε κατάσταση υγείας’ (‘Περί Διαίτης’ παρ. 2).

Στην κλασσική εποχή οι σοβαρότεροι γιατροί εφάρμοζαν την ολιστική ιατρική. Αυτό αποδεικνύεται από τον διάλογο του Πλάτωνα Χαρμίδης, όπου αναφέρεται: ‘Ίσως θα έχεις ακούσει και συ καλούς γιατρούς, όταν έλθει σ’ αυτούς ένας άρρωστος με πονόματο, να λένε ότι δεν είναι δυνατόν να γιατρέψουν χωριστά τα μάτια, αλλά ότι πρέπει να κάνουν θεραπεία για όλο το κεφάλι, προκειμένου να κάνουν καλό στα μάτια. Και ακόμα ότι είναι ανόητο να νομίζει κανείς ότι μπορεί να θεραπευτεί το κεφάλι μόνο ξεχωριστά από το υπόλοιπο σώμα. Ξεκινώντας λοιπόν από αυτή την αντίληψη ορίζουν δίαιτα για ολόκληρο το σώμα και επιχειρούν να θεραπεύσουν το μέρος μαζί με το σύνολο’ (IV, 156 β). Και συμπληρώνει: ‘Όπως ακριβώς δεν πρέπει να θεραπεύονται τα μάτια χωρίς το κεφάλι ούτε το κεφάλι χωρίς το σώμα, έτσι ούτε το σώμα χωρίς την ψυχή’, γνωρίζει δηλαδή την ψυχοσωματική αιτία των ασθενειών. 

Τους γιατρούς που θεράπευαν το σύμπτωμα, χωρίς να εξετάζουν την αιτία του, τους θεωρεί αδαείς και τους ειρωνεύεται. ‘Γιατί τούτο εδώ πρέπει να γνωρίζουμε καλά, ότι αν έβρισκε ποτέ ένας γιατρός από αυτούς που ασκούν την ιατρική πρακτικά χωρίς επιστημονική γνώση άλλον γιατρό να συζητά με ελεύθερο ασθενή και ενώ του μιλά από την αρχή για το θέμα της αρρώστιας του να κάνει περίπου φιλοσοφία ή αναπτύσσοντάς του γενικά τη φύση των σωμάτων, γρήγορα θα γελούσε πολύ και δεν θα έλεγε τίποτα άλλο εκτός από αυτά που λένε συνήθως σε τέτοιες περιπτώσεις πολλοί από αυτούς που λέγονται γιατροί, θα έλεγε δηλαδή: ‘ανόητε, δεν τον γιατρεύεις τον άρρωστο, παρά σχεδόν τον εκπαιδεύεις, ως να έχει ανάγκη να γίνει γιατρός και όχι να θεραπευτεί’ (Νόμοι IX, 857 c-e). 

Ο Ιπποκράτης εφάρμοζε την ολιστική ιατρική, και αυτό το επιβεβαιώνει ο ίδιος ο Πλάτωνας: ‘Νομίζεις λοιπόν ότι μπορείς να γνωρίζεις την καθ’ όλον ανθρώπινη φύση; Αν βέβαια πρέπει να πιστέψει κανείς τον Ιπποκράτη, έναν από τους Ασκληπιάδες, ούτε τα περί του σώματος μπορείς να κατανοήσεις χωρίς αυτή τη μέθοδο. (Φαίδρος 270c). Ο Ιπποκράτης έκανε ενδελεχή έρευνα της ζωής του ασθενούς, εξέταζε ακόμα και τις σχέσεις του με συγγενείς και φίλους, τις σκέψεις του και τα όνειρά του (Περί Επιδ. III, 1).

Ο Ιπποκράτης γνώριζε την επίδραση μιας ορισμένης ψυχικής καταστάσεως επί του σώματος (ψυχοσωματική ιατρική). Ο Αριστοτέλης αναφέρεται και στην αντίθετη κατάσταση, στην επίδραση του σώματος επί της ψυχής: ‘Οι ψυχικές λειτουργίες επηρεάζονται από τις σωματικές. Και αυτό γίνεται ολοφάνερο στις περιπτώσεις της μέθης και της αρρώστιας, διότι φαίνεται η έντονη διαταραχή των ψυχικών λειτουργιών που προκύπτει από τις σωματικές διαταραχές’. Για να καταλήξει: ‘Νομίζω ότι η ψυχή και το σώμα αλληλοεπηρεάζονται. Και η ψυχική κατάσταση, όταν μεταβάλλεται, μεταβάλλει μαζί της τη σωματική και η σωματική κατάσταση, όταν μεταβάλλεται, μεταβάλλει μαζί της την ψυχική’ (Περί ψυχής 805 a και 808 b). Τη φυσική και ολιστική ιατρική του Ιπποκράτη συνέχισε και ο Γαληνός, ο οποίος αποκάλεσε τη φύση ‘τεχνίτη’ και ήρθε σε σύγκρουση με μηχανιστικές αντιλήψεις των Επικουρείων, που θεωρούσαν το σώμα ως μια περίπλοκη μηχανή’.

Για μια άλλη φορά αποδεικνύεται πόσο επίκαιρο είναι το αρχαιοελληνικό πνεύμα. Η ολιστική ιατρική δεν είναι κάτι καινούργιο, αλλά εφαρμοζόταν από τους σοβαρότερους αρχαίους Έλληνες γιατρούς.

 

ΜΑΡΙΟΣ ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΣ

ΔΙΑΤΡΟΦΟΛΟΓΟΣ - ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ
ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΗ, ΟΡΘΟΜΟΡΙΑΚΗ, ΦΥΣΙΚΟΠΑΘΗΤΙΚΗ ΙΑΤΡΙΚΗ, ΦΥΤΟΘΕΡΑΠΕΙΑ

πηγή πληροφορίας: http://mariosdimopoulos.blogspot.gr/2011/07/blog-post_4848.html

 

Τα γλυκά των Χριστουγέννων

Η αγαπημένη εποχή του χρόνου, για μικρούς και μεγάλους έρχεται! Είναι το εορταστικό κλίμα, η οικογενειακή ατμόσφαιρα, τα δώρα, αλλά και το πλούσιο τραπέζι, γεμάτο με φαγητά και γλυκά που μας γεμίζουν όμορφες εικόνες!

Ωστόσο, όσοι από εμάς κάνουν διατροφή, αλλά και όσοι προσέχουν το βάρος τους, τρομάζουν στην ιδέα των απεριόριστων νόστιμων φαγητών και γλυκών, στο σπίτι, στο γραφείο, στα μαγαζιά, στα εορταστικά τραπέζια, στις κοινωνικές υποχρεώσεις…

Χρειάζεται όμως να τα στερηθούμε όλα; Τις ημέρες των γιορτών, δεν πιέζουμε τον εαυτό μας να χάσει βάρος, αλλά να διατηρηθεί, προκειμένου να απολαύσουμε την παρέα και να φάμε ή να πιούμε κάτι παραπάνω.

Αυτό όμως που τελικά θα καθορίσει σε μεγάλο βαθμό, αν θα μείνουμε στα ίδια κιλά ή θα πάρουμε είναι τα γλυκά, τα οποία υπάρχουν παντού και μας ωθούν στο τσιμπολόγημα.

Μελομακάρονο ή Κουραμπιές; Η πιο κλασσική ερώτηση που ακούμε τα Χριστούγεννα, εμείς οι διαιτολόγοι. Από θερμιδικής άποψης, και τα δύο γλυκά αποδίδουν τις ίδιες θερμίδες. Από θρεπτικής άποψης, η καλύτερη επιλογή είναι το παραδοσιακό μελομακάρονο (ανάλογα βέβαια με τον τρόπο παρασκευής). Η διαφορά τους είναι ότι ο κουραμπιές παρασκευάζεται με βούτυρο και ζάχαρη, σε αντίθεση με το μελομακάρονο, όπου κυριαρχεί το ελαιόλαδο, τα καρύδια και το μέλι, που είναι σίγουρα πιο υγιεινές επιλογές με λιγότερα «κακά» λιπαρά. Βέβαια, πρέπει να έχουμε στο νου μας ότι αν προστεθεί επικάλυψη ή γέμιση στο μελομακάρονο, αυξάνονται τόσο οι θερμίδες όσο και τα γραμμάρια λίπους.

Δίπλα: είναι παραδοσιακό Πελοποννησιακό γλυκό των Χριστουγέννων και του γάμου. Οι δίπλες είναι καλύτερη επιλογή σε σχέση με τους κουραμπιέδες, επειδή έχουν λιγότερες θερμίδες και σχεδόν 50% λιγότερα λιπαρά. Όπως και το μελομακάρονο έχει μέλι και καρύδι, όμως έχει και αρκετά αυγά. Επίσης είναι τηγανιτή, συνήθως με σπορέλαια, οπότε προσπαθούμε να μην το παρακάνουμε και μένουμε σε ένα κομμάτι.

Μπακλαβάς: Ο παραδοσιακός σπιτικός μπακλαβάς που γίνεται με ελαιόλαδο και όχι με βούτυρο, έχει καλά λιπαρά, αλλά αρκετές θερμίδες, ανάλογα βέβαια και με την ποσότητα του σιροπιού.

Βασιλόπιτα: Κέικ ή τσουρέκι; Το έθιμο με το φλουρί, στο ρεβεγιόν της Πρωτοχρονιάς, όλοι το περιμένουμε. Επίσης περιμένουμε το επόμενο πρωί, ώστε να φάμε ότι απέμεινε από τη βασιλόπιτα! Το ερώτημα είναι αν πρόκειται για κέικ ή τσουρέκι. Το τσουρέκι υπερτερεί σε σχέση με το κέικ, καθώς περιέχει λιγότερες θερμίδες, ταυτόχρονα έχει περισσότερες αντιοξειδωτικές ουσίες, λόγω της μαστίχας και λιγότερα κορεσμένα «κακά» λιπαρά. Επιπλέον, αν το φτιάξετε μόνοι σας, θα κάψετε και μερικές θερμίδες!!! Από την άλλη, το κέικ περιέχει πρωτεΐνη υψηλής βιολογικής αξίας και αρκετό ασβέστιο, λόγω των αυγών και του γάλακτος.

Πώς να καταναλώσουμε τα γλυκά, ώστε να μην χαλάσουμε εντελώς το πρόγραμμα μας;

  • Προσπαθούμε να καταναλώνουμε έως 2-3 τεμάχια από το αγαπημένο μας γλυκό, την εβδομάδα. Εάν ξέρουμε ότι θα παραστούμε σε αρκετές κοινωνικές εκδηλώσεις ή τραπέζια, προσπαθούμε να είμαστε εγκρατείς, αφού σίγουρα θα μας κεράσουν κάποιο γλύκισμα.
  • Εάν δεν ξέρουμε ποιο γλυκό να επιλέξουμε, προτιμάμε την πιο υγιεινή και light έκδοση.
  • Ιδανικά επιλέγουμε ένα από τα παραπάνω χριστουγεννιάτικα γλυκά ως πρωινό, με ένα ποτήρι γάλα. Έτσι παίρνουμε αρκετή ενέργεια για να ξεκινήσουμε την ημέρα μας!
  • Προτιμάμε τα σπιτικά γλυκά, και ειδικά αυτά που φτιάχνουμε μόνοι μας, ώστε να ελέγχουμε τα υλικά που χρησιμοποιούνται. Εάν είμαστε εξοικειωμένοι με την κουζίνα, ενδεχομένως να «πειράξουμε» και λιγάκι τη συνταγή π.χ. προσθέτοντας μαργαρίνη αντί για βούτυρο στον κουραμπιέ, κ.α.
  • Σε καμία περίπτωση, δεν αποφεύγουμε τα κυρίως γεύματα και τα φρούτα μας για να τα αντικαταστήσουμε με γλυκό. Ακόμα και σε περίπτωση που κάναμε μια παρασπονδία, τρώγοντας παραπάνω γλυκά, συνεχίζουμε κανονικά το πρόγραμμα μας.
  • Εάν δεν μπορούμε να αντισταθούμε με κανένα τρόπο, μετριάζουμε τις υπόλοιπες κραιπάλες π.χ. ποτό, φαγητό απ’ έξω και αποκτούμε ένα σταθερό πρόγραμμα γυμναστικής.
  • Σε κάθε περίπτωση, τις γιορτινές ημέρες, κρατάμε ημερολόγιο διατροφής, το οποίο θα μας βοηθήσει να δούμε τα λάθη μας και να κάνουμε τον απολογισμό μας, μετά το πέρας των γιορτών.

 

Ολυμπία Βλασερού
Διαιτολόγος-Διατροφολόγος

Πόσιμο κολλαγόνο. Υπάρχει ανταπόκριση στο δέρμα;

1. Τι είναι το κολλαγόνο;  

Το κολλαγόνο είναι η κύρια δομική πρωτεΐνη των διαφόρων συνδετικών ιστών των θηλαστικών.

Ως το κύριο συστατικό του συνδετικού ιστού, είναι η πλέον άφθονη πρωτεΐνη στο σώμα, κατέχοντας το 25% έως 35% της συνολικής περιεκτικότητας σε πρωτεΐνες.  

Το κολλαγόνο, υπό τη μορφή επιμήκους ινιδίων, βρίσκεται κυρίως σε ινώδεις ιστούς όπως τένοντες, συνδέσμοι και δέρμα, αλλά και σε πολλούς άλλους.  

(A. J. Bailey et al, 1979) 

2. Βιοσύνθεση κολλαγόνου   

Η διαδικασία παραγωγής κολλαγόνου είναι ιδιαίτερα σύνθετη και λαμβάνει χώρα τόσο ενδοκυτταρικά, όσο και εξωκυτταρικά.

Βασικό βήμα στην παραγωγή του κολλαγόνου είναι ο σχηματισμός προκολλαγόνου, ενώ το απαραίτητο ένζυμο για την παραγωγή του είναι η κολλαγενάση.  

Πολλά κύτταρα του σώματος μας μπορούν να παράγουν κολλαγενάση, όπως οι ινοβλάστες, μακροφάγα, ουδετερόφιλα, οστεοκλάστες και καρκινικά κύτταρα.

Ωστόσο, το μεγαλύτερο ποσοστό παράγεται από τους ινοβλάστες. (Robert F. Diegelmann et al, 2001) 

Μαζί με μαλακή κερατίνη, το κολλαγόνο είναι υπεύθυνo για τη σφριγηλότητα και την ελαστικότητα του δέρματος, και η μειωμένη παραγωγή του, οδηγεί σε ρυτίδες που συνοδεύουν τη γήρανση. (Matthew D. Shoulders and Ronald T. Raines, 2009) 

Συνήθεις περιπτώσεις όπου  μειώνεται η παραγωγή:

  • Με τη φυσική γήρανση, λόγω κυτταρικής γήρανσης των ινοβλαστών και χαμηλότερου επίπεδου μηχανικής διέγερσης (Varani J. et al, 2006)
  • Λόγω εκφυλιστικών ασθενειών, όπως οστεοαρθρίτιδα (Trentham D et al, 1993)
  • Λόγω έλλειψης βιτ C, με σύμπτωμα το σκορβούτο, καθώς η βιταμίνη αυτή συμμετέχει στην παραγωγή κολλαγόνου (Murad et al., 1981)
  • Λόγω χρήσης κορτιζόνης (J.C. Houck et al., 1968)
  • Λόγω λοίμωξης από μικροοργανισμούς (επηρέαζουν την παραγωγή ή δράση της κολλαγενάσης) 
  • Λόγω κάποιων γενετικών ασθενειών
  • Έρευνες δείχνουν ότι Ενδεχομένως η παραγωγή του επηρεάζεται και από τον τρόπο ζωής: διατροφή, κάπνισμα, έκθεσης στον ήλιο κ.α. (Romero A et al, 2014) (Ryu J et al, 2014)
  • Κ.α. 

3. Σύσταση 

Το κολλαγόνο περιέχει 20 αμινοξέα, εκ των οποίων τα 8 είναι απαραίτητα αμινοξέα, δηλαδή ο οργανισμός δεν μπορεί να τα παράγει, αλλά τα λαμβάνει από την τροφή (συνολικά υπάρχουν 9 απαραίτητα αμινοξέα). 

Το 50% του ολικού περιεχομένου σε αμινοξέα, αντιπροσωπεύουν η γλυκίνη, η προλίνη και η υδροξυπρολίνη. 

(Robert F. Diegelmann et al, 2001) 

4. Τύποι κολλαγόνου 

Έως σήμερα, έχουν αναγνωριστεί και ταυτοποιηθεί 28 τύποι κολλαγόνου με πιο σημαντικούς τους

εξής: 

  • Κολλαγόνο τύπου Ι: βρίσκεται σε όλο το σώμα, εκτός των χόνδρων: στο δέρμα, στους τένοντες, στα αγγεία, στους συνδέσμους, στα όργανα και στα οστά.
    Περισσότερο από το 90% του κολλαγόνου στο σώμα είναι τύπου I. 
  • Κολλαγόνο τύπου II: είναι το κύριο συστατικό των χόνδρων. Βρίσκεται επίσης στον κερατοειδή του ματιού.  
  • Κολλαγόνο τύπου IIΙ: βρίσκεται στα τοιχώματα των αρτηριών και άλλων κοίλων οργάνων και συνήθως εμφανίζεται μαζί με το κολλαγόνο τύπου Ι. 

5. Τροφή, Υδρολυμένο Κολλαγόνο ή Ζελατίνη; 

(Robert F. Diegelmann et al, 2001) 

Έχει ακουστεί ότι μπορούμε να ενισχύσουμε το κολλαγόνο φυσικά, μέσω τροφών πλούσιων σε κολλαγόνο π.χ. χόνδρους από κοτόπουλο, πατσά, κ.α. Βάσει αυτής της θεωρίας, το κολλαγόνο που βρίσκεται στην τροφή θα διασπαστεί σε αμινοξέα, τα οποία θα απορροφηθούν από τον εντερικό σωλήνα και στη συνέχεια θα χρησιμοποιηθούν για την παραγωγή κολλαγόνου στον οργανισμό.

Αυτό όμως, σύμφωνα με μελέτες δεν συμβαίνει.  

Το υδρολυμένο κολλαγόνο, το οποίο προκύπτει από μια διαδικασία που ονομάζεται υδρόλυση, αποτελείται από ελεύθερα αμινοξέα και μικρά πεπτίδια (διπεπτίδια ή τριπεπτίδια) με χαμηλό μοριακό βάρος. Οι μελέτες υποδεικνύουν ότι τα πεπτίδια αυτά απορροφούνται αυτούσια, λόγω χαμηλού μοριακού βάρους, στη συνέχεια περνούν στην αιματική κυκλοφορία και διεγείρουν τους ινοβλάστες και τα χονδροκύτταρα για τη σύνθεση κολλαγόνου και υαλουρονικού οξέος. 

Η ζελατίνη προκύπτει από την μερική υδρόλυση του κολλαγόνου σε πεπτίδια (μεγαλύτερου μοριακού βάρους σε σχέση με αυτά του υδρολυμένου κολλαγόνου), τα οποία όπως φαίνεται δεν απορροφόνται αυτούσια, αλλά διασπώνται σε μικρότερα πεπτίδια ή αμινοξέα προκειμένου να περάσουν στην αιματική κυκλοφορία. 

Άρα, όλα τα παραπάνω προκύπτουν από την ίδια πηγή, μέσω διαφορετικής διεργασίας και αποτελούν καλες πηγές πρωτεϊνης. Η διαφορά τους έγκειται στο μέγεθος των μορίων και στο κατά πόσο απορροφούνται ως έχουν από τον οργανισμό: 

6. Τι είναι η υδρόλυση; 

Η υδρόλυση αποτελεί μια χημική διεργασία, κατά την οποία μια ουσία διασπάται σε απλούστερες ενώσεις με την προσθήκη μορίων νερού.

Αυτός ο τύπος αντίδρασης συμβαίνει εξαιρετικά συχνά στις ζωτικές διαδικασίες. Η μετατροπή του αμύλου σε μαλτόζη, του λίπους σε γλυκερόλη και λιπαρά οξέα και των πρωτεϊνών σε αμινοξέα, είναι παραδείγματα υδρόλυσης, όπως είναι και άλλες αντιδράσεις, οι οποίες εμπλέκονται στην πέψη. Συνήθως αυτές οι αντιδράσεις είναι αντιστρεπτές. 

Το υδρολυμένο κολλαγόνο παράγεται από το κολλαγόνο που βρίσκεται στα οστά, στο δέρμα, και στο συνδετικό ιστό ζώων όπως βοοειδών, ψαριών, άλογων, χοίρων ή κουνέλιών. Η διαδικασία της υδρόλυσης του κολλαγόνου επιτυγχάνεται με τη χρήση θερμότητας, οξέων, αλκαλίων, ή/και ενζύμων. 

Τελικό αποτέλεσμα είναι ένα μίγμα πεπτιδίων και αμινοξέων με μοριακό βάρος μικρότερο από 50 kDa. 

(Wikipedia.org) 

7. Προϊοντα υδρολυμένου κολλαγόνου

  • Δισκία με υδρολυμένο κολλαγόνο
  • Πόσιμο συμπλήρωμα υδρολυμένου κολλαγόνου
  • Συμπλήρωμα υδρολυμένου κολλαγόνου με υαλουρονικό οξύ ή ελαστίνη ή βιταμίνη C ή άλλο
  • Κρέμες προσώπου, κ.α. 

Η βιβλιογραφία αναφέρεται σε υδρολυμένο κολλαγόνο, χωρίς να προσδιορίζει τον τύπο. Για συμπληρώματα υδρολυμένου κολλαγόνου με κάποια άλλη ουσία, δεν υπάρχουν αρκετές έρευνες που να υποστηρίζουν την καλύτερη δράση του. 

8. Μελέτες για τη δράση του στο δέρμα 

Αρκετές κλινικές δοκιμές έχουν διεξαχθεί για την επίδραση του πόσιμου υδρολυμένου κολλαγόνου στη δομή και υγεία του δέρματος. Αποτελέσματα των μελετών αυτών περιλαμβάνουν την βελτίωση της ενυδάτωσης του δέρματος (Matsumoto H. et al, 2006), τη μείωση των ρυτίδων (Schwartz SR and Park J., 2012), την αύξηση της ελαστικότητας (Choi SY et al, 2014). Ωστόσο, τα δεδομένα είναι ανεπαρκή για να διεξαχθούν αποτελέσματα. 

Μελέτη σε πειραματόζωα υποδεικνύει την θετική επίδραση της κατανάλωσης κολλαγόνου στο φωτογηρασμένο δέρμα. (Pyun HB et al, 2012) 

Οι πιθανοί μηχανισμοί δράσης του υδρολυμένου κολλαγόνου στο δέρμα που έχουν προταθεί είναι:

  • Ότι αυξάνει την πυκνότητα των ινιδίων κολλαγόνου και την πυκνότητα των ινοβλαστών (οι ινοβλάστες είναι τα κύρια κύτταρα του χορίου, που παράγουν κολλαγόνο) (Matsuda, N et al, 2006)  
  • Ότι τα πεπτίδια υδρολυμένου κολλαγόνου έχουν χημειοτακτικές ιδιότητες στους ινοβλάστες (Postlethwaite, A.E. et al, 1978)  
  • Ότι ασκούν επιρροή στην ανάπτυξη των ινοβλαστών. (Shigemura Y et al,  2009) 

 9. Άλλες μελέτες 

Πολλές μελέτες έχουν διερευνήσει την επίδραση του πόσιμου υδρολυμένου κολλαγόνου στην οστεοαρθρίτιδα. Τα αποτελέσματα των περισσότερων είναι θετικά. Ωστόσο απαιτούνται περισσότερες μελέτες πρωτού χρησιμοποιηθεί το σκεύασμα αυτό ως μέρος της κλασσικής θεραπείας για την οστεοαρθρίτιδα. (Bello AE and Oesser S, 2006) 

Δεν υπάρχει κάποια μελέτη έως τώρα που να υποδεικνύει οφέλη του υδρολυμένου κολλαγόνου στην ποιότητα του ύπνου, στην κυτταρίτιδα, στο αδυνάτισμα, κ.α. 

10. Τι πρέπει να προσέξουμε 

Το υδρολυμένο κολλαγόνο, όπως και η ζελατίνη, αποτελούν ζωικά υποπροϊοντα. Χωρίς κατάλληλη επεξεργασία υπάρχει πιθανότητα μετάδοσης σπογγώδους εγκεφαλοπάθειας των βοοειδών.  

Έτσι ο FDA (Food and Drug Administration) συνέταξε οδηγίες προς τη βιομηχανία ώστε να χρησιμοποιεί διεργασίες οι οποίες μειώνουν τον κίνδυνο αυτό, όπως θερμότητα, αλκαλική επεξεργασία και φιλτράρισμα. 

Με αυτό τον τρόπο, το κολλαγόνο και τα προϊόντα με υδρολυμένο κολλαγόνο θεωρούνται μη είναι επιβλαβή για την υγεία και κατατάσσονται στην θέση των ασφαλών συμπληρωμάτων από τον FDA, GRAS (Generally Recognized as Safe (http://www.fda.gov/RegulatoryInformation/Guidances/ucm125182.htm) 

Παρόλα αυτά, σύμφωνα με τον EFSA (European Food Safety Authority) κανένας ισχυρισμός υγείας δεν έχει εγκριθεί ακόμα για τα συμπληρώματα κολλαγόνου. (http://www.efsa.europa.eu/en/efsajournal/doc/2291.pdf) 

11. Πως επιλέγουμε το κατάλληλο προϊον 

Η ποιότητα του τελικού υδρολυμένου κολλαγόνου εξαρτάται από το μέσο μοριακό μέγεθος, το οποίο διαφέρει ανάλογα με την μέθοδο που χρησιμοποιείται για την εξαγωγή του.  

Επιλέγουμε σκεύασμα πόσιμου υδρολυμένου κολλαγόνου, με μοριακό βάρος 1000-5000 Da, εγκεκριμένο από τον FDA ή τον ΕΟΦ. 

12. Τελικά τι προτείνουμε στους πελάτες μας 

Ως επαγγελματίες υγείας, προάγουμε τις φυσικές μεθόδους στην καταπολέμηση τέτοιων προβλημάτων και προτείνουμε αρχικά τροποποίηση του τρόπου ζωής και στη συνέχεια λήψη κάποιου συμπληρώματος διατροφής.  

Προτείνουμε:

Τροφές που μας παχαίνουν, χωρίς να το καταλαβαίνουμε

Όλοι μας λίγο- πολύ γνωρίζουμε τι πρέπει να κάνουμε προκειμένου να χάσουμε βάρος: πρέπει να τρώμε λιγότερο, να αποφεύγουμε τα τηγανιτά και τα ετοιματζίδικα, να μην τρώμε πολλά γλυκα και ζάχαρη, να γυμναζόμαστε.

Πολλές φορές όμως δεν πετυχαίνουμε τον στόχο μας, παρόλο που έχουμε ακολουθήσει τα σωστά βήματα.

Αυτό μπορεί να οφείλεται αφενός σε ορμονικά προβλήματα, ή προβλήματα υγείας και αφετέρου στον κακό τρόπο ζωής μας, δηλαδή στο άγχος στην έλλειψη ύπνου, στην καθιστική ζωή, κ.α. Ωστόσο δεν μπορούμε να παραβλέψουμε και την περίπτωση να συμβαίνει λόγω μικρών «παχυντικών» συνηθειών που έχουμε εντάξει στην καθημερινότητα μας και ματαιώνουν την προσπάθεια που κάνουμε:

  1. Πολλές φορές λαμβάνουμε θερμίδες τις οποίες δεν υπολογίζουμε στο καθημερινό μας ισοζύγειο θερμίδων από υγρά όπως χυμούς, αναψυκτικά, γάλα, άλλα ροφήματα, καφέ με πρόσθετα (ζάχαρη, κρέμα, σιρόπι, κ.α.). Για παράδειγμα, με 2 φλιτζάνια καφέ με πρόσθετα την ημέρα, μπορούμε να προσλάβουμε έως 400 θερμίδες επιπλέον, ενώ με 1 ποτήρι τυποποιημένο χυμό (330 ml) προσθέτουμε έως και 200 θερμίδες στο διαιτολόγιο μας.
  2. Άλλο ένα αίτιο μπορεί να είναι το αλκοόλ, το οποίο αποκαλείται από εμάς τους διαιτολόγους και ως «κενές θερμίδες». Ειδικά όταν επιλέξουμε κάποιο ποτό που δεν σερβίρεται σε μερίδα π.χ. κρασί, τσίπουρο, κανάτα κτλ., μπορούμε με ευκολία να υποεκτιμήσουμε την ποσότητα που καταναλώσαμε.
  3. Μια παρεξηγημένη περίπτωση είναι αυτή των light προϊόντων. Όλοι στο βάθος του μυαλού μας έχουμε την ιδέα ότι εφόσον είναι light μπορούμε να καταναλώσουμε τη διπλάσια ποσότητα, χωρίς να παχύνουμε. Ωστόσο, έχουν δημιουργηθεί προκειμένου να γλιτώσουμε κάποιες θερμίδες και όχι να φάμε περισσότερο.
  4. Σύμφωνα με τη μεσογειακή διατροφή, το ελαιόλαδο έχει πολλά οφέλη για την υγεία και συστήνεται ως η κύρια πηγή λίπους της διατροφής μας. Ωστόσο η προσθήκη ελαιόλαδου στο φαγητό και τη σαλάτα, χωρίς μέτρο, μπορεί να συμβάλει στο κόλλημα της ζυγαριάς. Αυτό συμβαίνει διότι περιέχει αρκετές θερμίδες (1 κουτ. σούπας= 115 θερμίδες).
  5. Η σαλάτα πάντα αποτελεί επιλογή για φαγητό έξω, όταν προσπαθούμε να χάσουμε βάρος, καθώς θεωρείται κάτι το υγιεινό και διαιτητικό. Βέβαια, αυτό δεν ισχύει πάντα, αφού πολλές σαλάτες αποτελούν πλήρες γεύμα και μάλιστα αρκετά θερμιδογόνο. Αυτό εξαρτάται από την προσθήκη τυριού, κρέατος, αλλαντικού, παξιμαδιού ή κρουτόν, καθώς και από τη σύσταση και ποσότητα της sauce. Για παράδειγμα, η σαλάτα Caesar’s, η οποία περιέχει κοτόπουλο, τυρί, κρουτόν, λαχανικά και sauce, μπορεί να φτάσει τις 600 θερμίδες.
  6. Οι ξηροί καρποί, όπως και το ελαιόλαδο ανήκουν στην ομάδα λίπους και αποτελούν συμπυκνωμένη πηγή ενέργειας.
    Τα οφέλη για την υγεία μας είναι εξακριβωμένα, ωστόσο οφείλουμε να τα καταναλώνουμε με μέτρο.
  7. Πολλές ακομά μικρές κινήσεις μέσα στην ημέρα μπορεί να έχουν επίπτωση στο βάρος μας. Ένα τέτοιο παράδειγμα είναι και οι καραμέλες. Αν αναρωτηθείτε τι έχετε φάει μέσα στην ημέρα, δεν θα σκεφτείτε την καραμέλα, καθώς δεν είναι κάτι το οποίο γεμίζει το στομάχι και είναι τόσο μικρή, οπότε υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να την παραβλέπετε.

Προκειμένου λοιπόν, να εντοπίσουμε το πρόβλημα, τρώμε με μέτρο, ελέγχουμε πάντα τις ετικέτες τροφίμων, κρατάμε ημερολόγιο διατροφής και επισκεπτόμαστε έναν εξειδικευμένο διαιτολόγο-διατροφολόγο, για να λάβουμε συμβουλές.

Ολυμπία Βλασερού 

Διαιτολόγος-Διατροφολόγος 

Ολοκληρωμένη αντιμετώπιση της κυτταρίτιδας, με την βοήθεια διαιτολόγου & αισθητικού

Η κυτταρίτιδα είναι κάτι που απασχολεί κάθε γυναίκα, μικρής ή μεγάλης ηλικίας. Εμφανίζεται σε γυναίκες σε ποσοστό 90% και σπανιότερα σε άνδρες, ανεξάρτητα από το βάρος τους και είναι πιο έντονη στα παχύσαρκα άτομα. Μπορεί να εμφανιστεί σε οποιοδήποτε σημείο του σώματος, εκτός από την παλάμη, το πέλμα και το κεφάλι, ωστόσο πιο συχνά εμφανίζεται στους γλουτούς, στους μηρούς και την κοιλιά.

Έρευνες έχουν δείξει πως η κυτταρίτιδα είναι το αποτέλεσμα διαταραχής της ορμονικής λειτουργίας, της φλεβικής και της αγγειακής παροχής, που έχουν ως αποτέλεσμα την αύξηση της κατακράτησης νερού και άχρηστων μεταβολικών προϊόντων (τοξινών) στο μεσοκυττάριο χώρο του δέρματος. (Lansdown, 2001).

Στάδια κυτταρίτιδας: 

Υπάρχουν 4 στάδια κυτταρίτιδας, ανάλογα με την όψη και την υφή του δέρματος: 

Στάδιο 1: Η κυτταρίτιδα δεν είναι ορατή με γυμνό μάτι σε όρθια ή ύπτια θέση. Φαίνεται μόνο στο «τεστ του τσιμπήματος». Η χροιά του δέρματος δεν είναι ομοιόμορφη. Υπάρχουν λευκά σημεία κατά τόπους. Επίσης το δέρμα είναι μόνιμα κρύο στην περιοχή των γλουτών. Αυτά τα φαινόμενα μαρτυρούν την αρχή της κακής λεμφικής κυκλοφορίας. 

Στάδιο 2: Στο στάδιο αυτό το δέρμα είναι λείο σε ύπτια θέση, όμως σε όρθια θέση αρχίζει να είναι εμφανής. Εντοπίζεται, σε όλο τον μηρό και κυρίως στο πίσω μέρος του μηρού και του γλουτού, όπως και στο εμπρός μέρος του μηρού μέχρι το γόνατο. 

Στάδιο 3: Η κυτταρίτιδα, είναι πιο έντονη, φαίνεται και στην ύπτια θέση και μπορεί να έχει επεκταθεί στο γόνατο, κάτω από το γόνατο και πιθανότατα στην γάμπα. 

Στάδιο 4: Σε αυτό το στάδιο, η κυτταρίτιδα έχει καταλάβει όλη την επιφάνεια του ποδιού, είναι ιδιαίτερα σκληρή και επώδυνη. Έχουν δημιουργηθεί λιπώδεις μάζες, υπάρχει έντονη δυσκολία στην κυκλοφορία του αίματος και της λέμφου, με κατακρατήσεις και οιδηματώδη υφή στην επιφάνεια και σκληρές πλάκες στο βάθος.

Αίτια κυτταρίτιδας: 

Για την δημιουργία της κυτταρίτιδας έχει ενοχοποιηθεί ένα σύνολο προδιαθεσικών παραγόντων (http://www.aad.org/). Κάποιοι από αυτούς δεν αλλάζουν, οι περισσότεροι όμως επιδέχονται διόρθωση. Έτσι καταλαβαίνουμε ότι η θεραπεία της κυτταρίτιδας επιτυγχάνεται με διόρθωση όλο των δυνατών παραγόντων και πρέπει να είναι συστηματική, καθώς απαιτεί αρκετό χρονικό διάστημα για να αποδώσει καρπούς.

Μη αναστρέψιμοι παράγοντες

- Κληρονομικότητα. 

- Η κλιμακτήριος. Οι ορμονικές μεταβολές που χαρακτηρίζουν αυτή την περίοδο, θεωρούνται υπεύθυνες για την εμφάνιση ή επιδείνωση της ήδη υπάρχουσας. 

- Η φυλή του ατόμου. Γυναίκες από μεσογειακές χώρες εμφανίζουν πιο συχνά κυτταρίτιδα. 

Αναστρέψιμοι παραγοντες

- Ορμονικές διαταραχές, συνήθως, πιθανή περίσσεια οιστρογόνων στις γυναίκες ή ανεπάρκεια ανδρογόνων στους άνδρες. 

- Η παχυσαρκία. Ορμονικές διαταραχές που μπορεί να συνοδεύουν την παχυσαρκία προκαλούν την ανάπτυξη κυτταρίτιδας. 

- Το κάπνισμα, προκαλεί διαταραχή της κυκλοφορίας του αίματος, και γεμίζει τον οργανισμό με τοξίνες. 

- Η έλλειψη σωματικής άσκησης και η καθιστική ζωή. 

- Η κακή διατροφή και ιδιαίτερα η κατανάλωση μεγάλων ποσοτήτων υδατανθράκων και λιπών δρα επιβαρυντικά, καθώς και η κατανάλωση οινοπνεύματος. 

- Η δυσκοιλιότητα και ο μετεωρισμός, προκαλούν πίεση των αγγείων που διοχετεύουν το αίμα από τα κάτω άκρα στην καρδιά και τελικά επιβράδυνση της φλεβικής και λεμφικής παροχέτευσης. 

- Η χρήση παπουτσιών με τακούνι. Η ανύψωση της πτέρνας δυσχεραίνει την παροχή και παροχέτευση του αίματος (καθώς προκαλεί πελματιαία κάμψη της ποδοκνημικής άρθρωσης με αποτέλεσμα τη βράχυνση του γαστροκνημίου μυός). 

- Το συνεχές άγχος, επηρεάζουν την κυκλοφορία και το μεταβολισμό. 

- Η χρήση αντισυλληπτικών χαπιών, λόγω ορμονικών επιδράσεων. 

Σύμφωνα με τη διαιτολόγο- διατροφολόγο Ολυμπία Βλασερού:

Η υγιεινή και ισορροπημένη διατροφή αποτελεί έναν ζωτικής σημασίας παράγοντα τόσο για την πρόληψη όσο και για την θεραπεία της κυτταρίτιδας.

Πιείτε περισσότερα υγρά: Πρωταρχικό ρόλο στην υγεία του δέρματος και στην κυτταρίτιδα παίζει το νερό. Κάθε μέρα, ο ανθρώπινος οργανισμός χάνει τουλάχιστον δύο λίτρα νερό μέσω βασικών λειτουργιών του, όπως η αναπνοή, η εφίδρωση και η ούρηση. Η αντικατάσταση αυτής της ποσότητας είναι απαραίτητη, ώστε να λειτουργούν ομαλά το κυκλοφορικό και το λεμφικό σύστημα και να αποβάλλονται οι τοξίνες που παίζουν ρόλο στον σχηματισμό της κυτταρίτιδας. (Wahlqvist et al., 2008) 

Καταναλώστε τρόφιμα με καλά λιπαρά: Προτείνεται η μειωμένη πρόσληψη λίπους, και κυρίως κορεσμένου λίπους. Το υπερβάλλον διατροφικό λίπος, μπορεί να προσδώσει αρκετές θερμίδες, με αποτέλεσμα την παχυσαρκία. Όσον αφορά το κορεσμένο λίπος, προκαλεί αγγειακές βλάβες και βρίσκεται σε λιπαρά κρέατα, τηγανητά, μαγιονέζα και κρέμα γάλακτος, αλλαντικά, ζωικά βούτυρα, αυγά, γαλακτοκομικά και τυροκομικά προϊόντα.

Αποφύγετε τη ζάχαρη και τα τρόφιμα που την περιέχουν: Η ζάχαρη και οι απλοί υδατάνθρακες βρίσκονται σε πολλά τρόφιμα και έχουν άμεση σχέση με την ανάπτυξη της κυτταρίτιδας. Εκτός από τα γλυκά που τα περιέχουν (μπισκότα, καραμέλες, πάστες, μέλι, μαρμελάδες), βρίσκονται κρυμμένα και σε πολλές τροφές, όπως λευκό ψωμί, κονσερβοποιημένα τρόφιμα, έτοιμες σάλτσες, γιαούρτια, κ.α. Η περίσσεια γλυκόζης στον οργανισμό μας, μπορεί να ενωθεί με τα ελεύθερα λιπαρά οξέα που κυκλοφορούν στο αίμα, δημιουργώντας τα τριγλυκερίδια, τα οποία με τη σειρά τους προκαλούν διόγκωση των λιπωδών κυττάρων και εμφάνιση της μορφής φλούδας πορτοκαλιού (Sator, 2006).

Καταπολεμήστε τη δυσκοιλιότητα: Η δυσκοιλιότητα συμβάλλει στην εμφάνιση ή επιδείνωση της κυτταρίτιδας. Έτσι προτείνεται αύξηση της πρόσληψης φυτικών ινών, άρα άφθονα φρούτα και λαχανικά, δημητριακά ολικής άλεσης και όσπρια (Sator, 2006).

Μειώστε την κατανάλωση αλατιού: Είναι ευρέως γνωστή η σημασία της πρόσληψης αλατιού στην εμφάνιση κυτταρίτιδας. Το αλάτι προκαλεί κατακράτηση υγρών και θα πρέπει να περιορίζονται οι αλμυρές τροφές, καθώς και η υπερβολική προσθήκη αλατιού στο φαγητό. 

Άλλα τρόφιμα που εμπλέκονται στο σχηματισμό κυτταρίτιδας και πρέπει να αποφεύγονται είναι: το αλκοόλ, η υπερβολική κατανάλωση καφέ, το κακάο, τα αεριούχα ποτά και τα έτοιμα γεύματα.

Τρώτε περισσότερα πρωτεϊνούχα τρόφιμα: Η κατανάλωση πρωτεϊνούχων τροφών συνίσταται για την επαρκή παραγωγή κολλαγόνου και ελαστίνης στον συνδετικό ιστό και τον περιορισμό της πείνας. Τέτοιες τροφές είναι τα πουλερικά, τα άπαχα ψάρια και κρέατα, η σόγια, το αυγό, το γάλα, το γιαούρτι, κ.α.

Επιλέξτε τρόφιμα που περιέχουν λεκιθίνη: Η λεκιθίνη, η οποία βρίσκεται στο ασπράδι των αυγών, στα προϊόντα σόγιας, στις πατάτες, στο σπανάκι και στην τομάτα, βοηθά στην αναδόμηση των κυτταρικών μεμβρανών και στην επιδιόρθωση των κατεστραμμένων ιστών της προβληματικής περιοχής.

Πείτε ναι στα αντιοξειδωτικά: Τα αντιοξειδωτικά που βρίσκονται στα τρόφιμα μειώνουν τη φλεγμονή και σταματούν την καταστροφή που προκαλούν οι ελεύθερες ρίζες στο χόριο, με αποτέλεσμα το σχηματισμό πτυχώσεων στο δέρμα. Αντιοξειδωτικές ουσίες που επιδρούν στο δέρμα είναι οι πολυφαινόλες, οι βιταμίνες Α, C και Ε. Οπότε αυξήστε την κατανάλωση φρούτων, λαχανικών, ελαιόλαδου, πράσινου τσαγιού, καφέ κ.α.

Σύμφωνα με την αισθητικό Λένα Τσικούρη:

Η καλύτερη αντιμετώπιση της κυτταρίτιδας είναι η πρόληψη της, αφού όπως αναφέραμε προσβάλει το 85% - 90% των γυναικών. Γι΄αυτό όσο πιο νωρίς ασχοληθεί μια γυναίκα με την αντιμετώπιση της, προλαμβάνει την εξέλιξη της. 

Σκοπός της αντιμετώπισης της κυτταρίτιδας από τον αισθητικό είναι, με τις πρακτικές που εφαρμόζουμε, να φθάσουμε στο πρώτο στάδιο, εκεί που η κυτταρίτιδα δεν είναι ορατή.

Πως γίνεται η θεραπεία: 

Υπάρχουν πολλοί τρόποι αντιμετώπισης της κυτταρίτιδας. Όλοι όμως, για να οδηγήσουν στο θεμιτό αποτέλεσμα, πρέπει πρώτα να «καθαριστεί» η λέμφος. Η ενδοδερμία είναι η λύση. Η ενδοδερμία πάνω στις λεμφικές οδούς. 

Η σημασία της λεμφικής παροχέτευσης ( drainage ) 

Σ΄αυτή την κατηγορία ανήκουν: 

- Όλες οι ενδοδερμίες, δηλαδή, όσα μηχανήματα λειτουργούν και ασκούν αρνητική πίεση στο δέρμα, με την προϋπόθεση να κινούνται πάνω στις λεμφικές οδούς και με φορά προς τα λεμφογάγγλια. 

- Επίσης το wrapping, όταν γίνεται σωστά λειτουργεί σαν drainage. 

- Το λεμφικό μασάζ, με χέρι ή με βεντούζες, ή και τα δύο 

- Οι θάλαμοι με αρνητική πίεση, η πρεσσοθεραπεία 

- Οι πλατφόρμες δόνησης 

- Οι ηλεκτροθεραπείες με συγκεκριμένα ρεύματα 

- Το φως 

- Οι υπέρηχοι 

- Οι θεραπείες με προϊόντα θάλασσας, προϊόντα λάσπης & ιαματικά νερά, 

αιθέρια έλαια & μπαχαρικά 

- Οι κρυοθερμικές αγωγές 

- Η μεσοθεραπεία 

- Η εφαρμογή ενζύμων και 

άλλες ίσως θεραπείες που υπάρχουν και θα υπάρξουν μελλοντικά, γιατί η επιστήμη της κοσμετολογίας, κάθε μέρα μας δίνει νέα όπλα.

Ένζυμα. Το νέο θαύμα 

Η έλευση των ενζύμων, στην αγορά των επαγγελματικών προϊόντων, για την καταπολέμηση της κυτταρίτιδας, θα σηματοδοτήσει μια νέα εποχή, στο τοπικό αδυνάτισμα και στην αντιμετώπιση της κυτταρίτιδας. 

Τα ένζυμα εφαρμόζονται στο δέρμα με απλή επάλειψη και λειτουργούν αυτόματα. Δεν χρειάζεται ούτε μεσοθεραπεία, ούτε μασάζ, ούτε υπέρηχους για να διεισδύσουν. Περνούν γρήγορα, φθάνουν εκεί που πρέπει και διαλύουν τις λιπώδεις μάζες, καθαρίζουν τις κολλαγόνες ίνες, καθαρίζουν τα αγγεία. Είναι κάτι το μαγικό. Φθάνει να το πιστέψουμε, ότι είναι τόσο απλό. Άλλωστε αποδεικνύεται και από κλινικές μελέτες.

 

Συμβουλες διατροφής για την περίοδο των εξετάσεων

  • Μην παραλείπεις ποτέ το πρωινό γεύμα: γεμίζει τον οργανισμό ενέργεια και σε βοηθά να αποδίδεις καλύτερα μέχρι το μεσημέρι. Είναι σημαντικό κατά την προετοιμασία, αλλά και την ημέρα των εξετάσεων!
  • Κάνε συχνά γεύματα, ανά 3-4 ώρες: μην αρκείσαι σε 3 γεύματα την ημέρα, αλλά προσέθεσε 2-3 ενδιάμεσα σνακ. Ο εγκέφαλος χρειάζεται συνεχή τροφοδότηση με ενέργεια για να μπορέσει να λειτουργήσει σωστά.
  • Ενυδατώσου: Το νερό και οι φρέσκοι χυμοί είναι ιδιαίτερα σημαντικοί στην ενυδάτωση και την νοητική μας λειτουργία, ιδιαίτερα αυτή την εποχή που κάνει ζέστη.
  • Πες ναι στα καλά λιπαρά: βρίσκονται κυρίως στο ελαιόλαδο, στα λιπαρά ψάρια, στους ξηρούς καρπούς, στους σπόρους και βοηθούν στη συγκέντρωση και τη μνήμη. Βάλτα στην καθημερινότητα σου, έχοντας ως κύρια πηγή λίπους το ελαιόλαδο, αντί για μαργαρίνη, βούτυρο ή ζωικό λίπος. Επίσης προσέθεσε 1 μερίδα ξηρούς καρπούς ή ψάρι στην καθημερινότητα σου.
  • Φρούτα και λαχανικά: Τα φρούτα θα σου δώσουν γλυκόζη, το «καύσιμο» του οργανισμού. Και τα δύο περιέχουν αντιοξειδωτικές βιταμίνες όπως η C και η Ε και οι βιταμίνες του συμπλέγματος Β, που θα τονώσουν τη μνήμη σου και το νευρικό σύστημα. Επίσης είναι πηγή νερού για τον οργανισμό!
  • Σοκολάτα υγείας: περιέχει συστατικά που σε τονώνουν, βοηθούν στη μείωση του άγχους και τη βελτίωση της διάθεσης, για αυτό δεν πρέπει να λείπει από τη διατροφή σου κατά την εξεταστική περίοδο. Προτίμησε να την καταναλώσεις το απογευματάκι, που η απόδοση σου είναι μειωμένη. Παρόλα αυτά, τα πιο σύνθετα γλυκά, καλό θα ήταν να αποφεύγονται, αφού περιέχουν πολλά κακά λιπαρά.
  • Προσοχή στο είδος των γευμάτων: απέφυγε τα βαριά μαγειρεμένα φαγητά, τα τυποποιημένα γεύματα (fast food) και τα αναψυκτικά, καθώς μπορεί να σου προκαλέσουν φούσκωμα και να μειώσουν τη διάθεση σου για διάβασμα.

 

Ολυμπία Βλασερού

Διαιτολόγος-Διατροφολόγος

κατασκευή ιστοσελίδας, Search Engine Optimization (SEO), προώθηση από exceliso.com