FELIS ΦΥΣΙΚΑ ΚΑΛΛΥΝΤΙΚΑ από τη Bonum Terrae σε επιλεγμένα Ινστιτούτα Αισθητικής
Η ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΗΣ ΧΑΛΑΡΩΣΗΣ ΤΩΝ ΑΘΛΗΤΩΝ ΜΕ ΑΙΣΘΗΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΥΣ - Λένα Τσικούρη Αισθητικός Απόφοιτος ΤΕΙ Αθήνας
Η ΔΡΑΣΗ ΤΟΥ ΠΑΛΜΙΚΟΥ ΦΩΤΟΣ ΣΤΟ ΔΕΡΜΑ - Λένα Τσικούρη Αισθητικός Απόφοιτος ΤΕΙ Αθήνας
ΓΗΡΑΝΣΗ του δέρματος - Αιτία και Αντιμετώπιση - ANTIAGING PROJECT από την ΟΣΕΔΑΕ και τη Natural Cosmetics Sempreviva Chem
ΙΑΜΑΤΙΚΟΣ ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΘΑΛΑΣΣΟΘΕΡΑΠΕΙΑ ΓΙΑ ΑΙΣΘΗΤΙΚΟΥΣ 2018
Η ΠΟΡΕΙΑ ΜΑΣ, ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ: ΕΝΩΣΗ ΠΣΑΑΕ - ΕΕΠΑΕ
VIDEO: Η αποτρίχωση είναι ομορφιά - ΟΣΕΔΑΕ
ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ: Χρήση της τεχνολογίας Έντονου Παλμικού Φωτός (IPL) και Laser για μόνιμη μείωση της τριχοφυΐας - ΙΣΑΑΚ ΣΑΚΗΣ BSc Biomechanical Engineer, MSc Biomedical Engineer, Ben Gurion University of the Negev, Israel
ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ: Λιπαρό δέρμα - περιποίηση στο ινστιτούτο αισθητικής και περιποίηση στο σπίτι - Καμτσιούρη Πετρούλα Αισθητικός ΤΕΙ Αθήνας
ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ: Νύχια επιπλοκές - Νίνα Ποτουρίδη Ποδίατρος
ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ: Αντιοξειδωτικές θεραπείες για καπνιστές - Barbara Νάνου Αισθητικός Κοσμετολόγος, Msc Χαροκόπειου ΠΑ
ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ: Κόκκινα, ερεθισμένα δέρματα - Barbara Νάνου Αισθητικός ΤΕΙ Αθήνας, Msc Χαροκόπειου ΠΑ
ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ: Αποτρίχωση - ΖΑΠΠΕΙΟ ΔΥΟ FORUM 2017 - Μαρία Κυριάκη - Αισθητικός Κοσμετολόγος ΤΕΙ
ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ: Ολοκληρωμένη αντιμετώπιση της ακμής με τα νέας γενιάς προϊόντα - Καμτσιούρη Πετρούλα Αισθητικός Κοσμητολόγος ΑΤΕΙ Αθήνας
ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΗ ΑΝΑΓΚΗ ΓΝΩΣΗ, ΔΙΑ ΒΙΟΥ ΜΑΘΗΣΗ ΚΑΙ ΕΞΩΣΤΡΕΦΕΙΑ - ΔΙΑΛΥΝΑ ΜΑΡΙΑ
«
  • 1
  • 2
  • 3
»

Κύηση & δερματολογικές δερματοπάθειες Μέρος A

Το ποίημα της δημιουργίας συνοδεύεται από μια σωρεία άλλων περιστατικών που ακόμη και η πιο αισιόδοξη γυναίκα δε θα μπορούσε να παραβλέψει και σε καμία περίπτωση να χαρακτηρίσει σαν ‘ποίημα’. Αυτό βέβαια δεν είναι απόλυτο, αλλά δεν ακολουθεί και τη σπανιότητα μιας εξαίρεσης. 

Συχνά παρατηρούνται δερματολογικές αλλαγές, δερματικοί όγκοι, αλλά και φυσιολογικές αλλαγές στη φυσιολογία του δέρματος που υποχωρούν μετά τον τοκετό, ενώ άλλες επιμένουν για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα σε πιο ήπια μορφή.

Οι αλλαγές που παρατηρούνται κατά την εγκυμοσύνη οφείλονται σε ανοσολογικές, μεταβολικές, αγγειακές και ενδοκρινολογικές μεταβολές και αλλοιώσεις που καθιστούν το δέρμα της εγκύου και τα εξαρτήματα του, ευπαθή σε φυσιολογικές και παθολογικές μεταβολές. Για παράδειγμα η αυξημένη χοριακή γοναδοτροπίνη, από όπου και εντοπίζεται με πιστότητα η ενδιαφέρουσα κατάσταση, αυξάνεται συνεχώς από τη στιγμή της σύλληψης μέχρι και τη 12η εβδομάδα που φθάνει στη μέγιστη τιμή της. Η ύπαρξη αυτής της ορμόνης έχει σαν αποτέλεσμα την προαγωγή της παραγωγής οιστρογόνων και προγεστερόνης (στο ωχρό σωμάτιο). Tα επίπεδα της προγεστερόνης στο αίμα αυξάνουν σταθερά κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, ενώ η παραγωγή οιστρογόνων τείνει να μειωθεί στα τελευταία στάδια. Λοιπές ενδοκρινολογικές αλλαγές στην εγκυμοσύνη συμπεριλαμβάνουν αύξηση του μεγέθους του θυρεοειδούς αδένα, με συνοδό αυξημένη πρόσληψη ιωδίου και την ύπαρξη ενός σταδίου υπερθυρεοειδισμού, καθώς επίσης και αύξηση του μεγέθους της υπόφυσης και αυξημένη έκκριση γονταδοτροπίνης και αδενοκορτικοτρόπου ορμόνης (ACTH).

Mερικές από αυτές τις ορμονικές αλλαγές έχουν άμεση επίδραση στο δέρμα. Οι επιδράσεις στο δέρμα δεν περιορίζονται σε μια και μόνη παρατήρηση, αλλά ούτε και παρατηρούνται με μεγάλη συχνότητα εμφάνισης. Μια από τις πιο συνηθισμένες αλλαγές, που συνήθως καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε τις συνέπειες της μετά τον τοκετό είναι οι μελαχρωματικές αλλαγές του δέρματος που οφείλονται στην αύξηση της μελάχρωσης του δέρματος κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης ιδιαίτερα στις μελαχρινές γυναίκες. Υπερμελάχρωση που μπορεί να παρατηρείται σε ήδη μελαχρωματικές περιοχές, όπως τη θηλέα άλω του μαστού και παλιές τραυματικές ουλές στο σώμα και οφείλεται στην ενεργοποίηση των μελανοκυττάρων από τα οιστρογόνα και την προγεστερόνη, ενώ σε περίπτωση γενικευμένης υπερμελάχρωσης μπορεί να υποθάλπεται λανθάνοντας υπερθυρεοειδισμός, υπερμελάχρωση της λευκής γραμμής και ιδίως κάτω από τον ομφαλό, που οφείλεται σε τοπική αύξηση των μελανοκυττάρων, μέλασμα ή χλόασμα ή μάσκα της εγκυμοσύνης που είναι πιο συχνό στις μελαχρινές γυναίκες και κυρίως εμφανίζεται στο μέτωπο, τις παρειές, το άνω χείλος, τα ζυγωματικά, το πηγούνι και σπάνια στην κάτω γνάθο. Το χρώμα είναι ανοιχτό φαιο-καφέ, ενώ τα όρια της βλάβης είναι ακανόνιστα και συνήθως με γραμμικό σχέδιο που επιδεινώνεται από την έκθεση στον ήλιο.

Mε τη λυχνία του Wood το μέλασμα μπορεί να χωρισθεί σε τέσσερις τύπους:

α) Στον επιδερμιδικό τύπο, όπου με τη λυχνία του Wood παρατηρείται αύξηση της μελάγχρωσης και αύξηση της μελανίνης, κυρίως στη βασική στιβάδα. O τύπος αυτός παρατηρείται περίπου στο 70% των ατόμων με μέλασμα και ανταποκρίνεται καλύτερα στη θεραπεία από άλλους τύπους.

β) Στο χοριακό τύπο (10% των περιπτώσεων), όπου δεν παρατηρείται επιδείνωση με τη λυχνία του Wood.(O τύπος αυτός ανταποκρίνεται πτωχά στα τοπικά θεραπευτικά σκευάσματα, διότι τα μακροφάγα του χορίου εμποδίζουν την ελάττωση της χρώσης).

γ) Στο μικτό τύπο (20% των περιπτώσεων), που παρουσιάζει ορισμένες περιοχές οι οποίες επιδεινώνονται και άλλες οι οποίες δεν επηρεάζονται με τη λυχνία του Wood.

δ) Στον ακαθόριστο τύπο (περίπου 2% των περιπτώσεων), που δεν κατηγοριοποιείται μέσω της εξέτασης με τη λυχνία του Wood.

Tο μέλασμα είναι σχεδόν αγνώστου αιτιολογίας εκδήλωση του δέρματος. Πέρα από την εγκυμοσύνη, μπορεί περιστασιακά, να εκδηλωθεί σε ασθενείς οι οποίοι λαμβάνουν αντισυλληπτικά χάπια, σε δυσλειτουργίες του θυρεοειδούς αδένα, σε ασθενείς οι οποίοι βρίσκονται σε θεραπεία με οιστρογόνα ή προγεστερόνη, φωτοτοξικά ή κάποια καρδιολογικά φάρμακα. 

Στις έγκυες τα αυξημένα επίπεδα οιστρογόνων και προγεστερόνης σε συνδυασμό με την έκθεση στην υπέρυθρη ακτινοβολία είναι οι πιο συχνές αιτίες μελάχρωσης. Iστολογικά, το πάχος της επιδερμίδας είναι φυσιολογικό, ενώ υπάρχει αυξημένη εναπόθεση μελανίνης στη βασική μεμβράνη και αυξημένος αριθμός μελανινοκυττάρων. O ρόλος της ορμόνης που είναι καθοριστικής σημασίας για την ενεργοποίηση των μελανινοκυττάρων, δε φαίνεται να είναι σημαντικός. Σε επιμένων μέλασμα και μετά τον τοκετό παρατηρείται συνήθως αύξηση της υπερμελάγχρωσης προεμμηνορυσιακά.

H συνεχής χρήση αντηλιακών σκευασμάτων κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης βοηθά στη μείωση της σοβαρότητας του προβλήματος. 

Άλλες διαταραχές που δύναται να εμφανιστούν κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης είναι σπίλοι και μελανώματα. Ήδη υπάρχοντες σπίλοι μπορεί να γίνουν πιο έντονοι σε χρώμα και μεγαλύτεροι σε μέγεθος. Επίσης είναι δυνατόν να παρατηρηθεί εμφάνιση μελανώματος, αφού η συχνότητα παρατήρησης σε έγκυες γυναίκες είναι πολύ μεγαλύτερη από ότι σε ηλικιακά ισοδύναμες γυναίκες, ίσως όμως λόγω των πολλών δερματολογικών διαταραχών και της σύγχυσης στην ταυτοποίηση αυτών.

Παρά το γεγονός ότι αυτές οι βλάβες τείνουν να εξαφανιστούν μετά την εγκυμοσύνη, σε ορισμένες περιοχές ή και ορισμένες βλάβες παραμένουν και την ώρα της αισθητικής τους αντιμετώπισης προκαλούν πρόβλημα. 

Κάτι που προσεγγίζεται με ιδιαίτερη συχνότητα από την αισθητικό μετά το πέρας της εγκυμοσύνης και χρίζει άμεση αντιμετώπιση είναι η εμφάνιση ραβδώσεων. Συμπεριλαμβάνονται στις δομικές αλλαγές του δέρματος κατά την κύηση και εμφανίζονται με συχνότητα περίπου 90% ιδιαίτερα στις λευκές γυναίκες και σπάνια στη μαύρη-ασιατική φυλή. Αναπτύσσονται κατά το τρίτο τρίμηνο της εγκυμοσύνης κυρίως στην κοιλιακή χώρα και μερικές φορές στους μαστούς, τους μηρούς, τους γλουτούς, τους βραχίονες και τη βουβωνική χώρα. Αρχικά εμφανίζονται σαν λεπτές ραβδώσεις του δέρματος σε ερυθρό χρώμα που ενώ υποχωρούν λίγο μετά τον τοκετό, δεν εξαφανίζονται πλήρως. Εμφανίζονται ειδικά σε περιοχές που υπάρχει μεγάλη τάση στο δέρμα, αλλά αυτό δεν είναι απόλυτο.

Η αιτιολογία δεν είναι πλήρως εντοπισμένη, αλλά θεωρείται ότι υπάρχει γενετική προδιάθεση. Ίσως πάλι κατά ορισμένη βιβλιογραφία να οφείλεται η εμφάνιση τους σε διαταραχή των κολλαγόνων ινών. Η ορμόνη ρελαξίνη που αυξάνει στο δέρμα κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, αλλά και των οιστρογόνων προκαλεί αύξηση στην παραγωγή των κολλαγόνων και μη θειικών βλεννοπολυσακχαριδών σε συνδυασμό με τη στρεσογόνο επίδραση της διάτασης στον αρχέγονο αυτό ιστό, οδηγούν στη δημιουργία ραβδώσεων. Φαίνεται, τέλος, ότι σημαντικό ρόλο παίζει η επίδραση χημικών μεσολαβητών στο κολλαγόνο και τις ελαστικές ίνες, η ακριβής όμως, παθογέννεση δεν είναι γνωστή. 

Tο γεγονός ότι παρόμοιες βλάβες εμφανίζονται σε διάφορες άλλες καταστάσεις, όπως παχυσαρκία, διαβήτη, σύνδρομο Marfan, νόσο Cushing, υποσιτισμό και φυματίωση, καθώς και σε θεραπεία με κορτικοστεροειδή, οδηγεί στο συμπέρασμα ότι διαφορετικά αίτια οδηγούν στο ίδιο κλινικό αποτέλεσμα.

Eίναι αξιοσημείωτο ότι οι βλάβες της PUPP (κνησμώδεις, κνιδωτικές βλατίδες και πλάκες της εγκυμοσύνης), μία κατάσταση που προσβάλλει τυπικά πρωτοεγκυμονούσες, εμφανίζονται χαρακτηριστικά στην έναρξη του σχηματισμού των κοιλιακών ραβδώσεων. 

Aυτό οδηγεί στο συμπέρασμα ότι μπορεί κάποια αντιγονική προσβολή να οδηγεί σε καταστροφή του δέρματος, δημιουργία ραβδώσεων και, δευτερογενώς, σε φλεγμονώδεις αντιδράσεις. 

Στις διαταραχές που λαμβάνουν χώρα ως δομικές αλλαγές του δέρματος κατά την κύηση συμπεριλαμβάνεται και η τέρμινθος της εγκυμοσύνης που χαρακτηρίζεται από ορατές μελαχρωματικές εκβλαστήσεις από μαλακό σαρκώδες δέρμα και γίνονται ορατές σε ορισμένες περιοχές του σώματος, όπως στη μασχάλη, την τραχηλική χώρα, την υπομαστική περιοχή και τη βουβωνική χώρα ορισμένων εγκύων γυναικών. Υποχωρεί μετά τον τοκετό, υπάρχει όμως η περίπτωση να παραμείνει και τα κλινικά της σημάδια να μεγενθυθούν σε επόμενες εγκυμοσύνες. Αντιμετωπίζεται ιατρικά και επειδή δεν οφείλεται σε ιό δεν είναι μεταδιδόμενη.

Εκτός από τις διαταραχές που λαμβάνουν χώρα στο δέρμα, εμφανίζονται και άλλες στα εξαρτήματα αυτού. Για παράδειγμα στους ιδρωτοποιούς αδένες, των οποίων η δραστηριότητα αυξάνεται σταδιακά έως το τρίτο τρίμηνο της εγκυμοσύνης. Αλλαγές στη λειτουργία των επινεφριδίων και στο αυτόνομο νευρικό σύστημα έχει σαν αποτέλεσμα η έγκυος πελάτισσα μας να ιδρώνει πολύ παντού, εκτός από τις παλάμες λόγω αύξησης της λειτουργίας του φλοιού των επινεφριδίων. Εκτός από την υπεριδρωσία μπορεί να παρατηρούμε στο πρόσωπο της την εμφάνιση κεχρίων, λόγω της αυξημένης λειτουργίας του θυρεοειδούς αδένα και της ανεπάρκιας ιωδίου. Ενώ σε περίπτωση ύπαρξης ιδρωταδενίτιδας, παρατηρείται σημαντική ελάττωση κατά την εγκυμοσύνη. 

Όσο αφορά στους σμηγματογόνους αδένες, η λειτουργία του αυξάνεται στο δεύτερο μισό της εγκυμοσύνης και το δέρμα της εγκύου ταλαιπωρείται από αυξημένη ορατή λιπαρότητα που δύναται να οδηγήσει στην εμφάνιση ακμής. Tα φυμάτια του Montgomery (μικροί σμηγματογόνοι αδένες στη θηλαία άλω των μαστών) μεγεθύνονται και υπερτρέφονται νωρίς στην εγκυμοσύνη και εμφανίζονται ως πολλαπλές, υπερυψωμένες, καφεοειδείς βλατίδες, αποτελώντας πρώιμο σημείο εγκυμοσύνης. Tο μέγεθός τους ελαττώνεται μετά τον τοκετό, ενώ μειώνεται επίσης και η υπερέκκριση των σμηγματογόνων αδένων. 

Eνώ τα οιστρογόνα φαίνεται να έχουν ανασταλτική επίδραση στην παραγωγή σμήγματος, στην εγκυμοσύνη, είτε εμποδίζεται η δράση αυτών στους σμηγματογόνους αδένες, είτε ενεργοποιείται κάποιος ισχυρός σμηγματοτροπικός παράγοντας.

Και αν η πελάτισσά σας δεν έχει ταλαιπωρηθεί από κάποια από αυτά τα ‘συμπτώματα’, είναι τυχερή αν δεν έχει παρατηρήσει κάποια αλλαγή στην τριχοφυία της. Σε πολλές γυναίκες παρατηρείται πάχυνση των τριχών και αύξηση του όγκου τους, κυρίως στο τριχωτό της κεφαλής, που όμως υποχωρεί μετα τον τοκετό. Aυτό φαίνεται να οφείλεται σε μεταστροφή του θυλάκου των τριχών από την τελογενή (πτωτική φάση) στην αναγενή φάση (ενεργός αυξητική φάση) κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης και σε επιτάχυνση της αλλαγής από αναγενή σε τελογενή μετά τον τοκετό, με επακόλουθη πτώση. Πιθανότατα αυτή η αλλαγή στην φυσιολογία του κύκλου της ζωής της τρίχας να οφείλεται στις ορμονικές αλλαγές της εγκυμοσύνης, αλλά και στις στρεσογόνες συνθήκες του τοκετού. Σε αντίθεση με αυτή την κατάσταση είναι δυνατόν να παρατηρηθεί σοβαρή τριχόπτωση, τελογενής ή ανδρογενετικού τύπου αλωπεκία, που ακολουθείται από ασθενή επανέκφυση τριχών. Δυστυχώς όμως τα ‘συμπτώματα’ στη διαταραχή της τριχοφυΐας δεν περιορίζονται σε ελάχιστα ορατές περιοχές ούτε στο τριχωτό της κεφαλής, δύναται να παρατηρηθούν ακόμη και στο πρόσωπο ως δασυτριχισμός και τότε οι περιορισμοί στην εφαρμογή της ριζικής αποτρίχωσης και των άλλων μεθόδων τύπου παλμικό φως και laser μπορεί να προκαλέσει σοβαρά προβλήματα στην ψυχολογία της πελάτισσάς μας, αλλά και να την οδηγήσει σε απερίσκεπτους τρόπους λανθασμένης αντιμετώπισης της.  

Τα νύχια σπάνια υφίστανται ονυχόλυση, εγκάρσια αυλάκωση ή επωνύχια κεράτωση που δεν αντιμετωπίζονται εύκολα με διατροφικές συμβουλές και προιοντικες θεραπείες. Σίγουρα όμως κατά την εγκυμοσύνη η ανάπτυξη τους είναι αυξημένη και ελαττώνεται αμέσως μετά τον τοκετό , οπότε και επανέρχεται στο φυσιολογικό.

Αλλαγές στη φυσιολογία του δέρματος που άπτονται ιατρικής αντιμετώπισης είναι και οι αγγειακές αλλαγές, αραχνοειδής σπίλοι, παλαμιαίο ερύθημα, μαρμαροειδής δερματίτιδα, αιμαγγειώματα, γκρανούλωμα της κύησης, πορφυρία, φλεβικοί κιρσοί, διαταραχές στους βλεννογόνους, κνησμός. Κάτι όμως που μπορεί να παρατηρείται και να σας προκαλεί εντύπωση είναι το σύνδρομο του καρπιαίου σωλήνα που κάνει την εμφάνιση του και οφείλεται στην πίεση που προκαλείται στο μέσο νεύρο από τις αγγειακές αλλαγές του χορίου και την διόγκωση των μαλακών ιστών από την κατακράτηση άλατος και ύδατος μέσω ορμονικών μεσολαβητών και οι αλλαγές στη διαπερατότητα των τριχοειδών αγγείων που συνεισφέρουν στην αύξηση της μάζας των. Συνήθως παρατηρούνται πόνο, αιμωδία και οίδημα του προσβαλλόμενου άκρου και κυρίως κατά τις νυχτερινές ώρες. Συνήθως όμως υποχωρεί μετά τον τοκετό, παρόλα αυτά χρίζει ιατρικής παρακολούθησης.

Κατά την εγκυμοσύνη εντυπωσιακή είναι συνήθως και η παρατήρηση εμφάνισης εκτεταμένου οιδήματος, που αφήνει εντύπωμα και είναι πολύ συχνό κατά το πρώτο τρίμηνο της εγκυμοσύνης. Eπηρεάζει το πρόσωπο, κυρίως την περικογχική χώρα, καθώς επίσης και τα χέρια, τους αστραγάλους και τα πόδια. Oίδημα βλεφάρων παρατηρείται στο 50% όλων των εγκύων γυναικών, ενώ οίδημα κάτω άκρων στο 70%. Η αιτιολογία είναι τα αυξημένα επίπεδα κυκλοφορούντων ορμονών (ωοθηκικών, πλακουντιακών και αδρενοκορτικοειδών), τα οποία οδηγούν σε αυξημένη αγγειοβρίθεια, με συνοδό κατακράτηση άλατος και ύδατος, καθώς και σε αυξημένη αγγειακή διαπερατότητα, ενώ η αύξηση του μεγέθους της μήτρας δυσχεραίνει την επαναφορά του αίματος και επιδεινώνει το οίδημα που είναι εντονότερο το πρωί και ελαττώνεται κατά τη διάρκεια της ημέρας. Κατά τη διερεύνηση του οιδήματος είναι σημαντικό να αποκλεισθεί οποιαδήποτε παθολογική κατάσταση, ενώ η λεμφική μάλαξη μπορεί να βοηθήσει ουσιαστικά στην βελτίωση της λεμφικής παροχέτευσης και την αποσυμφόρηση του οργανισμού.

Αυτές είναι μερικές από τις φυσιολογικές, αλλα και παθολογικές παρατηρήσεις που μπορεί να εντοπίσει η αισθητικός ή ο θεράπων ιατρός. Γνωρίζοντας την αιτιολογία και τη συχνότητα εμφάνισης αυτών είναι δυνατόν να συμβάλουμε στη βελτίωση της ψυχολογίας της πελάτισσάς μας ή ακόμη και να σχεδιάσουμε ένα πρόγραμμα αντιμετώπισης πολλών από αυτές μετά το πέρας του θηλασμού.

Last modified onΠαρασκευή, 02 Οκτώβριος 2015 03:37
κατασκευή ιστοσελίδας, Search Engine Optimization (SEO), προώθηση από exceliso.com