FELIS ΦΥΣΙΚΑ ΚΑΛΛΥΝΤΙΚΑ από τη Bonum Terrae σε επιλεγμένα Ινστιτούτα Αισθητικής
Η ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΗΣ ΧΑΛΑΡΩΣΗΣ ΤΩΝ ΑΘΛΗΤΩΝ ΜΕ ΑΙΣΘΗΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΥΣ - Λένα Τσικούρη Αισθητικός Απόφοιτος ΤΕΙ Αθήνας
Η ΔΡΑΣΗ ΤΟΥ ΠΑΛΜΙΚΟΥ ΦΩΤΟΣ ΣΤΟ ΔΕΡΜΑ - Λένα Τσικούρη Αισθητικός Απόφοιτος ΤΕΙ Αθήνας
ΓΗΡΑΝΣΗ του δέρματος - Αιτία και Αντιμετώπιση - ANTIAGING PROJECT από την ΟΣΕΔΑΕ και τη Natural Cosmetics Sempreviva Chem
ΙΑΜΑΤΙΚΟΣ ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΘΑΛΑΣΣΟΘΕΡΑΠΕΙΑ ΓΙΑ ΑΙΣΘΗΤΙΚΟΥΣ 2018
Η ΠΟΡΕΙΑ ΜΑΣ, ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ: ΕΝΩΣΗ ΠΣΑΑΕ - ΕΕΠΑΕ
VIDEO: Η αποτρίχωση είναι ομορφιά - ΟΣΕΔΑΕ
ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ: Χρήση της τεχνολογίας Έντονου Παλμικού Φωτός (IPL) και Laser για μόνιμη μείωση της τριχοφυΐας - ΙΣΑΑΚ ΣΑΚΗΣ BSc Biomechanical Engineer, MSc Biomedical Engineer, Ben Gurion University of the Negev, Israel
ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ: Λιπαρό δέρμα - περιποίηση στο ινστιτούτο αισθητικής και περιποίηση στο σπίτι - Καμτσιούρη Πετρούλα Αισθητικός ΤΕΙ Αθήνας
ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ: Νύχια επιπλοκές - Νίνα Ποτουρίδη Ποδίατρος
ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ: Αντιοξειδωτικές θεραπείες για καπνιστές - Barbara Νάνου Αισθητικός Κοσμετολόγος, Msc Χαροκόπειου ΠΑ
ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ: Κόκκινα, ερεθισμένα δέρματα - Barbara Νάνου Αισθητικός ΤΕΙ Αθήνας, Msc Χαροκόπειου ΠΑ
ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ: Αποτρίχωση - ΖΑΠΠΕΙΟ ΔΥΟ FORUM 2017 - Μαρία Κυριάκη - Αισθητικός Κοσμετολόγος ΤΕΙ
ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ: Ολοκληρωμένη αντιμετώπιση της ακμής με τα νέας γενιάς προϊόντα - Καμτσιούρη Πετρούλα Αισθητικός Κοσμητολόγος ΑΤΕΙ Αθήνας
ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΗ ΑΝΑΓΚΗ ΓΝΩΣΗ, ΔΙΑ ΒΙΟΥ ΜΑΘΗΣΗ ΚΑΙ ΕΞΩΣΤΡΕΦΕΙΑ - ΔΙΑΛΥΝΑ ΜΑΡΙΑ
«
  • 1
  • 2
  • 3
»

ΦΥΤΟ-ΟΙΣΤΡΟΓΟΝΑ

Με την είσοδο της γυναίκας στην εμμηνόπαυση συμβαίνουν διάφορες διαταραχές που προκαλούν τη μείωση και τη λέπτυνση του δέρματος, την ατροφία και τη μείωση της ελαστικότητας του. Επίσης παρατηρείται εντονότερη εμφάνιση ρυτίδων, αφυδάτωση , ξηρότητα, υπερτρίχωση στο άνω χείλος και απώλεια των τριχών στο κέντρο της κεφαλής. Οι διαταραχές αυτές συμβαίνουν κυρίως λόγω της μείωσης της οιστραδιόλης, του κυριότερου οιστρογόνου στον γυναικείο οργανισμό, λόγω παύσης της λειτουργίας των ωοθηκών. Τα οιστρογόνα είναι αυτά που προστατεύουν το δέρμα από τη γήρανση. Έτσι αυτή η ανεπάρκεια οιστρογόνων και κυρίως οιστραδιόλης επηρεάζει την παραγωγή κολλαγόνου, ελαστίνης και υαλουρονικού οξέος από τους ινοβλάστες οπότε και το δέρμα αφυδατώνεται.

Οι ορμόνες γνωρίζουμε ότι παράγονται από τους ενδοκρινείς αδένες για να ‘ταξιδέψουν’ με το αίμα και να επιδράσουν σε διάφορα όργανα στόχους, που διαθέτουν υποδοχείς, συγκεκριμένους για συγκεκριμένες ορμόνες. Όταν αυτές ενώνονται με τους συγκεκριμένους υποδοχείς, δίνουν το έναυσμα για την επίδραση πάνω στους ανεπιθύμητους ιστούς. Για παράδειγμα η εστραδιόλη παράγεται από τις ωοθήκες και με την κυκλοφορία του αίματος μπορεί να επιδράσει στη μήτρα ή τις ωοθήκες. Αυτοί όμως οι υποδοχείς δεν είναι τόσο εξειδικευμένοι ώστε να μη μπορεί να προσκολληθεί κάποια άλλη ουσία, χωρίς όμως αυτό να σημαίνει ότι η ένωση του οιστρογόνου με τον υποδοχέα θα έχει θετική επίδραση στο όργανο-στόχο. Τα φυτοοιστρογόνα δρουν είτε σαν αδύναμα οιστρογόνα είτε σαν πρόδρομες ουσίες που επηρεάζουν την οιστρογονική δράση του οργανισμού.

Μπορούν να ενωθούν στους ιστούς και να έχουν θετικά αποτελέσματα, δηλαδή προ-οιστρογονικά ή αρνητικά αποτελέσματα, δηλαδή αντι-οιστρογονικά. Το πώς θα επηρεάσουν ένα όργανο στόχο εξαρτάται αρχικά από την ποσότητα των οιστρογόνων που ήδη παράγει ο οργανισμός μας και από το πόσο κορεσμένα είναι τα σημεία υποδοχής τους. Στην εμμηνόπαυση για παράδειγμα τα επίπεδα των οιστρογόνων είναι πολύ χαμηλά και έτσι αυτοί οι κενοί υποδοχείς μπορούν να ‘γεμίσουν’ από τα φυτοοιστρογόνα, που έχουν όμως ασθενή οιστρογονική δράση σε σύγκριση με τα φυσικά οιστρογόνα. Έτσι εδώ η δράση των φυτοοιστρογόνων είναι προ-οιστρογονική. Σε περίπτωση όμως που τα επίπεδα τους είναι υψηλά, όπως σε περίπτωση γυναικών με προ-εμμηνορυσιακό σύνδρομο, τα φυτοοιστρογόνα ανταγωνίζονται τα ήδη υπάρχοντα και προσκολλώνται αυτά στους υποδοχείς, μειώνοντας τη συνολική δραστηριότητα των οιστρογόνων, γιατί έχουν μικρότερη επίδραση.

Τα φυτοοιστρογόνα εγείρουν ιδιαίτερα το ενδιαφέρον των αισθητικών μέσα από την τεχνολογία που τον τελευταίο καιρό έχει εμπλουτίσει την καλλυντική μας περιποίηση. Η λέξη φυτοοιστρογόνα χαρακτηρίζει τις ουσίες κάποιων φυτών, περισσότερων από 300 διαφορετικά είδη, που μπορούν να επηρεάζουν την ορμονική λειτουργία του οργανισμού. Η λειτουργία τους μοιάζει πολύ με τα οιστρογόνα του ανθρώπινου οργανισμού, αλλά δεν είναι όμοια σε σύσταση με αυτά. Επίσης η οιστρογονική τους δραστηριότητα αντιστοιχεί στο 1/100 μέχρι 1/1000 της οιστραδιόλης.

Σε πειράματα που έγιναν σε ποντίκια με το φυτοοιστρογόνο γενιστείνη παρατηρήθηκε αύξηση της παραγωγής υαλουρωνικού οξέος και συνεπώς ενυδάτωσης του δέρματος και πάχυνσης της κερατίνης στιβάδας. Στους ινοβλάστες παρατηρήθηκε και αυξημένη παραγωγή κολλαγόνου από το συγκεκριμένο φυτοοιστρογόνο. Οι ουσίες αυτές προστατεύουν το δέρμα μέσω μείωσης της αποδομής του κολλαγόνου του δέρματος. Επιπλέον έχει παρατηρηθεί ότι τα φυτοοιστρογόνα γενικά και κυρίως οι ισοφλαβόνες έχουν μεγάλη αντιοξειδωτική δράση. Για παράδειγμα μέσα από μελέτες αποδείχτηκε ο προστατευτικός ρόλος της γενιστείνης στην εμφάνιση καρκινωμάτων στο παχύ έντερο, την ουροδόχο κύστη, το ήπαρ και τον προστάτη.

Χιλιάδες φυτά περιέχουν φυτοοιστρογόνα, όπως τα red clover, licorice, flaxseeds, black cohosh, alfalfa και τα φασόλια σόγιας. Αυτά τα φυτά έχουν χρησιμοποιηθεί από πολλά χρόνια για τη ρύθμιση των ορμονών και τον έλεγχο της γονιμότητας, ενώ αντίστοιχη συμπεριφορά όσον αφορά την κατανάλωση αυτών από τα ζώα έχει παρατηρηθεί με σκοπfotolia_372969_xsό την αύξηση της γονιμότητας τους. Για παράδειγμα πρόβατα που βοσκούν πολύ red clover γίνονται προσωρινά μη γόνιμα.

Τα περισσότερα είναι μη στεροειδικά, ενώ άλλα περιέχουν μικρή ποσότητα στεροειδών που ταιριάζουν με αυτά του σώματός μας.

Στεροειδικά φυτοοιστρογόνα σε μικρές ποσότητες περιέχονται σε φυτά όπως το french bean, τα κουκούτσια ροδιού, μήλου, τη γλυκίριζα, το ρύζι και το date palm, εκχυλίσματα σόγιας, μούρων, λυκίσκου, σπόρων λιναριού και ερυθρών σταφυλιών.

Τα περισσότερα μη στεροειδικά φυτοιστρογόνα ανήκουν στα phenolics, δηλαδή στις φαινόλες, τις φλαβανόλες, ισοφλαβόνες, τις lignans και τις coumestans που βρίσκονται σε πολλές φυτικές πηγές. Από αυτά οι ισοφλαβόνες περιέχονται σε μεγάλες ποσότητες στα όσπρια, όπως τα φασόλια και τη σόγια.

Επομένως εκτός από τις θέσεις προσκόλλησης των φυτοοιστρογόνων η δραστηριότητά τους επηρεάζεται επίσης από το χρονικό διάστημα που είναι προσκολλημένα στον υποδοχέα, το χρονικό διάστημα που αυτά χρειάζονται για να διασπασθούν και να απομακρυνθούν από την κυκλοφορία του αίματος και τον τρόπο που επηρεάζουν την ποσότητα των οιστρογόνων συνολικά.

Γενικά χρησιμοποιούνται ως εναλλακτική θεραπεία με σκοπό την ορμονική υποκατάσταση μιας διαταραχής και την αντιμετώπιση συμπτωμάτων μετεμηνοπαυσιακού συνδρόμου και αγγειοκινητικών διαταραχών όπως την οστεοπόρωση και τις καρδιαγγειακές διαταραχές. Επομένως αυτές οι ουσίες μπορούν να ωφελήσουν τον γυναικείο οργανισμό και να τον τροφοδοτήσουν με υποκατάστατα οιστρογόνων των οποίων η παραγωγή μειώνεται σταδιακά κατά την εμμηνόπαυση και κατά συνέπεια να συμβάλουν δραστικά στη διατήρηση της νεότητας του γυναικείου δέρματος.

Σίγουρα μπορούν να γίνουν περισσότερες μελέτες, αλλά με τις μέχρι τώρα πληροφορίες θεωρείται αρκετά ασφαλή μέθοδο για την επίδραση στην ορμονική δραστηριότητα.

Κατά το παρελθόν η ευρωπαϊκή κοινότητα κρίνοντας ως ύποπτες διάφορες ουσίες, που περιέχονται από τρόφιμα και φυτοφάρμακα έως καλλυντικά, όπως τα φυτοοιστρογόνα και ονομάζοντας τες «ενδοκρινικούς διαταράκτες» εξαιτίας της πιθανότητας να έχουν δυσμενείς επιδράσεις στην υγεία, όπως διαταραχές στη συμπεριφορά, αναπαραγωγικές ανωμαλίες και καρκίνο έθεσε μια σειρά μελετών και ενημέρωσης του κοινού. Αυτές τις ουσίες τις ονόμασε ‘διαταράκτες’ γιατί μπορούν να μιμούνται τη δράση μιας φυσικά παραγόμενης ορμόνης, να αναστέλλουν τη δράση της στους υποδοχείς των κυττάρων και να επηρεάζουν τη σύνθεση, τη μεταφορά, το μεταβολισμό και την απέκκριση ορμονών αλλοιώνοντας έτσι τις συγκεντρώσεις των φυσικών ορμονών.

Για παράδειγμα το Δεκέμβριο του 1996 οργανώθηκε στο Weybridge Ευρωπαική συνάντηση πρακτικής εργασίας για την επίδραση των ενδοκρινικών διαταρακτών στην υγεία του ανθρώπου και στην άγρια πανίδα, όπου περισσότεροι από 70 επιστήμονες και διαμορφωτές πολιτικής από διάφορες χώρες και όχι μόνο της ΕΕ κατέληξαν μεταξύ άλλων ότι οι ενδοκρινικοί διαταράκτες ίσως ενοχοποιούνται για την αύξηση της συχνότητας του καρκίνου των όρχεων και τη μειωμένη αναπαραγωγική ικανότητα που σε ορισμένες χώρες ενδέχεται να είναι πραγματική. Δυστυχώς σε αυτή τη μελέτη δεν πραγματοποιήθηκαν μελέτες για την γυναικεία αναπαραγωγικότητα. Αλλά για αυτή συστάθηκε διαφορετική επιτροπή.

Εν τέλει από τις μελέτες της ΕΕ αποδείχτηκε ότι οι φυσικές ορμόνες των φυτών, τα λεγόμενα φυτοοιστρογόνα, έχουν καταδείξει επωφελείς επιδράσεις στην υγεία του ανθρώπου , όπως την πρόληψη της οστεοπόρωσης και ορισμένων μορφών καρκίνου, ενώ πιστεύεται ότι ο ανθρώπινος οργανισμός είναι ικανός να αποδομεί με ευκολία και να απεκκρίνει τις φυσικές αυτές ουσίες. Αυτό σημαίνει επομένως ότι παραμένουν για ελάχιστο χρονικό διάστημα στον οργανισμό και δε δρουν συσσωρευτικά στους ιστούς, όπως συμβαίνει με άλλες ανθρωπογενείς ουσίες, ενδέχεται όμως να υπάρχουν κίνδυνοι που συνδέονται με μεταβολές στον τρόπο ζωής και με μεταβολές διαιτητικών και καταναλωτικών συνηθειών, με αποτέλεσμα τη μεγαλύτερη πρόσληψη τροφών που περιέχουν φυτοοιστρογόνα.

Πολύ σημαντική είναι η σχέση δόσεως- απεκκρίσεως. Γι αυτό και απαιτείται ιδιαίτερη προσοχή κατά τη χρήση καλλυντικών με φυτοοιστρογόνα, καθώς υπάρχει πιθανότητα να προσλαμβάνουν τα άτομα αυτά, επιπλέον, άμεσα ή έμμεσα κατάλοιπα συνθετικών ορμονών στα τρόφιμα ή στα αποχετευτικά λύματα, όπως αυτά που εντοπίστηκαν στις 30 Απριλίου του 1999 στο βόειο κρέας.

ΡΟΚΚΑ ΠΕΝΗ

ΠΤΥΧΙΟΥΧΟΣ ΑΤΕΙ ΑΘΗΝΑΣ

ΤΜΗΜΑ ΑΙΣΘΗΤΙΚΗΣ ΚΑΙ ΚΟΣΜΗΤΟΛΟΓΙΑΣ

ΠΗΓΕΣ : www.dermaline.gr

http://europa.eu.int/comm/dg24/health/sc/scv/index_en.html

(0 votes)

Αντιγήρανση

Είναι η πιο κοινή λέξη ανάμεσα στους κύκλους που ασχολούνται με την ομορφιά. Όλες οι μελέτες και οι έρευνες της τελευταίας πενταετίας από τα διασημότερα πανεπιστήμια του κόσμου αφορούν  στο θέμα αντιγήρανση. Κι ενώ ερευνητές, γιατροί, βιολόγοι και τεχνοκράτες ψάχνουν εναγωνίως το ελιξίριο της νεότητας, εμείς επωφελούμαστε από τα προϊόντα της τεχνολογίας, της βιοτεχνολογίας και της κοσμητολογίας και φτιάχνουμε τις δικές μας συνταγές.

Η σύγχρονη αισθητική έχει να επιδείξει πολλά όπλα εναντίον του χρόνου. Μηχανήματα, καλλυντικά και τα χέρια μας.

ΣΤΟΧΟΙ κατά σειρά προτεραιότητας εναντίον της φθοράς του χρόνου.

1. Βελτίωση της επιφάνειας του δέρματος.

2. Υποστήριξη του υποδέρματος

3. Σταθεροποίηση του οβάλ

4. Γέμισμα των ρυτίδων

ΠΡΩΤΟΣ στόχος λοιπόν η βελτίωση της επιφάνειας του δέρματος. Ποτέ ένα θαμπό δέρμα δεν μπορεί να έχει θετική εικόνα για ένα πρόσωπο.

Δουλεύουμε συστηματικά απολεπίζοντας το δέρμα, ώστε να εμπεδωθεί η λάμψη. Αυτό γίνεται με τα peeling. AHA και BHA είναι ο πιο εύκολος και ανώδυνος τρόπος για μια ήπια και αποτελεσματική και αόρατη απολέπιση. Τα phytopeeling είναι σαφώς πιο δραστικά από τα AHA’s κάνοντας μια ελαφριά εως μέτρια, αλλά και επιλεκτικά πιο βαθειά απολέπιση. Η μέθοδος με τους μικροκρυστάλλους από οξείδιο του αργιλίου είναι και αυτή  μια αποτελεσματική απολέπιση. Η βιταμίνη Α σε μορφή ρετινοϊκού οξέος κάνει μια βαθιά ορατή απολέπιση. Όλες οι παραπάνω μέθοδοι ανάπλασης της επιφανειακής στοιβάδας του δέρματος, είναι επεμβατικές και ιδιαίτερα αποτελεσματικές. Απαιτούν ιδιαίτερη προσοχή από τον αισθητικό, διότι παρουσιάζονται τακτικά  ανεπιθύμητες αντιδράσεις. Ο χρόνος που εφαρμόζονται είναι αυστηρά στη διάρκεια του χειμώνα και συγκεκριμένα για τη χώρα μας, τα peeling δουλεύονται  από το Νοέμβριο μέχρι τον Μάρτιο

Έχοντας κατακτήσει τη λάμψη, προχωράμε στον

ΔΕΥΤΕΡΟ στόχο, που έχει να κάνει με την βελτίωση της ποιότητας του δέρματος. Η ενυδάτωση είναι το πρώτο και σημαντικότερο βήμα, για ένα υγιές και νεανικό δέρμα. Η αντιοξείδωση επίσης είναι σημαντική για την φωτεινότητα και την λάμψη του δέρματος καθώς και για την αντιμετώπιση των ελευθέρων ριζών στο επίπεδο του δέρματος. Σημαντική είναι και η φροντίδα  που έχει να κάνει με τη θρέψη του δέρματος χρησιμοποιώντας  απαραίτητα θρεπτικά στοιχειά. Στην καμπίνα μας υπάρχουν αναρίθμητες περιποιήσεις για την κάλυψη όλων των παραπάνω αναγκών.

ΤΡΙΤΟΣ στόχος, κεφαλαιώδους σημασίας για μια νεανική εμφάνιση, είναι η ανόρθωση και σταθεροποίηση του οβάλ του προσώπου. Πηγαίνοντας κόντρα στη βαρύτητα, που θέλει τις γραμμές του προσώπου μας να βαίνουν καθοδικά, εμείς ανεβάζουμε τις γραμμές μας προς τα πάνω, χρησιμοποιώντας ρεύματα και την ενέργεια από τα χέρια μας. Τα μικρορεύματα είναι η καλύτερη επιλογή. Συνιστώνται 10 και πάνω επισκέψεις, κοντά η μια στην άλλη γι αρχή. Τα μικρορεύματα μπορούν να εφαρμοσθούν κάθε μέρα. Δεν υπάρχουν αντενδείξεις.

Τα παρεμβαλλόμενα ή διασταυρούμενα ρεύματα, είναι επίσης πολύ καλά για επιδερμική σύσφιξη. Μπορούν και αυτά να εφαρμοσθούν καθημερινά. Μπορούν να συνδυασθούν με τα μικρορεύματα εναλλάξ μαζί (πρώτα τα μεν, μετά τα δε).

Η μέθοδος μασάζ rejouvance έχει παρόμοια αποτελέσματα με τα μικρορεύματα. Ο συνδυασμός και των δυο κάνει θαύματα στην ανόρθωση του προσώπου. Πολλές κοντινές επισκέψεις εμπεδώνουν ένα πολύ καλό αποτέλεσμα.

ΤΕΤΑΡΤΟΣ στόχος είναι το γέμισμα των ρυτίδων ώστε να μειωθεί το βάθος τους. Γίνεται με υαλουρονικό οξύ και με προϊόντα που περιέχουν πολυπεπτίδια, φυτοοιστρογόνα, ισοφλαβόνες κ.α. __Το υαλουρονικό παραμένει το πιο δημοφιλές γέμισμα. Εφαρμόζεται με μεσοθεραπεία, ενέσιμη και μη. Η ενέσιμη αφορά τους γιατρούς. Τουλάχιστον μέχρι σήμερα. Τώρα κυκλοφορούν πιστολιά μ’ ενεσούλες που απευθύνονται σε αισθητικούς. Για την συγκεκριμένη μέθοδο δεν έχω ακόμα άποψη, αλλά πιστεύω ότι η επιτυχία της έχει να κάνει με την ποιότητα του ενέσιμου υλικού και με την εμπειρία του αισθητικού που την εφαρμόζει. Πιστεύω όμως ότι είναι μια μέθοδος που μελλοντικά θα προστεθεί στο οπλοστάσιό μας.

Η μη ενέσιμη μεσοθεραπεία εφαρμόζεται με γαλβανικό συνεχές ρεύμα και με υπερήχους. Η διείσδυση του προϊόντος είναι ικανοποιητική, αλλά απαιτεί πολλές συνεδρίες.

Η ολοκληρωμένη αντιμετώπιση των σημείων γήρανσης σ ένα πρόσωπο, απαιτεί τον συνδυασμό όλων των παραπάνω μεθόδων. Ο αισθητικός αξιολογεί το περιστατικό και ανάλογα επιλέγει το σχήμα που θα έχει το καλύτερο αποτέλεσμα για το συγκεκριμένο δέρμα.

Ιδανικός συνδυασμός, πολύ ασφαλής και  που ταιριάζει σε κάθε περίπτωση είναι η εφαρμογή οξέων μαζί με μια  ενυδάτωση με τη χρήση γαλβανικού, ακολουθούν τα μικρορεύματα και το γέμισμα ρυτίδων με υαλουρονικό οξύ και υπέρηχο. Είναι συνταγή που ταιριάζει σε όλους με καλά αποτελέσματα. Απαιτείται υπομονή και πολλές επαναλήψεις. Το βέβαιο είναι ότι θα διατηρήσουμε ένα νεανικό λαμπερό και τονωμένο πρόσωπο, που δεν θα έχει ανάγκη αισθητικής χειρουργικής επέμβασης.

ΣΥΝΤΗΡΗΣΗ

Αυτό που θα δώσουμε έμφαση είναι η συντήρηση στο σπίτι. Ο καλός καθαρισμός είναι το πρώτο σημαντικό βήμα για μια σωστή περιποίηση του δέρματος. Προτείνουμε γαλάκτωμα ή κρέμα καθαρισμού, μαζί με μια τονωτική λοσιόν με αντιγηραντική δράση. Καλό είναι να υπάρχει και ένα υγρό ξεπλυνόμενο σαπούνι, με όξινη δράση, για χρήση μια ή δυο φορές την εβδομάδα. Κι ένα peeling καλό είναι να υπάρχει για αραιή χρήση.

Τα προϊόντα που προστατεύουν το δέρμα, όπως η κρέμα ημέρας και η αντιηλιακή, εφαρμόζονται κάθε πρωί, απαραίτητα χειμώνα, καλοκαίρι.

Τα προϊόντα αγωγής πρέπει να είναι επιλεγμένα από τον αισθητικό με προσοχή και περίσκεψη. Στοχεύουν στην ενυδάτωση, την θρέψη, την ανόρθωση και την λάμψη.

Οξέα φρούτων για το βράδυ, για λάμψη πάνω σε καθαρό δέρμα. ΟΡΟΣ συσφικτικός αντιρυτιδικός, πάνω από τα οξέα. ΚΡΕΜΑ αντιρυτιδική πάνω από τον ορό. ΟΡΟΣ και ΚΡΕΜΑ ΜΑΤΙΩΝ για την περιοχή των ματιών και των χειλιών. Συνιστάται η εναλλαγή προϊόντων όπως η χρήση αντιρυτιδικού λαδιού κατά τους χειμωνιάτικους μήνες, η αντικατάσταση της κρέμας με πομάδα, η προσθήκη μασκών, άλλοτε κρεμομασκών, άλλοτε με βάση τον άργιλο. Οι λάσπες σε μορφή μάσκας  έχουν αναζωογονητικό αποτέλεσμα για το γερασμένο δέρμα.

Πάνω από την κρέμα ημέρας μπορεί να εφαρμόζεται ένα προϊόν αγωγής με χρώμα. Είναι μακιγιάζ,font-de-teint, δηλαδή, με ιδιότητες αντιρυτιδικές.

Η περιποίηση και προστασία της ραχιαίας επιφάνειας των χεριών επιβάλλεται, γιατί τα χέρια υφίστανται την μεγαλύτερη φθορά, οπότε χρειάζονται και ειδική περιποίηση. Μπορούμε να κάνουμε ότι και στο πρόσωπο. Οι κρέμες χεριών που κυκλοφορούν απευθύνονται σε χέρια μεγάλης ηλικίας, είναι πολύ καλά προϊόντα, με παράγοντες αντιγήρανσης, λεύκανσης, σύσφιξης κ.α.

Συντήρηση στο εργαστήριο αισθητικής συνιστάται με αναμνηστικές συνεδρίες ανά μήνα, και μια φορά το χρόνο κάνουμε μια επανάληψη από 10 και πάνω συνεδρίες για να κρατάμε το αποτέλεσμα.

Τα μηχανήματα με τις νέες τεχνολογίες, ιδιαίτερα αυτά που λειτουργούν με ραδιοσυχνότητες (RF), δεν έχουν αρκετό χρόνο λειτουργίας, ώστε να εκτιμήσουμε τα αποτελέσματα, οπότε ας μην είμαστε βιαστικοί. Ας περιμένουμε, μέχρι να έχουμε fit back. Όσον αφορά στη δεοντολογία μας, η επιλογή των μεθόδων που επιλεγούμε, θα πρέπει να έχει σαν προτεραιότητα, την διασφάλιση της διατήρησης της υγειάς και της ακεραιότητας των πελατών μας. Αυτή η ευθύνη είναι δική μας. Η ευθύνη των πελατών μας είναι η εμπιστοσύνη τους προς εμάς.

(1 Vote)

Ραδιοσυχνότητες - Η νέα τεχνολογία αιχμής στον τομέα της αισθητικής

 

Ως ακτινοβολία Ραδιοσυχνοτήτων (RF radiation) ορίζεται η μετάδοση μη ιοντίζουσας ενέργειας  στο χώρο με τη μορφή εναλλασσόμενου ηλεκτρικού και μαγνητικού πεδίου. Οι πηγές παραγωγής ραδιοσυχνοτήτων που εφαρμόζονται για ιατρικούς σκοπούς λειτουργούν κατά κανόνα σε συχνότητες μεταξύ 2MHz και 100GHz του φάσματος ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας. Οι ραδιοσυχνότητες εντάσσονται επιστημονικά ως μη ιοντίζουσα ακτινοβολία δεδομένης της χαμηλής ενεργειακής ισχύος τους που δεν μπορεί να προκαλέσει ιοντισμό ατόμων ή μορίων. Γι’ αυτόν ακριβώς το λόγο δεν προκαλούν γενετικές βλάβες, γενετική μετάλλαξη και σε καμία περίπτωση η έκθεση σε ακτινοβολία ραδιοσυχνοτήτων δεν σχετίζεται με αθροιστικά φαινόμενα.

Εν αντιθέσει με άλλες μορφές ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας που προκαλούν επιφανειακά αποτελέσματα, όπου η εφαρμογή θερμότητας εστιάζεται κυρίως στις ανώτερες στοιβάδες του δέρματος, οι ραδιοσυχνότητες επιτυγχάνουν μεγαλύτερη διείσδυση στο σώμα και απορροφώνται από τις εν τω βάθει στοιβάδες με πιο ήπια αίσθηση θερμότητας. Αυτό καθιστά τις θεραπείες πιο αποτελεσματικές, πιο ανώδυνες και το χρόνο αποθεραπείας του ασθενούς αισθητά μικρότερο. Οι συσκευές ραδιοσυχνοτήτων εκπέμπουν ραδιοκύματα μέσω ηλεκτροδίων, προκαλώντας  τριβή, αυξάνοντας την θερμοκρασία του ιστού. Λόγω του οξέως ορίου θερμοκρασίας που δημιουργείται μεταξύ του υπό θεραπείαν ιστού και εκείνου που τον περιβάλλει, οι συσκευές ραδιοσυχνοτήτων προσφέρουν εφαρμογή υψηλής ακρίβειας και χειρισμού.

ΕΦΑΡΜΟΓΕΣ ΡΑΔΙΟΣΥΧΝΟΤΗΤΩΝ ΣΤΗΝ ΙΑΤΡΙΚΗ ΣΗΜΕΡΑ

Διόρθωση Όρασης: κατά την επέμβαση εφαρμόζονται ραδιοσυχνότητες για την αποκατάσταση του κερατοειδούς και κατ’ επέκταση της όρασης.

Καρκίνος ήπατος: σαν εναλλακτική λύση της ανοιχτής επέμβασης, οι γιατροί μπορούν να εφαρμόσουν ραδιοσυχνότητες στους ηπατικούς όγκου θερμαίνοντας τους σε θερμοκρασία άνω των 100°C, καταστρέφοντας με αυτό τον τρόπο τα καρκινικά κύτταρα.

Καρδιακές αρρυθμίες: χρησιμοποιούνται ειδικοί καθετήρες για την μεταγωγή στον καρδιακό μυϊκό ιστό ραδιοσυχνοτήτων με στόχο την νέκρωση των κυττάρων που προκαλούν την διαταραχή. 

Κοσμητική χειρουργική: συστήματα που βασίζονται σε ραδιοσυχνότητες, σχεδιασμένα για θεραπείες δέρματος στην πλαστική χειρουργική και δερματολογία, μπορούν να προκαλέσουν σύσφιξη και αναδόμηση του δέρματος μεταβάλλοντας την δομή του πλέγματος κολλαγόνου. 

Η εφαρμογή ραδιοσυχνοτήτων είναι ιδιαίτερα αποτελεσματική στην περίπτωση του συνδετικού ιστού,  προκαλώντας θερμική συστολή του κολλαγόνου, που αποτελεί το βασικό δομικό στοιχείο του, αυξάνοντας την παραγωγή του από τους ινοβλάστες καθώς και την αναδόμησή του.

ΔΟΜΙΚΕΣ ΑΛΛΑΓΕΣ ΚΟΛΛΑΓΟΝΟΥ - ΘΕΡΜΟΤΗΤΑ

Το κολλαγόνο απαντάται στους ιστούς ως τριπλή έλικα με δεσμούς υδρογόνου να σταθεροποιούν τις πεπτιδικές αλυσίδες. Η θερμική αστάθεια των συγκεκριμένων δεσμών έχει μελετηθεί. Με θέρμανση άνω των 60οC , οι ίνες κολλαγόνου υπόκεινται σε αλλαγή φάσης από μια οργανωμένη ημικρυσταλλική μορφή σε μορφή λιγότερο οργανωμένου πλέγματος . Η σχέση θερμοκρασίας – χρόνου  κατά την οποία επιτυγχάνεται το βέλτιστο αποτέλεσμα μετουσίωσης του κολλαγόνου (εμφανές από την γραμμική συστολή του), φαίνεται στο διάγραμμα 1. Όπως φαίνεται από το σχήμα, όταν επιτευχθεί ο μέγιστος βαθμός μετουσίωσης σε οποιαδήποτε θερμοκρασία, περαιτέρω χρονική διάρκεια εφαρμογής  δεν επιφέρει επιπλέον αποτέλεσμα. Το ίδιο συμβαίνει και με περεταίρω αύξηση της θερμοκρασίας. Αυτό που ισχύει είναι ότι υψηλότερη θερμοκρασία επιτυγχάνει ταχύτερα μέγιστο βαθμό μετουσίωσης όπως επίσης και ότι χαμηλότερη θερμοκρασία εφαρμογής χρειάζεται μεγαλύτερο χρονικό διάστημα για  να επιτευχθούν τα ίδια αποτελέσματα. 

Η δυνατότητα επίτευξης βέλτιστου αποτελέσματος εξαρτάται από 1) τον τύπο του ιστού ( πυκνότητα κολλαγόνου, προσανατολισμός ινών)  2) την θερμοκρασία και 3) τον χρόνο της εφαρμογής. Ο υπό θεραπεία ιστός μετά την εφαρμογή θερμότητας υπόκειται σε φαινόμενα σύσφιξης που περιλαμβάνουν συστολή και αναδόμηση κολλαγόνου.

ΣΥΣΦΙΞΗ ΔΕΡΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΒΕΛΤΙΩΣΗ ΠΕΡΙΓΡΑΜΜΑΤΟΣ ΣΩΜΑΤΟΣ ΜΕ ΤΙΣ ΡΑΔΙΟΣΥΧΝΟΤΗΤΕΣ

ΠΩΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥΝ;

Η ενέργεια των ραδιοσυχνοτήτων θερμαίνει ομοιόμορφα την δερμίδα ενώ παράλληλα διατηρεί ψυχρή την επιδερμίδα (λόγω της κεφαλής), προστατεύοντάς την. Το σύστημα είναι σχεδιασμένο να προκαλεί άμεση συστολή κολλαγόνου και μια πιο βραχυπρόθεσμη διαδικασία αναπαραγωγής και αναδόμησής του.

ΠΙΑ Η ΑΙΣΘΗΣΗ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΦΑΡΜΟΓΗ;

Κατά την εκπομπή ραδιοσυχνοτήτων, ο ασθενής έχει πιο βαθιά αίσθηση θερμότητας καθόσον οι ενέργεια των ραδιοσυχνοτήτων εστιάζεται στην δερμίδα και στους υποκείμενους ιστούς. Ο θεραπευτής μπορεί να ρυθμίσει την ποσότητα ενέργειας για να επιτευχθεί η απαιτούμενη ισορροπία άνεσης εφαρμογής και βέλτιστου αποτελέσματος. Η κεφαλή χειρός με την ψύξη που επιφέρει στο επίπεδο τις επιδερμίδας, συμβάλει στην περαιτέρω άνεση της θεραπείας.

ΠΟΣΟ ΔΙΑΡΚΕΙ Η ΕΦΑΡΜΟΓΗ;

Εξαρτάται από το μέγεθος της υπό θεραπείαν περιοχής και τον αριθμό των επαναλήψεων που θα χρειαστούν. Η διαδικασία κυμαίνεται χρονικά από 15 έως 45 λεπτά.

ΠΟΣΕΣ ΘΕΡΑΠΕΙΕΣ ΧΡΕΙΑΖΟΝΤΑΙ;

Η θεραπεία με ραδιοσυχνότητες είχε αποτέλεσμα στην πλειονότητα των ασθενών. Ο αριθμός των απαραίτητων εφαρμογών καθορίζεται από τον θεράποντα. Συνήθως χρειάζονται 4 με 6 θεραπείες.

ΠΟΣΟ ΔΙΑΡΚΟΥΝ ΤΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΗΣ ΘΕΡΑΠΕΙΑΣ ;

Οι θεραπείες με ραδιοσυχνότητες προκαλούν άμεση σύσφιξη κολλαγόνου και περαιτέρω σύσφιξη με την πάροδο του χρόνου. Αναφορές έμπειρων αισθητικών υποδεικνύουν ότι τα αποτελέσματα μπορεί να διαρκέσουν μέχρι και 24 μήνες μετά την εφαρμογή, βάση της διαδικασίας της φυσιολογικής γήρανσης του ασθενούς.

ΠΟΣΟ ΑΣΦΑΛΗΣ ΕΙΝΑΙ Η ΘΕΡΑΠΕΙΑ;

Η εφαρμογή ραδιοσυχνοτήτων κατέχει άριστο ιστορικό ασφάλειας. Τα πιο συνηθισμένα περιστατικά που έχουν καταγραφεί είναι πρήξιμο και κοκκίνισμα (ερεθισμός) της υπό θεραπείαν περιοχής. Τα φαινόμενα αυτά εξαφανίζονται κατά τις πρώτες μέρες.

ΟΦΕΛΗ ΚΑΙ ΠΛΕΟΝΕΚΤΗΜΑΤΑ

Δεν απαιτείται χρόνος αποθεραπείας των ασθενών, οι οποίοι μπορούν να επιστρέψουν άμεσα στις καθημερινές τους εργασίες. Η σύσφιξη επιτυγχάνεται χωρίς τομές, ράμματα ή μώλωπες. Πρόκειται για μια μη επεμβατική θεραπεία με σαφώς μικρότερο κόστος και χρόνο παρακολούθησης του ασθενούς μετά την θεραπεία.

Η ΣΥΝΕΡΓΙΑ

Όταν συνδυαστούν οι ραδιοσυχνότητες με υπερήχους, που προκαλούν το φαινόμενο της σπηλαίωσης ( cavitation ), επιτυγχάνεται μια ισχυρή συνέργια που μας δίνει την δυνατότητα να εισχωρήσουμε σε βαθύτερα στρώματα της δερμίδας και τις υποδόριες στοιβάδες, προκαλώντας σύσφιξη και βελτίωση της δομής των υποκείμενων ιστών. Μηχανήματα που λειτουργούν και τις δύο μορφές κυμάτων προκαλούν διάρρηξη ίνωσης και κυττάρων όπως και αύξηση της διαπερατότητας της κυτταρικής μεμβράνης (λειτουργία υπερήχων), ενώ παράλληλα θερμαίνουν τα λιποκύτταρα προκαλώντας διάσπασή τους και την απομάκρυνσή τους μέσω της λεμφικής οδού (λειτουργία ραδιοσυχνοτήτων).

ΔΙΑΦΟΡΑ ΡΑΔΙΟΣΥΧΝΟΤΗΤΩΝ ΜΕ ΑΛΛΕΣ ΜΕΘΟΔΟΥΣ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΠΟΛΕΜΙΣΗ ΤΗΣ ΚΥΤΤΑΡΙΤΙΔΑΣ

Η βασική διαφορά εστιάζεται στο γεγονός ότι εφαρμογή δεν προσφέρει μόνο κάποιου είδους μασάζ η αναρρόφησης (λιγότερο αποτελεσματική), αλλά επικεντρώνεται στην εστία του προβλήματος προκαλώντας κυτταρική και ινώδη διάσπαση καθώς και θέρμανση των λιποκυττάρων, με συνέπεια την διασπορά και απομάκρυνσή τους.

Οι θεραπείες με εφαρμογή ραδιοσυχνοτήτων χρησιμοποιούνται για:

ΣΥΣΦΙΞΗ ΔΕΡΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΒΑΘΥΤΕΡΩΝ ΡΥΤΙΔΩΝ

ΜΕΤΟΥΣΙΩΣΗ ΚΑΙ ΑΝΑΔΟΜΗΣΗ ΚΟΛΛΑΓΟΝΟΥ

ΣΥΣΦΙΞΗ ΜΕΓΑΛΩΝ ΠΟΡΩΝ

ΑΝΑΜΟΡΦΩΣΗ ΤΟΥ ΠΕΡΙΓΡΑΜΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΠΡΟΣΩΠΟΥ ΚΑΙ ΠΑΡΑΓΩΓΗ ΚΑΠΟΙΟΥ ΒΑΘΜΟΥ LIFT

ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΚΥΤΤΑΡΙΤΙΔΑΣ

ΑΝΑΜΟΡΦΩΣΗ ΤΗΣ ΣΙΛΟΥΕΤΑΣ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΟ

Γεώργιος Παντολέων, Μοριακός Βιολόγος ,ΜΒΑ, 

συνεργάτης της Σκούτας Α.Ε.

 

(1 Vote)

Η βιταμίνη C μπορεί να βοηθήσει στη θεραπεία του δέρματος, λένε οι επιστήμονες

Η βιταμίνη C μπορεί να βοηθήσει στην επούλωση των πληγών και στην επιδιόρθωση του DNA του δέρματος, σύμφωνα με τους επιστήμονες που ερεύνησαν την επίδρασή της σε ανθρώπινους ινοβλάστες.

Η έρευνα, δημοσιεύθηκε στο journal Free Radical Biology and Medicine,  με την πλήρη ανάλυση ενός σετ χρωμοσωμάτων για παρατήρηση των αποτελεσμάτων του ασκορβικού οξέος (βιταμίνης C) - με φωσφορικό άλας (AA2P) στα γονίδια των ανθρώπινων ινοβλαστών.

Συνολικά, περίπου 300 εκατοντάδες γονιδίων επηρεάστηκαν από την προσθήκη του AA2P και οι ερευνητές επικεντρώθηκαν στο ρόλο τους στο σώμα για περεταίρω καθορισμό της επίδρασης των βιταμινών.

Σύμφωνα με την έρευνα, η επιπλέον βιταμίνη βοηθά στη αναζωογόνηση των ινοβλαστών πέρα από την κατάσταση κοίμησής τους έτσι ώστε να μπορούν να βοηθούν στην θεραπεία του δέρματος όσο και να επιδρούν στην ικανότητα των κυψελών να κινούνται προς την πληγωμένη περιοχή.

Αναζωογονώντας την ικανότητα του DNA να αυτό-επιδιορθώνεται

Κατά την προσθήκη, η βιταμίνη αναζωογονεί επίσης την ικανότητα του DNA να επιδιορθώνει τις ζημίες του και αποκτά μεγάλη αντιοξειδωτική ικανότητα.

Οι επιστήμονες απέδειξαν πως η βιταμίνη C βοηθά στην επούλωση των δερματικών κυττάρων που προέρχεται από την οξείδωση.

Ο συν-ερευνητής Marcus Cooke του πανεπιστημίου του Leikcester της Αγγλίας, δήλωσε πως η ομάδα θα ήθελε να δει τα αποτελέσματα του ασκορβικού οξέος στα προϊόντα φροντίδας δέρματος.

Σύμφωνα με τον Cooke, η επαναρύθμιση του μηχανισμού της ενδογενούς επιδιόρθωσης χρησιμοποιώντας ένα συνδυασμό με τη βιταμίνη C θα μπορούσε να είναι πιο αποτελεσματική από τις υπάρχουσες μεθόδους που χρησιμοποιούνται στα καλλυντικά με στόχο την επιδιόρθωση του DNA.

Επιδρούν τα καλλυντικά προϊόντα στην επιδιόρθωση του DNA;

“Υπάρχουν καλλυντικά προϊόντα που φτιάχτηκαν για να επιδρούν στην επιδιόρθωση του DNΑ. Η σκέψη είναι καλή αν και η εφαρμογή απαιτεί τον υπολογισμό πολλών παραγόντων που θα έπρεπε ένας παρασκευαστής να λάβει υπ’ όψιν του ώστε να βρει πιο αποτελεσματικούς τρόπους διείσδυσης.” είπε.  

Η ομάδα αναζητά τη χρήση ενζύμων με  μικρό μοριακό που θα έδινε τα καλύτερα αποτελέσματα, πρόσθεσε.

Η πρόσληψη της βιταμίνης C μπορεί να γίνει διαδερματικά με κοσμητικά σκευάσματα και από το στόμα, αν και ο δεύτερος τρόπος αποδεικνύεται πιο δραστικός .

(0 votes)

Το solarium σκοτώνει…

Το solarium, όπως το κάπνισμα, το αρσενικό και ο ασβέστης τοποθετείται στο No1 των απειλών για καρκίνο, σύμφωνα με έρευνα που έγινε από μια διεθνή ομάδα αντιμετώπισης της ασθένειας (IARC). Συγκεκριμένα διαπιστώθηκε ότι τα περίφημα «ηλιακά κρεβάτια» είναι μεγαλύτερης επικινδυνότητας από αυτήν που είχε αρχικά αποκαλυφθεί.

Αντίστοιχη γαλλική υπηρεσία, τμήμα του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, είχε παλιότερα χαρακτηρίσει τις «λάμπες» ως «πιθανά καρκινογόνους» για τον άνθρωπο. Τα πρόσφατα συμπεράσματα όμως δεν αφήνουν καμία αμφιβολία. Η μελέτη, δημοσιευμένη στην τελευταία έκδοση του ιατρικού περιοδικού “The Lancet Oncology”, αποδίδει στο solarium την αύξηση της πιθανότητας για εμφάνιση καρκίνου κατά 75%, ιδίως αν χρησιμοποιηθεί από παιδιά και νεαρούς ενήλικους. Άτομα κάτω των 30 ετών που εμπιστεύονται το χρώμα της επιδερμίδας τους στο solarium, «φλερτάρουν» με το μελάνωμα.

Η αναφορά του IARC προέκυψε από τις διαπιστώσεις επιστημόνων από εννιά χώρες που συναντήθηκαν τον Ιούνιο για να επανεκτιμήσουν τον κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου από διάφορους τύπους ακτινοβολίας, με την ηλιακή ως βασική αιτία έκθεσης του ανθρώπου στις υπεριώδεις.

Το IARC εκδίδει από το 1971 την Εγκυκλοπαίδεια με τα προφίλ των καρκινογόνων, κατατάσσοντας τις αιτίες σε βαθμούς επικινδυνότητας από το «1» έως το «4». Το solarium είναι πλέον στο πρώτο group, στην κορυφή των απειλών.

Η Εγκυκλοπαίδεια απορρίπτει τη χρήση των συσκευών αυτο-μαυρίσματος για αισθητικούς λόγους, ιδίως τα νέα «κρεβάτια» που εκπέμπουν ακόμα πιο υψηλά επίπεδα UVB για να μιμηθούν τον ήλιο και να επισπεύσουν τη διαδικασία του “tanning”.

Σε αρκετές χώρες και σε κάποιες πολιτείες των Η.Π.Α. υπάρχει ειδική νομοθεσία για τις επιχειρήσεις solarium οι οποίες έχουν υψηλότατους τζίρους. Σε κάποιες περιπτώσεις αποκλείονται τελείως οι έφηβοι ή γίνονται δεκτοί μόνο με συναίνεση γονέων ή χαρτί γιατρού. Στην Αυστραλία απαγορεύεται η χρήση από παιδιά και τα σαλόνια αισθητικής υποχρεώνονται να αναρτούν προειδοποιήσεις για τους κινδύνους που εγκυμονεί. Αυτή η απαγόρευση προέκυψε από απόφαση δικαστηρίου μετά από το θάνατο της 26-χρονης Clare Oliver που έχασε τη μάχη με τη νόσο το 2007, αφού ομολόγησε ότι προκλήθηκε από χρήση solarium.

πηγή: OTENET - Ομορφιά - Σώμα

(0 votes)

Πόσο σωστά κάθεστε;

Κάθεστε σωστά; Γνωρίζετε ότι με το καθισιό χαλαρώνει η σπονδυλική στήλη και ασκεί οκτώ φορές μεγαλύτερη πίεση στην πλάτη απ' ό,τι όταν είστε ξαπλωμένοι; Γνωρίζετε ακόμα ότι η πίεση στους σπονδύλους είναι μεγαλύτερη όταν καθόμαστε απ' όση όταν είμαστε όρθιοι, επειδή μια κακή στάση δίνει αφύσικο σχήμα στην πλάτη μας; Δώστε προσοχή στις ασκήσεις που ακολουθούν και θα καταλάβετε...

Πόσο σωστά κάθεστε, πόσο κατάλληλα είναι ρυθμισμένο το κάθισμα του γραφείου; Ας δούμε με κριτική διάθεση και υπό το πρίσμα της εργονομίας τι μπορούμε να διορθώσουμε σε αυτές τις καταστάσεις.

Στην περίπτωση που κάθεστε συνέχεια, και μάλιστα δεν κάθεστε και σωστά, το μόνο σίγουρο είναι ότι το σώμα σας θα χαλαρώσει και η σπονδυλική στήλη σας θα κυρτώσει, μεταβιβάζοντας οκτώ φορές περισσότερη πίεση στην πλάτη απ' ό,τι όταν είστε ξαπλωμένοι.

Πράγματι, κάτω από ορισμένες προϋποθέσεις, η πίεση στους σπονδύλους είναι μεγαλύτερη όταν καθόμαστε απ' όση όταν είμαστε όρθιοι, επειδή μια κακή στάση δίνει αφύσικο σχήμα στην πλάτη μας.

Γραφεία, καταστήματα και βιομηχανίες μοιάζουν να έχουν σχεδιαστεί από ανόητους ανθρώπους -κρίνοντας από το γεγονός ότι περίπου 85% όλων των περιπτώσεων με πόνους στην πλάτη έχουν σχέση με την εργασία.

Τα περισσότερα γραφεία, καναπέδες ή καρέκλες έχουν δυστυχώς δώσει προτεραιότητα στην αισθητική του χώρου και λιγότερο στην υποδοχή και φιλοξενία του ανθρώπινου σώματος.

Οι ειδικοί πιστεύουν ότι η σημαντική αύξηση των εργαζόμενων που υποφέρουν από πόνους στην πλάτη οφείλεται σε έναν φθοροποιό συνδυασμό επιζήμιων εργασιακών συνθηκών και τρόπου ζωής.

Υστερα από μια κοπιαστική ημέρα, την οποία περάσαμε καθισμένοι άσχημα σε ένα τυπικό γραφείο επιχείρησης, ακολουθούν και άλλες ώρες στο σπίτι, όπου καθόμαστε σε μια πολυθρόνα ή σ' έναν καναπέ μπροστά στην τηλεόραση.

Το μυστικό για να κάθεστε σωστά στο γραφείο ή οπουδήποτε, χωρίς να καταπονείτε το σώμα σας, είναι να διατηρείτε την οσφυϊκή λόρδωση η οποία είναι φυσιολογικά παρούσα όταν στεκόμαστε όρθιοι, περπατάμε ή τρέχουμε.

Οι κακές στάσεις καθίσματος που κυρτώνουν τη σπονδυλική στήλη κι εξαφανίζουν τη λόρδωση, προξενούν μεγάλη πίεση στο κάτω μέρος της πλάτης. Εάν κάτι τέτοιο συμβαίνει για παρατεταμένες χρονικές περιόδους, προκαλεί υπερβολική πίεση στους συνδέσμους και μπορεί ακόμα και να προξενήσει εκφυλισμό των μεσοσπονδύλιων δίσκων στις σπονδυλικές αρθρώσεις.

  • Βασική προϋπόθεση είναι να μπορείτε να προσαρμόσετε στα μέτρα σας το ύψος της καρέκλας.
  • Το πληκτρολόγιο που χρησιμοποιείτε πρέπει να βρίσκεται στο ύψος των αγκώνων ή ελάχιστα κάτω απ' αυτούς.
  • Τα πόδια πρέπει να ακουμπούν κανονικά στο πάτωμα ή στην ειδική θέση που διαθέτει το γραφείο σας, ειδικά αν έχετε ήδη προβλήματα με την πλάτη σας.
  • Οι μηροί πρέπει να υποστηρίζονται αναπαυτικά.
  • Το κάθισμα να είναι πλατύ, ώστε να μπορείτε να κάθεστε αναπαυτικά και να κινείστε πάνω σ' αυτό.
  • Χρήσιμο είναι η καρέκλα σας να διαθέτει μηχανισμό, ώστε να μπορείτε να αλλάζετε στάσεις καθίσματος.
  • Η πλάτη της καρέκλας πρέπει να μεταβάλλεται και σε ύψος και σε κλίση, ανεξάρτητα από το κάθισμά της.
  • Η καρέκλα πρέπει να είναι σταθερή. Προτιμήστε αυτές που έχουν πέντε ακτινωτά πόδια με ρόδες.
  • Οι υποστηρικτές στα χέρια μπορεί να σας φανούν χρήσιμοι.
(0 votes)

Αντηλιακά ….ωφέλιμα ή βλαβερά…

Γνωρίζουμε όλοι, ότι τα οφέλη της ηλιακής ακτινοβολίας είναι λίγα. Βεβαίως η έκθεση του δέρματος στην UVB είναι απαραίτητη εφόσον συμβάλλει στην μετατροπή της 7-διυδροχολιστερόλης σε προβιταμίνη D3 και η οποία κατόπιν μετατρέπεται σε βιταμίνη D3.

Ενώ δε το υπεριώδες φάσμα της ηλιακής ακτινοβολίας χρησιμοποιείται στην θεραπεία νόσων όπως η ψωρίαση, το έκζεμα ή το δερματικό λέμφωμα των Τ-κυττάρων ωστόσο όμως οι δράσεις των διαφόρων περιοχών (UVC, UVB, UVA) απαιτούν ιδιαίτερη προσοχή. Και τούτο διότι:

  • Οι UVC (100-240nm) μπορούν να καταστρέψουν τα κύτταρα προκαλώντας άμεση βλάβη του DNA και σχηματισμό ελεύθερων ριζών. Όμως αυτό δεν γίνεται, διότι δεν φτάνουν στη γη επειδή φιλτράρονται από την ατμόσφαιρα.
  • Οι UVB(290-320nm) δεν φιλτράρονται τελείως και κατά συνέπεια προκαλούν ηλιακά εγκαύματα. Η βλάβη τους στο δέρμα προκαλείται λόγω σχηματισμού διμερών θυμίνης και φωτοπροϊόντων 4-6 του DNA. Έτσι απαιτείται άμεση θεραπεία, για να προληφθούν ενδεχόμενες μεταλλάξεις με μεταβολή στη κυτταρική λειτουργία και καρκινογένεση.
  • Οι UVA(320-400nm) είναι ακτινοβολία μεγάλου μήκους κύματος που καταλαμβάνει την φασματική περιοχή της υπεριώδης ακτινοβολίας με τη μικρότερη ενέργεια. Δεν φιλτράρεται από το όζον, έτσι ο σχηματισμός ελεύθερων ριζών είναι ιδιαίτερα μεγάλος, δεδομένου ότι φτάνει ως το χόριο.

Έτσι δημιουργούνται ρυτίδες λόγω βλάβης που προκαλεί η UVA στους ινοβλάστες της επιδερμίδας με συνέπεια την αλλοίωση της σύνθεσης του κολλαγόνου και της ελαστίνης.

Επειδή δε ο συνδυασμός είναι καρκινογόνος θα πρέπει να χρησιμοποιείται πάντα αντηλιακό προϊόν ώστε να υπάρχει προστασία από τις ακτίνες UVA-B. Και εδώ αρχίζει ο “αγώνας δρόμου” για την επιλογή του σωστού αντιηλιακού. Ένα ερευνητικό γκρουπ μελετώντας σε βάθος τη δράση των UV φίλτρων ,δημοσίευσε τις μελέτες οι οποίες ήταν ακριβώς ίδιες με τη δημοσίευση του ερευνητικού κέντρου Φαρμακολογίας και Τοξικολογίας του Πανεπιστημίου της Ζυρίχης.

Κατέληξαν δε ότι η ικανότητα ποικίλων αντηλιακών προκαλούν ανωμαλίες στις ορμονικές λειτουργίες. Κατά τη διάρκεια δε της έρευνας αυτής επιβεβαίωσαν ότι τα 5 από τα 6 φίλτρα διεγείρουν την καρκινογένεση.

Το ερευνητικό group του Μrest Margaret Schlep του Πανεπιστημίου της Ζυριχής ανέφερε στοιχεία για την ασφάλεια των συστατικών αυτών που αφορούν την προστασία του δέρματος από τον ηλιο. Κατά τις έρευνες, τον Δεκ του 2005 και τον Απρ του 2006 ,του ινστιτούτου Τοξικολογίας και Φαρμακολογίας του Πανεπιστημίου της Ζυρίχης, αναφέρθηκαν οι ιδιότητες των αντηλιακών φίλτρων τα οποία κυρίως καταστρέφουν την ορμονική λειτουργία. Τα 5 από τα 6 ενεργοποιούν το καρκίνο στους μαστούς και προκαλούν ανωμαλίες στην ορμονική λειτουργία αυτών.

Αυτά είναι:

l behzorhenone-3(Bp-3)

l homosalate(4-MBC)4_methyl-benzylidene cmphor

l octyl- methoxycinnamate(OMC)

l octyl-dimethyl-PABA 

Και το μη επικίνδυνο:

l butyl-methoxydibenzoylmethane

Τα τέσσερα επιβλαβή έχουν αναγνωριστεί λόγω των οιστρογονικών δράσεων τους in vitro αλλά και in vivo σε πολλά πανεπιστημιακά εργαστήρια σόλο τον κόσμο.

Έτσι σε MCF-7 κύτταρα καρκίνου του μαστού, αυξήθηκε ο πολλαπλ/μός των κυττάρων με μέση αποτελεσματική συγκέντρωση(EKSO) μεταξύ τιμών 1,56 και 3.73nm ενώ η B-MDM(bytyl-methoxydibenzoylmethane) ήταν ανενεργή. 

Eπίσης το (Bp-3) και ο μεταβολίτης 2,4-dihydroxybenzophenone έχουν ανιχνευθεί σε ανθρώπινα ούρα σε 4 ώρες μετά την εφαρμογή των αντιηλιακών προϊόντων στο δέρμα. Aκόμη το Bp-3 έχει διαπιστωθεί ότι απορροφάται εύκολα και από το γαστρεντερικό σωλήνα λόγω της ταχείας αποδόμισής του.

Αποδεικτικά στοιχεία για τη βιοσυσσώρευση σε ανθρώπους προκύπτει από αναλύσεις του ανθρώπινου γάλακτος οπού στα 5 από τα 6 δείγματα μητρικού γάλακτος η Bp-3 και το ΟMC ανιχνεύθηκαν σε ποσότητες ιδιαίτερα ανησυχητικές*.

Ως εκτούτου η οιστρογονική δράση τους και γενικότερα η ενδοκρινολογική λόγω της βιοσυσωρρεύσης τους στη πανίδα, χλωρίδα και ιδιαίτερα στον άνθρωπο έχει προκαλέσει μεγάλη ανησυχία και συνεχείς έρευνες εφόσον μάλιστα η μακροχρόνια χρήση έχει επιπτώσεις και στο αναπαραγωγικό σύστημα.

Στο Πανεπιστήμιο του COTTINGEN Γερμανίας έγινε έρευνα για τις επιπτώσεις του (OMC) και (4 MBC) στην (E2)οιστραδιόλη, όπου βρέθηκαν ότι η (4MBC) συμμερίζεται την αντιοστεοποριτική δράση της E2. Επίσης ανιχνεύθηκε η οιστρογονική του δράση στη μήτρα, στο κόλπο αλλά και στην παραγωγή ορμονών θυρεοειδή! Είναι σαφές λοιπόν ότι οι οιστρογονικές δραστηριότητες αυτών των φίλτρων αλλά και των παραγώγων τους όπως (BP2) είναι πλέον δεδομένες και θα πρέπει τα αντηλιακά να μην περιέχουν σε καμμία περίπτωση χημικά φίλτρα τα οποία απορροφούν το φάσμα των UVA-B μέσω φωτοχημικών αντιδράσεων.

Γι΄αυτό ακριβώς τον λόγο ο DR. BAUMANN έχει επιλέξει ως αντιηλιακά φίλτρα το ZnO (οξείδιο ψευδαργύρου) το TiO2 (διοξείδιο του τιτανίου) τα οποία αντανακλούν την ακτινοβολία, είναι χημικά αδρανή, δεν αποδομούνται με το χρόνο και έτσι το δέρμα μένει ανέπαφο από τη περεταίρω ηλιακή βλάβη.

Επίσης ως βασικό συστατικό στα αντιηλιακά του BR. BAUMANN έχει θέση η βιταμίνη Ε η οποία ως ισχυρό αντιοξειδωτικό αποτρέπει τη δημιουργία ελεύθερων ριζών. Και τούτο διότι η βιταμίνη Ε απαντά στα φωσφολιπίδια των μιτοχονδρίων, του ενδ/ου δικτύου και της πλασματικής μεμβράνης. Λόγω δε της έντονης αντιοξειδωτικής δράσης της, αποτελεί την 1η γραμμή άμυνας έναντι της υπεροξείδωσης των κυτταρικών και υποκυτταρικών μεμβρανών των φωσφολιπιδίων.

Το ένζυμο υπεροξειδάση της γλουταθειόνης της οποίας το σελήνιο είναι ανασπόσπαστο συστατικό παρέχει την 2η γραμμή άμυνας με το να καταστρέφει τα υπεροξείδια (Η2Ο2) πριν προκαλέσουν βλάβη στις μεμβράνες.

Έτσι η Βιταμίνη Ε και το σελήνιο σε στενή συνεργασία (το σελήνιο κατακρατά τη Βιταμίνη Ε στις λιποπρωτείνες του πλάσματος ενώ η Βιταμίνη Ε ελαττώνει τις απαιτήσεις σε σελήνιο διατηρώντας το σε δραστική μορφή ) προλαμβάνουν την υπεροξειδωτική βλάβη σε κυτταρικά και υποκυτταρικά στοιχεία με αποτέλεσμα να επιτυγχάνεται η προστασία των οργανιδίων που είναι αναγκαία για την επιτυχή αντιμετώπιση νόσων, φυσικών και χημικών περιβαλλοντικών προσβολών και άλλων καταστάσεων stress.

Το σελήνιο λοιπόν ως συστατικό της υπεροξειδάσης της γλουταθειόνης υποβοηθά στην καταστροφή των υπεροξειδίων και με τον τρόπο αυτό ελαττώνει την υπεροξείδωση των πολυακόρεστων λιπαρών οξέων των μεμβρανών. Αυτή η μειωμένη υπεροξείδωση ελαττώνει σε μεγάλο βαθμό την απαίτηση της Βιταμίνης Ε ώστε να διατηρηθεί η κυτταρική ακεραιότητα. Η Βιταμίνη Ε αποτρέπει την αυτό-οξείδωση των μεμβρανικών λιπιδίων από το εσωτερικό και επομένως ελαττώνει το ποσό της υπεροξειδάσης της γλουταθειόνης που χρειάζεται για την καταστροφή των υπεροξειδίων που σχηματίζονται στο κύτταρο.

Έτσι λοιπόν θα πρέπει να καταστούμε πιο υπεύθυνοι επαγγελματίες όσον αφορά τη χρήση και πώληση των αντιηλιακών καλλυντικων ώστε να διαφυλαχθεί η υγεία των πελατισσών μας, η δική μας, των παιδιών μας!

Πηγές: www.news.search.ch , www.tagesanzeiger.ch

Μαρία Πασχαλίδη

Αισθητικός - Φαρμακοποιός

Αντιπρόσωπος καλλυντικών Dr. Baumann

(0 votes)

Απορρυπαντικά & η βλαπτική τους δράση στον ανθρώπινο οργανισμό

ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΥΓΕΙΑ...

5.1 ΑΝΑΠΑΡΑΓΩΓΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ

Περίπου ένα στα έξι ζευγάρια αντιμετωπίζει προβλήματα γονιμότητας και το 40% οφείλεται στους άνδρες. Συνήθεις παράγοντες υπογονιμότητας είναι η κακή διατροφή, το κάπνισμα, το αλκοόλ, τα στενά jeans. Υπάρχουν όμως και παράγοντες, όπου ο άτακτος τρόπος ζωής μας, μας έχει στρέψει έξω από τον έλεγχο. Οι παράγοντες αυτοί είναι: τα δηλητήρια που προκαλούν μείωση στο σπέρμα και η αύξηση στο περιβάλλον που ζούμε, των χημικών ουσιών, εκείνων που το ανθρώπινο σώμα αναγνωρίζει και εκλαμβάνει ως Θηλυκές ορμόνες. Η δράση τους επί του ανθρώπινου σώματος είναι δηλαδή παρόμοια με εκείνη των θηλυκών ορμονών, των οιστρογόνων (δράση oestrogelike). Οι ουσίες αυτές εισέρχονται στο ανθρώπινο σώμα με την αναπνοή ή τις τροφές και δημιουργούν τα προβλήματα που θα αναφερθούν.*28

Δηλητήρια όπως διφαινόλες, αλκυλφαινόλες, φθαλικά παράγωγα, χλωροπαράγωγα διοξίνης, παρασιτοκτόνα, ξεγελούν το ορμονικό μας σύστημα, το οποίο τα εκλαμβάνει ως οιστρογόνα και ενεργώντας ως ψευδοορμόνες ανατρέπουν στο σύνολο την λειτουργία του οργανισμού και ιδιαιτέρα του γεννητικού  συστήματος.-29  Οι  ουσίες αυτές στον  άνδρα προκαλούν καταστάσεις θηλυκοποίησης και στην γυναίκα λειτουργούν ως αντισύλληψη. Είναι γνωστό ότι τα τελευταία χρόνια ο μέσος όρος ποιότητας και κατ' επέκτασιν η δυνατότητα γονιμοποίησης του ανδρικού σπέρματος φθίνει. Στατιστικές μελέτες δείχνουν ότι μειώνεται ο μέσος αριθμός σπερματοζωαρίων ανά εκσπερμάτιση, αλλά και η μέση κινητικότητα αυτών, δηλαδή η δυνατότητα τους να ταξιδέψουν ψηλά μέσα στην μήτρα της γυναίκας και τις σάλπιγγες όπου θα συναντήσουν το ωάριο και θα το γονιμοποιήσουν.

Όλο και περισσότερα ζευγάρια αντιμετωπίζουν προβλήματα ζευγάρια αντιμετωπίζουν προβλήματα υπογονιμότητας και αυξάνεται κάθε χρόνο ο αριθμός αυτών που προσφεύγουν στην εξωσωματική γονιμοποίηση. Σύντομα και αυτός είναι σήμερα ο κύριος στόχος των γενετιστών, θα γίνεται γονιμοποίηση του ωαρίου στο εργαστήριο, λαμβάνοντας το ανδρικό γενετικό υλικό όχι από το σπερματοζωάριο αλλά από οποιοδήποτε κύτταρο του ανδρικού σώματος.

Τα τελευταία όμως χρόνια, όπως φαίνεται αυξάνονται ραγδαία και τα προβλήματα των γεννητικών οργάνων των νεογέννητων αγοριών. Πρόσφατες στατιστικές που παρουσιάστηκαν στο τελευταίο Γαλλικό Ουρολογικό Συνέδριο, έδειξαν ότι τα τελευταία 10-15 χρόνια έχει πολλαπλασιαστεί επί 3,5 η συχνότητα εμφάνισης συγγενών ανωμαλιών των γεννητικών οργάνων, όπως η κρυψορχία και οι υποσπαδίες. Κρυψορχία είναι η μη αυτόματη κατάβαση των όρχεων από την κοιλιά του εμβρύου όπου δημιουργούνται, μέσα στο όσχεο, πριν από την γέννηση. Υποσπαδίας είναι η ατελής κατασκευή τα ουρήθρας με αποτέλεσμα να μην βρίσκεται στην κορυφή του πέους, αλλά κάπου στην κάτω επιφάνεια του κορμού αυτού. Η δημιουργία και η ανάπτυξη των γεννητικών οργάνων του άρρενος κατά την διάρκεια τα κύησης προκαλείται και κατευθύνεται από τις ανδρικές ορμόνες η δράση των οποίων προφανώς επηρεάζεται από την δράση των ουσιών “oestroge-like". Αυτό έχει ως αποτέλεσμα την προβληματική ανάπτυξη των γεννητικών οργάνων του άρρενος από την δημιουργία τους.

Ήδη από το 1983 είναι γνωστό ότι ο ανθρώπινος οργανισμός ξεγελιέται. Μέχρι πρότινος οι ειδικοί θεωρούσαν ότι τα ίχνη των συνθετικών αυτών ορμονών, όταν κυκλοφορούν στο περιβάλλον είναι ικανά να απορυθμίσουν το ορμονικό σύστημα του ενήλικα άνδρα. Φαίνεται όμως ότι οι τεχνητές αυτές ορμόνες επηρεάζουν σοβαρά και οι βλαβερές συνέπειες τους φαίνονται και επόμενες γενιές.*30

Δανοί ερευνητές πιστεύουν ότι η στειρότητα και τα αυξημένα ποσοστά καρκίνου των όρχεων στους άνδρες αποτελούν συμπτώματα, ενός νέου συνδρόμου που καλείται "Σύνδρομο Δυσγενεσίας των Όρχεων". Σύμφωνα με τον καθηγητή Neils Shakkeback και τους συνεργάτες του από το πανεπιστημιακό νοσοκομείο της Κοπεγχάγης υποστηρίζουν ότι η μείωση τα ποσότητας σπέρματος και η συχνότητα του καρκίνου των όρχεων και των ανωμαλιών στα ανδρικά γεννητικά όργανα δεν πρέπει να αντιμετωπίζονται ως ξεχωριστές νοσολογικές οντότητες αλλά ως τμήματα του συνδρόμου “ Δυσγενεσίας των Όρχεων". *31

Οι περιβαντολλογικοί παράγοντες που σε έδαφος γενετικής προδιάθεσης ευθύνονται για τα προβλήματα στειρότητας και υπογονιμότητας των  ανδρών που προαναφέραμε, περιλαμβάνουν χημικές ουσίες που χρησιμοποιούνται σε πολλά προϊόντα της καθημερινότητας μας, ένα από τα οποία είναι και τα απορρυπαντικά και γενικά όλα τα καθαριστικά προϊόντα, που ένα από τα κύρια "συστατικά ” τους είναι ενδοκρινικοί διαταράκτες.

Οι ουσίες αυτές επιδρώντας με τις φυσιολογικές ορμόνες του ανθρώπου προκαλούν συγγενείς ανωμαλίες και άλλα προβλήματα. Η θηλυκοποίηση του περιβάλλοντος προφανώς πρέπει να επηρεάζει και τον ψυχισμό - σεξουαλική συμπεριφορά του ανδρός. Με την παρουσία των ουσιών “oestrogelike" μειώνεται η επιθυμία για το άλλο φύλο, με αποτέλεσμα η συμπεριφορά των ανδρών να είναι πια ουδέτερη ή ακόμη και ομοσεξουαλική. Συνολικά η θυληκοποίηση του περιβάλλοντος και κατ' επέκτασιν η θηλυκοποίηση του άνδρα, παρουσιάζεται σαν ένα σοβαρό πλέον θέμα το οποίο βάσει των ιατρικών στατιστικών μπορεί να πάρει μέσα στα επόμενα 40-50 χρόνια πολύ ανησυχητικές διαστάσεις.*32

5.2 ΚΑΡΚΙΝΟΣ ΜΑΣΤΟΥ-ΤΟΞΙΚΕΣ ΟΥΣΙΕΣ

Οι υποψίες για την ένοχη δράση τοξικών ενώσεων που συναντώνται ως περιβαντολλογικοί ρυπαντές και οι οποίες διαταράσσουν τις φυσικές ορμονικές λειτουργίες στον ανθρώπινο οργανισμό δεν είναι είδηση. Οι επιστήμονες που από καιρό μελετούν τις επιπτώσεις τα χημικής ουσίας bisphenol 4, μεταξύ άλλων τώρα στρέφουν τώρα το ενδιαφέρον τους σε μια άλλη χημική ουσία, ένωση της ίδιας κατηγορίας το 4-nonylphenol, η οποία είναι ύποπτη, ότι προκαλεί καρκίνο του μαστού.

Την έρευνα, η οποία δημοσιεύεται στην Επιθεώρηση Εφαρμοσμένης Τοξικολογίας, διεξήγαγαν Αμερικανοί επιστήμονες από το Τέξας της Καρολίνας, οι οποίοι προειδοποιούν πως η μακροχρόνια έκθεση στην συγκεκριμένη ουσία, αυξάνει σημαντικά τις πιθανότητες ανάπτυξης καρκίνου του μαστού.

Η ουσία 4-nonylphenol, που χρησιμοποιείται σε προϊόντα καθαρισμού και σε οικιακά απορρυπαντικά εκτός των άλλων, ανήκει σε μια κατηγορία χημικών ενώσεων που ονομάζονται παρεμποδιστές ενδοκρινικών ορμονών ή περιβαντολλογικά οιστρογόνα ή κοινώς και όπως την συναντήσαμε προηγουμένως Ενδοκρινικός Διαταράκτης. Όταν εισέλθει  στον  οργανισμό  μιμείται  την δράση των γυναικείων ορμονών, των γνωστών οιστρογόνων. Μόλις φτάσει στο συκώτι ενεργοποιεί την δημιουργία μίας άλλης ορμόνης της οιστραδιόλης.

Οι διαταραχές των επιπέδων των εν λόγω ορμονών στον γυναικείο οργανισμό, έχει πλέον αποδειχθεί ότι σχετίζονται στενά με την εμφάνιση και εκδήλωση καρκίνου του μαστού, και συγκεκριμένα τα οιστρογόνα και η οιστραδιόλη. Η 4-nonylphenol, προσδένεται επίσης στους οιστρογονικούς υποδοχείς στο μαστό και προάγει την νόσο σε μεγαλύτερη έκταση από τα οιστρογόνα.

Έχοντας υπόψη τα δεδομένα αυτά, επιστημονική ομάδα από τα πανεπιστήμια Τέξας στο Ελ Πάσο και Κλίμσον στην Δυτική Καρολίνα, με επικεφαλής τον Δρ. Ουίλιαμ Μπάλντουϊν, μελέτησε τις συνέπειες της χορήγησης της τοξικής ουσίας 4-nonylphenol και των οιστρογόνων σε γενετικά τροποποιημένα ποντίκια. Έπειτα από παρατήρηση 32 εβδομάδων διαπιστώθηκε ότι τα ποντίκια που λάμβαναν 4-nonylphenol, ανέπτυξαν καρκίνο του μαστού σε μεγαλύτερα ποσοστά από τα ποντίκια που λάμβαναν οιστρογόνα. Αυτό δείχνει πόσο βλαβερή και καταστροφική είναι η ουσία 4-nonylphenol για τον ανθρώπινο οργανισμό.*33

5.3  Η ΔΡΑΣΗ ΚΑΙ ΟΙ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ ΤΩΝ ΕΝΔΟΚΡΙΝΙΚΩΝ ΔΙΑΤΑΡΑΚΤΩΝ ΣΤΗΝ ΘΥΡΕΟΕΙΔΙΚΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΕΝΔΟΜΗΤΡΙΑ ΖΩΗ

Οι Ενδοκρινικοί Διαταράκτες έχει βρεθεί ότι μπορούν να εισέλθουν στον ανθρώπινο οργανισμό, όχι μόνο από τις πιο πιθανές οδούς έκθεσης αλλά και από μια επιπρόσθετη οδό,αυτή της μητρικής έκθεσης μέσω του πλακούντα και του θηλασμού. Έχουν την ιδιότητα μέσω της αλληλεπίδρασης με ενδογενή ορμονικά συστήματα να τροποποιήσουν την ανάπτυξη και την αναπαραγωγή. Ασκούν επιδράσεις στην σύνθεση, την έκκριση, τη μεταφορά, το μεταβολισμό, τη δράση και τον καταβολισμό των ορμονών, καθώς και στη σύνδεση τους στις δεσμευτικές πρωτεΐνες. Είναι γνωστό ότι τα κύρια ορμονικά συστήματα που επηρεάζονται είναι αυτό του θυρεοειδούς των επινεφριδίων και των γονάδων.

Ο ξεχωριστός ρόλος που παίζουν οι ορμόνες στην ανάπτυξη και την φυσιολογική λειτουργία κάθε ζωικής και φυτικής τάξης, οικογένειας ή είδους επιβάλλει την εξακρίβωση του μηχανισμού δράσης των Ενδοκρινικών Διαταρακτών επί των ορμονικών συστημάτων ανάμεσα στα είδη. Στη θυρεοειδική λειτουργία οι ουσίες αυτές επιδρούν σε κρίσιμα διαστήματα για την εμβρυϊκή εξέλιξη, αναστέλλοντας τη φυσιολογική δράση της θυρεοειδικής λειτουργίας στην ωρίμανση και ανάπτυξη του εγκεφάλου αλλά και του υπόλοιπου κεντρικού νευρικού συστήματος. Η φυσιολογική λειτουργία του θυρεοειδούς αδένα του εμβρύου τις τελευταίες εβδομάδες της εγκυμοσύνη και τους 6-8 πρώτους μήνες της ζωής του νεογνού συμβάλλει αποφασιστικά στην ομαλή ανάπτυξη και εξέλιξη ορισμένων ζωτικών συστημάτων του οργανισμού.

Τα τελευταία χρόνια η θεωρία που υποστήριζε ότι ο πλακούντας αποτελεί φραγμό για τις τοξικές ουσίες που κυκλοφορούν στην μητέρα κατά την διάρκεια της εγκυμοσύνης έχει επιστημονικά ανατραπεί. Διάφορες εξωγενείς ουσίες έχουν ενοχοποιηθεί ως Ενδοκρινικοί Διαταράκτες που διαπερνούν τον πλακουντιακό φραγμό και προκαλούν σημαντικά ιατρικά προβλήματα τόσο στην μητέρα όσο και στο έμβρυο. Η έκθεση σε Ενδοκρινικούς Διαταράκτες κατά την εγκυμοσύνη, οδηγεί σε προβλήματα γονιμότητας, στους αρένες σε λειτουργικές ανωμαλίες του γεννητικού σωλήνα με κυριότερες την μη φυσιολογική κάθοδο και λειτουργικότητα των όρχεων, την ανάπτυξη κύστεων στην επιδιδυμίδα και σε μερικές περιπτώσεις στην ανάπτυξη σεμινώματος.

Ιδιαίτερη σπουδαιότητα έχει η μελέτη των Ενδοκρινικών Διαταρακτών που επηρεάζουν την θυρεοειδική λειτουργία εξαιτίας της σημασίας που έχουν οι θυρεοειδικές ορμόνες για την ενδομήτρια ζωή. Η δράση τους στο έμβρυο εντοπίζεται κυρίως στην ανάπτυξη του κεντρικού νευρικού συστήματος, στην μυοσκελετική ανάπτυξη, στην ωρίμανση των πνευμόνων, στη γένεση του αμφιβληστροειδούς και την ανάπτυξη της ακουστικής οδού. Οποιαδήποτε διαταραχή των θυρεοειδικών ορμονών προκαλεί νευρολογικές βλάβες άλλοτε άλλης βαρύτητας, αναστρέψιμες ή μη. Η βαρύτητα των βλαβών εξαρτάται από την αναπτυξιακή φάση στην οποία προκλήθηκαν και από την βαρύτητα της θυρεοειδικής διαταραχής. Οι απόγονοι γυναικών που εμφανίζουν κλινικό η υποκλινικό υποθυρεοειδισμό κατά την διάρκεια της εγκυμοσύνης έχουν αυξημένη επίπτωση νευρολογικών και συμπεριφορικών διαταραχών με κυριότερες την εμφάνιση ενδημικού κρετινισμού (σοβαρή νοητική στέρηση, κώφωση, αλαλία ή δυσαρθρία, αδυναμία συνεργασίας των μελών, σπαστικότητα, προβλήματα στάσης και βάδισης) και τον συγγενή υποθυρεοειδισμό (πνευματική στέρηση άλλοτε άλλου βαθμού, διαταραχές του λόγου και της ακοής που δεν φτάνουν όμως στην κώφωση και στην αλαλία, προβλήματα ισορροπίας, σπαστικότητα και τρόμο).

Άλλες ηπιότερες βλάβες περιλαμβάνουν την εμφάνιση μαθησιακών διαταραχών, διαταραχών της μνήμης, καθώς και το σύνδρομο αδυναμίας συγκέντρωσης και υπερκινητικότητας στα παιδιά. Σε αυτές τις διαταραχές είναι δυνατό να οδηγήσει η έκθεση σε πολυχλωριωμένα διφαινύλια, ουσίες που χρησιμοποιούνται για την παρασκευή πολλών καταναλωτικών αγαθών, συμπεριλαμβανομένων και των απορρυπαντικών, καθώς και οι διοξίνες οι οποίες αποτελούν μια κατηγορία 75 ουσιών που περιέχουν χλώριο.

Νεογνά που γεννήθηκαν από μητέρες που είχαν εκτεθεί σε διοξίνες κατά την διάρκεια της κύησης εμφάνισαν χαμηλό βάρος γέννησης, μελάγχρωση του δέρματος, βρογχίτιδα και αναπτυξιακή καθυστέρηση. Παράλληλα, η ενδομήτρια έκθεση σε διοξίνες αποδείχθηκε πως προκαλεί σημαντικού βαθμού διαταραχή στην θυρεοειδική λειτουργία και στην ενδομήτρια ζωή έχουν μελετηθεί επισταμένως, όπου διαφαίνεται ότι επιδρούν σε κρίσιμα στάδια για την εμβρυϊκή εξέλιξη, επηρεάζοντας την φυσιολογική ανάπτυξη και ωρίμανση τόσο του εγκεφάλου όσο και του υπόλοιπου νευρικού συστήματος.*34

(0 votes)

Κύηση & δερματολογικές δερματοπάθειες Μέρος Β

ΡΑΒΔΩΣΕΙΣ

Διαβάστε το Α' Μέρος

Από τις πιο συνηθισμένες αλλοιώσεις του συνδετικού ιστού κατά την εγκυμοσύνη είναι οι ραβδώσεις, που εμφανίζονται κατά το τρίτο τρίμηνο της εγκυμοσύνης, κατά τη διάρκεια του έκτου και έβδομου μήνα της κύησης στο 80% των γυναικών σε γυναίκες που εμφανίζουν οικογενή τάση και κυρίως στις Ασιάτισσες και τις Αφροαμερικανές. Εμφανίζονται ως ροζ ή ιώδεις ατροφικές ζώνες στην κοιλιακή χώρα και ενίοτε στο στήθος, τους μηρούς και τις βουβωνικές χώρες. Φαίνεται να σχετίζεται η εμφάνιση τους με την απότομη απόκτηση βάρους κατά την εγκυμοσύνη και το ‘τράβηγμα’ του δέρματος, σίγουρα όμως οι ορμονικοί και σωματικοί παράγοντες χρίζουν ανάλογης βαρύτητας. Μετά τον τοκετό οι αλλοιώσεις γίνονται ωχρές και ατροφούν, δεν εξαφανίζονται όμως εντελώς χωρίς την επισταμένη βοήθεια ενός επαγγελματία αισθητικού.

ΑΓΓΕΙΑΚΕΣ ΑΛΛΟΙΩΣΕΙΣ

Προέρχονται από διάταση, αστάθεια και νέο σχηματισμό αγγείων (Εικ.1) που υποχωρούν μετά τον τοκετό. Η αυξημένη αγγείωση εμφανίζεται στο γυναικείο κόλπο και τράχηλο, αλλά και στις παλάμες και τις ουλές. Επίσης παρατηρείται έντονη αγγειοδιαστολή που γίνεται αισθητή ακόμη και στους κιρσούς. Στην άνω κοίλη φλέβα και κατά συνέπεια στις περιοχές που αρδεύονται από αυτή, όπως την περιοχή γύρω από τα μάτια παρατηρείται ακόμη πιο έντονη αγγειοδιαστολή που οδηγεί στην οιδηματώδη εμφάνιση των περιοχών και την ευαισθητοποίηση τους σε ποσοστό που ξεπερνά το 50% και υποχωρεί 3 μήνες μετά τον τοκετό. Ερύθημα παρατηρείται επίσης στις παλάμες των περισσοτέρων εγκύων, που μοιάζει βιβλιογραφικά πολύ με αυτό των ηπατικών παλαμών. Οίδημα που είναι πιο εμφανές κατά τις πρώτες πρωινές ώρες δύναται να προκαλείται από άλλες αιτίες που θέτουν σε κίνδυνο την ίδια την εγκυμοσύνη και να συνυπάρχει με την εμφάνιση κιρσών από την αυξημένη αγγειοδιαστολή και φλεβική πίεση στα πυελικά αγγεία λόγω του βάρους της μήτρας.

Επίσης παρατηρείται έντονο ερύθημα σε όλο το πρόσωπο, ωχρότητα, αίσθηση θερμού ή παγωμένου σε όλο το σώμα, μαρμαροειδές δέρμα στα κάτω άκρα, επιδείνωση προϋπάρχοντος φαινομένου Raynand και άλλων ρευματοπαθειών, δερμογραφισμός και κνίδωση κατά τη διάρκεια της κύησης.

ΑΝΟΣΟΛΟΓΙΚΕΣ, ΕΝΔΟΚΡΙΝΟΛΟΓΙΚΕΣ ΚΑΙ ΜΕΤΑΒΟΛΙΚΕΣ ΑΛΛΑΓΕΣ

Αυτές οι μεταβολές καθιστούν πιο ευαίσθητη την έγκυο και προκαλούν επιδείνωση ήδη υπαρχόντων διαταραχών, όπως οι όγκοι.

ΦΛΕΓΜΟΝΩΔΕΙΣ ΔΙΑΤΑΡΑΧΕΣ ΚΑΙ ΝΟΣΟΙ

Μια από τις πιο συνήθεις διαταραχές που χειροτερεύουν κατά την εγκυμοσύνη είναι η ατοπική δερματίτιδα, παρά το ότι έχει παρατηρηθεί σε ένα πολύ μικρό ποσοστό και ύφεση, τείνει όμως και να πρωτοεμφανιστεί σε άτομα με ατοπική προδιάθεση. Ερεθιστική δερματίτιδα στα χείλη και έκζεμα στις θηλές μπορεί να εμφανιστεί μετά τον τοκετό, ενώ η κοινή ακμή κατά την κύηση, η ιδρωταδενίτιδα ή κεχροειδές ερύθρασμα και οι φλυκταινώδεις νόσοι γενικότερα μπορεί να επιδεινωθούν. Η ψωρίαση βελτιώνεται και αυτό οφείλεται στα υψηλά επίπεδα μιας κυτοκίνης, της ιντερλευκίνης που επιδρά θετικά στη νόσο, ενώ συχνά τα φλυκταινίδια που μπορεί να εμφανιστούν κατά το πρώτο τρίμηνο της κύησης μπορεί να συσχετισθούν με άλλα συμπτώματα, όπως πυρετός και χρίζουν άμεσης ιατρικής βοήθειας. Οι βλεννογόνοι συχνά εμφανίζουν διαβρωτικές ή έρπουσες βλάβες, σπάνια όμως στο πρόσωπο. Υπονύχιες φλύκταινες δύναται να εμφανιστούν και να προκαλέσουν ακόμη και ονυχόλυση. Η υποασβεστιαιμία, τα ελαττωμένα επίπεδα βιταμινών D, Β12 , λόγω υποπαραθυρεοειδισμού είναι συνήθη. Η υποασβεστιαιμία χειροτερεύει την φλυκταινώδη ψωρίαση, ίσως λόγω υπολευκωματιναιμία, που συχνά μπορεί να παρατηρηθεί κατά την κύηση είτε λόγω υπάρχοντος υποπαραθυρεοειδισμού που οδηγεί σε αυξημένες απαιτήσεις για Ca++ στο τελευταίο τρίμηνο της εγκυμοσύνης που μπορεί να οδηγήσει σε σπασμούς, τέτανο και παραλήρημα.

ΛΟΙΜΩΞΕΙΣ

Η αυξημένη επίπτωση συγκεκριμένων λοιμώξεων στην κύηση έχει αποδοθεί στους ανοσοκατασταλτικούς μηχανισμούς λόγω των υψηλών επιπέδων των οιστρογόνων. Αυτοί περιλαμβάνουν μία ελάττωση στη διακυτταρική ανοσία, στη λειτουργία των ουδετερόφιλων και στη δραστικότητα των κυττάρων φυσικών-φονέων, καθώς επίσης και σε διαταραχή των απαντήσεων των αντισωμάτων τοπικά. Κολπίτις από Candida μπορεί να απαντηθεί έως στο 56% των εγκύων γυναικών και ο οργανισμός μπορεί να καλλιεργηθεί έως στο 50% νεογνών, γεννημένων από μητέρα μολυσμένη.

Τριχομονάδα απαντάται έως το 60% των εγκύων αλλά δεν έχει αρνητική επίδραση στο έμβρυο. Θυλακίτις από πιτυρόσπορο προκαλείται από το μύκητα Malasseria  Furfur με μεγαλύτερη συχνότητα σε εγκύους. Συστηματικές μυκητιάσεις αναφέρονται συχνά σε εγκύους, όπως και κονδυλώματα που αναπτύσσονται ταχύτατα. Υποτροπιασμοί απλού έρπητα ίσως δράσουν ανασταλτικά στην εφαρμογή αισθητικών παρεμβάσεων και θεωρούνται βιβλιογραφικά πολύ επικίνδυνα για τη βιωσιμότητα του εμβρύου και γενικότερα με το νευρικό τους σύστημα.

Η ανεμοβλογιά μπορεί να επιπλακεί με μητρική πνευμονία (14%), μητρικό θάνατο (3%), πρόωρο τοκετό ή σύνδρομο συγγενούς ανεμοβλογιάς, εάν η πρωτογενής λοίμωξη συμβεί στη διάρκεια του πρώτου τριμήνου. Η λοίμωξη με τον ιό του έρπητα ζωστήρα δεν προκαλεί επιπλοκές στη μητέρα ή το έμβρυο. Σε συνδυαστικές μελέτες σε HIV-μολυσμένες γυναίκες με ήπια έως μέτρια ανοσοκαταστολή, η κύηση δεν επιτάχυνε την εξέλιξη σε ΑIDS ή θάνατο. Οι πιο πολλές γυναίκες που διερευνήθηκαν για ΑIDS δεν ήταν ύποπτες ότι είχαν τη νόσο, έως ότου το νεογνό εμφάνισε ΑIDS μετά τον τοκετό. Η λέπρα σχετίζεται με υψηλή θνησιμότητα για το νεογνό και χαμηλού βάρους νεογνά, καθώς και με μικρό πλακούντα. Έως το 20% των παιδιών που γεννώνται από μητέρες με λέπρα θα εμφανίσουν λέπρα έως την εφηβεία.

ΑΥΤΟΑΝΟΣΕΣ ΔΙΑΤΑΡΑΧΕΣ

Ο χρόνιος δερματικός λύκος δεν επηρεάζεται από την κύηση, αλλά υπάρχει συζήτηση για το εάν εξάρσεις του συστηματικού ερυθηματώδους λύκου είναι πιο συχνές στην κύηση. Παρότι έχουν δημοσιευθεί αναφορές αυξημένου ρυθμού εξάρσεων λύκου στην κύηση, άλλες μελέτες έχουν δείξει ότι μπορεί να ευνοηθεί ύφεση της νόσου. Η κύηση είναι καλά ανεκτή από μητέρες σε ύφεση για τουλάχιστον 3 μήνες πριν την σύλληψη, εκτός εκείνων με νεφροπάθεια ή καρδιοπάθεια. Εάν σύλληψη συμβαίνει στη διάρκεια ενεργού ΣΕΛ (Συνδρόμου Ερυθηματώδους Λύκου), περίπου το 50% θα χειροτερέψουν στη διάρκεια της κύησης και λίγοι θα πεθάνουν ή θα έχουν μόνιμη νεφρική βλάβη. Ασθενείς που ο ΣΕΛ πρωτοεμφανίζεται στη διάρκεια της κύησης έχουν υψηλή συχνότητα σοβαρών εκδηλώσεων.         Παρόλα  αυτά,  ύφεση  μετά  τον τοκετό  και επιτυχείς επόμενες κυήσεις συμβαίνουν σε περισσότερο των δύο τρίτων των περιπτώσεων. Δερματικές εξάρσεις είναι οι πιο κοινές εκδηλώσεις του ΣΕΛ στην κύηση, ακολουθούμενες από αρθρίτιδα. Επώδυνες αγγειακές βλάβες στα άκρα είναι οι πιο κοινές δερματικές βλάβες.   Η επίδραση του ΣΕΛ στο έμβρυο σχετίζεται με την σοβαρότητα του μητρικού λύκου. Η σκληροδερμία έχει φανεί ότι σε ορισμένες περιπτώσεις βελτιώνεται, αλλά η ίδια η νόσος που λόγω της εκτεταμένης καταστροφής του κολλαγόνου και φυσικά της ψυχολογίας του ασθενούς δεν επιτρέπει συνεδρίες αισθητικής, ελαχιστοποιεί τις πιθανότητες να συναντήσουμε στο χώρο μας αυτό το νόσημα γενικότερα, πόσο μάλλον κατά τη διάρκεια ή μετά μια πιθανή κύηση. Η δερματομυοσίτιδα μπορεί να αποβεί μοιραία για την εγκυμοσύνη, αλλά η επικινδυνότητα της νόσου δεν επιτρέπει ούτως ή άλλως σχεδόν καμία αισθητική παρέμβαση πέραν της αποτρίχωσης σε περιοχές ελεύθερες από συμπτώματα και μόνο με τη γραπτή άδεια του θεράποντος ιατρού. Πολλές περιπτώσεις πέμφιγας στην κύηση (Εικ.3, Εικ.5) έχουν αποτέλεσμα την γέννηση νεκρού εμβρύου.

Η αιτία του θανάτου του εμβρύου είναι πολυπαραγοντική και μπορεί να οφείλεται στη δερματική νόσο, σε λήψη φαρμάκων από την μητέρα, ενδιάμεση λοίμωξη ή και ανεπάρκεια του πλακούντα.

ΜΕΤΑΒΟΛΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΡΑΧΕΣ

Μια από τις πιο σημαντικές μεταβολικές διαταραχές που χαρακτηρίζεται ως νόσημα και ονομάζεται μητρική εντεροπαθητική ακροδερματίτιδα, έχει διαφοροδιάγνωση το ερπητοειδές κηρίο ή πεμφιγοειδές της κύησης

Παρουσιάζονται υψηλά ποσοστά οιστρογόνων και πορφυρινών κατά την κύηση, υψηλές απαιτήσεις σε σίδηρο και αύξηση αιματικής ροής, τα επίπεδα Ζn στον ορό ελαττώνονται πρώιμα στην κύηση. Σε μερικούς ασθενείς η νόσος αναγνωρίζεται στην κύηση αλλά μπορεί να διαγνωσθεί λανθασμένα ως ερπητοειδές κηρίο ή πεμφιγοειδές της κύησης, εάν δεν μετρηθεί το επίπεδο ψευδαργύρου. Πιο συχνά ο ασθενής είχε ένα μη ειδικό εξάνθημα στη διάρκεια της παιδικής ηλικίας, που επανεμφανίσθηκε κατά την κύηση με προοδευτική επιδείνωση έως τον τοκετό και γρήγορη υποχώρηση μετά από αυτόν. Οι περισσότερες κυήσεις έχουν γεννήσει φυσιολογικούς απογόνους. Σε λίγες περιπτώσεις μη θεραπευθείσης μητρικής εντεροπαθητικής ακροδερματίτιδας, έχουν αναφερθεί ανεγκεφαλία και νεογνικός θάνατος.

ΔΕΡΜΑΤΙΚΟΙ ΟΓΚΟΙ

Κατά τη διάρκεια της κύησης μπορεί να εμφανιστούν δερματικοί όγκοι για πρώτη φορά ή να παρατηρηθεί αύξηση του μεγέθους ή του αριθμού των ήδη υπαρχόντων, μπορεί επίσης να υπάρξει πολ/σμός των τριχοειδών ιδιαίτερα στους βλεννογόνους ανάμεσα στο 2ο και 5ο μήνα της κύησης, η γνωστή επουλίς της κύησης. Άλλα ποικίλα οζίδια που εμφανίζονται τους όψιμους συνήθως μήνες της κύησης εξαφανίζονται συνήθως μετά τον τοκετό. Αιμαγγειώματα -ενδοθηλιώματα ιδιαίτερα στην περιοχή γύρω από τα μάτια είναι σύνηθες φαινόμενα και ενίοτε περιβάλλονται από διεσταλμένες φλέβες, ενώ συνυπάρχουν με υπερμελάχρωση σε άλλες περιοχές του δέρματος. Τα χηλοειδή μπορεί να αναπτυχθούν κατά την κύηση καθώς και υπέρταση ή ρήξη νεφρικής αρτηρίας δύναται να παρατηρηθούν.

Ιστολογικά τα μελανοκύτταρα αυξάνουν σε μέγεθος και εκκρίνουν αυξημένη μελανίνη με πλήρως αναπτυγμένους δενδρίτες ή αντίθετα αλλοιώσεις μελανοκυτταρικών σπίλων. Αύξηση στους υποδοχείς οιστρογόνων και προγεστερόνης, που όπως είχαμε αναφέρει στο πρώτο μέρος ευθύνεται για πληθώρα μελαχρωματικών αλλοιώσεων και κακοηθών εξαλλαγών συγγενών και δυσπλαστικών σπίλων.

Από την άλλη όμως υπάρχουν ενδείξεις ότι η πολυτοκία προσφέρει προστατευτικό ρόλο στην εμφάνιση μελανώματος στις γυναίκες, ενώ από τις μελέτες των Gizin, Driscoll και Granthels διαπιστώθηκε ότι η κύηση δεν επιδρά στην 5ετή επιβίωση.

ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΝΟΣΟΙ

Μια από τις νόσους που συχνά έχουν αναφερθεί στην κύηση είναι το ερύθημα abigne, όπου κάθε επαφή έστω και με την ελάχιστη θερμότητα πρέπει να αποκλειστεί καθώς η δικτυακή και μελαχρωματική δερμάτωση μπορεί να επιδεινωθεί. Επίσης η μελανίζουσα ακάνθωση είναι μια ακόμη νόσος που μπορεί να εμφανιστεί κατά την εγκυμοσύνη και να επηρεάσει δραστικά την ήδη περιορισμένη γκάμα των αισθητικών παρεμβάσεων κατά αυτό το χρονικό διάστημα.

Σε αυτές μπορούμε να συμπεριλάβουμε τις δερματοπάθειες της κύησης όπως την ενδοηπατική χολόσταση που μπορεί να εμφανιστεί κατά το πρώτο τρίμηνο, ιδιαίτερα σε χώρες όπως η Χιλή ή γενικότερα οι Σκανδιναβικές, όχι στην Ελλάδα συνήθως και αποδίδεται ιδιαίτερα σε διαιτητικούς παράγοντες με συμπτώματα όπως ο γενικευμένος κνησμός και διαφοροδιάγνωση τον ίκτερο. Λόγω της χολόστασης μπορεί να υπάρχει δυσαπορρόφηση λίπους που μπορεί να οδηγήσει σε απώλεια βάρους και σε σοβαρές περιπτώσεις σε ανεπάρκεια Vit - Κ που μπορεί να οδηγήσει σε εμβρυακό stress, ακμή και ότι άλλο συνεπάγεται αυτό κατά την αισθητική. Ακόμη μπορούμε να συμπεριλάβουμε τον έρπη ή πεμφιγοειδές της κύησης, που μπορεί να εμφανισθεί καθ'όλη τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, αλλά δεν προκαλεί κάποιο ουσιαστικό πρόβλημα στις συνεδρίες καθώς εμφανίζεται αρχικά στην κοιλιά και έπειτα μπορεί να προσβάλει παλάμες, πέλματα και τέλος τους βλεννογόνους του προσώπου, με αποτέλεσμα να δρα ψυχολογικά, αλλά και πρακτικά ανασταλτικά σε οποιαδήποτε επίσκεψη στην αισθητικό. Υποχωρεί αυτόματα μετά τον τοκετό, αλλά μπορεί να επανεμφανιστεί με την έμμηνο ρύση ή με την per os λήψη αντισυλληπτικών. Η ιωσινοφιλία κατατάσσεται με εξίσου σημαντική βαρύτητα στην ίδια κατηγορία των νόσων λόγω της υποεπιδερμικής φυσαλίδας με περιαγγειακή διήθηση από λεμφοκύτταρα και ιωσινόφιλα.

ΚΝΙΔΩΤΙΚΕΣ, ΚΝΗΣΜΩΔΕΙΣ ΒΛΑΤΙΔΕΣ ΚΑΙ ΠΛΑΚΕΣ ΤΗΣ ΚΥΗΣΗΣ

Το πολύμορφο εξάνθημα της κύησης απαντάται στο τρίτο τρίμηνο της κύησης και διαρκεί από 1 έως 6 εβδομάδες. Αρχίζει συνήθως στις ραβδώσεις της κοιλιάς και αφήνει άθικτη την περιοχή γύρω από τον ομφαλό. Είναι πολύμορφο, αλλά πιο συχνά εμφανίζει κνιδωτικές βλατίδες, πλάκες, φυσαλίδες και πορφύρες. Μέσα σε λίγες ημέρες προσβάλει τους μηρούς, τους γλουτούς και τους βραχίονες, ενώ πρόσωπο και παλάμες συνήθως όχι. Όταν η νόσος είναι διάχυτη θυμίζει συνήθως τοξικό ερύθημα και είναι εύκολα ευδιάκριτη. Καθώς υποχωρεί μοιάζει με έκζεμα με διάφορη κλινική εικόνα.

Θεωρείται ότι η ταχεία διάταση του κοιλιακού τοιχώματος στις πρωτότοκες και η ανώμαλη απόκτηση βάρους από τη μητέρα και το έμβρυο, μπορεί να προκαλέσει βλάβη στο συνδετικό ιστό και να προκαλέσει τις ραβδώσεις και τη φλεγμονώδη απάντηση του οργανισμού στην κνίδωση. Άλλοι πάλι συγγραφείς θεωρούν ότι κατά το πρώτο τρίμηνο που ωριμάζει ο πλακούντας πυροδοτείτε πολ/σμός των ινοβλαστών. Κατά την κνίδωση παρατηρείται χαρακτηριστική θυλακίτιδα, ενώ στην κνήφη τα συμπτώματα αρχίζουν νωρίτερα και επιμένουν καθ' όλη την κύηση. Μπορεί δε να επανέλθει σε επόμενη κύηση. Η κατάσταση δεν επηρεάζει το έμβρυο και αντιμετωπίζεται με ιατρική συνταγή συμπτωματικά.

ΚΝΗΦΗ ΤΗΣ ΚΥΗΣΗΣ

'Εχει πολλές ονομασίες και χαρακτηρίζεται από ερυθηματώδεις βλατίδες, οζίδια εξανθήματα γενικότερα σε εκτατικές επιφάνειες άκρων και περιστασιακά στην κοιλιά. Μπορεί να εμφανιστεί σε οποιοδήποτε τρίμηνο της εγκυμοσύνης και να υποτροπιάσει σε επόμενη εγκυμοσύνη.

Ιστολογικά παρατηρείτε φλεγμονώδη, κυτταρική διήθηση στο χόριο με περιστασιακές επιδερμικές αλλοιώσεις. Μπορεί να υπάρχει ατοπική προδιάθεση στο άτομο ή ενδοηπατική χολόσταση ή και τα δύο. Μπορεί όμως να μη σχετίζεται και με τίποτα από τα προλεγόμενα.

ΚΝΗΣΜΩΔΕΙΣ ΘΥΛΑΚΙΤΙΔΑ ΤΗΣ ΚΥΗΣΗΣ

Χαρακτηρίζεται από ένα κνησμώδες εξάνθημα και περιγράφηκε σχετικά πρόσφατα η νόσος. Κλινική εικόνα έχει αναφερθεί ερυθηματώδεις και θυλακικές βλατίδες από τον 4ο εως τον 9ο μήνα της κύησης.

Ιστολογικά διαπιστώνεται άσηπτη θυλακίτιδα με διαφοροδιάγνωση μικροβιακή θυλακίτιδα ή λοιμώδη. Δεν υπάρχουν ενδείξεις ορμονικής διαταραχής απαραίτητα, ενώ μπορεί να συνυπάρχει ενδοηπατική χολόσταση και υποχωρεί μετά τον τοκετό.

ΣΥΝΟΛΙΚΗ ΑΠΟΤΙΜΗΣΗ

Κάνοντας μια αποτίμηση αυτών των παθήσεων και γενικότερα των διαταραχών που μπορεί να απαντήσουμε στο εργαστήριο αισθητικής καλώντας να καλύψουμε απλές ανάγκες εγκύων, όπως η αποτρίχωση ή η ενυδάτωση συνοψίζουμε στα εξής. Η συμμετοχή των ραγάδων συμβαίνει συνήθως στο πολύμορφο της κύησης, οζώδεις βλάβες απαντούνται συνήθως στην κνήφη της κύησης, θυλακική κατανομή στην κνησμώδη θυλακίτιδα, κνιδωτικές βλάβες σε πολύμορφο κύησης ή στον έρπητα, όπως και φυσαλίδες στον έρπητα απλό ή όχι και στο έκζεμα και περιστασιακά στο πολύμορφο της κύησης. Υπάρχει πάντα πιθανότητα ενδοηπατικής χολόστασης, γι αυτό και τυχόν ελαφρότητα στην αντιμετώπιση όποιου εξανθήματος κατά την κύηση πρέπει να αποτρέπεται και να συμβουλεύουμε την έγκυο προς την ιατρική εξέταση.

Η κύηση είναι μια φυσιολογική διαδικασία, που όμως συνοδεύεται από το βάρος μιας νέας ζωής και ριζικές ενδοκρινικές και μεταβολικές αλλαγές, μια κατάσταση μεταβολής της ανοσίας και εύθραυστης χρονικής περιόδου. Διαπιστώνονται μόνιμες ή προσωρινές αλλαγές στο δέρμα και την τριχοφυΐα κατά τη φυσιολογική κύηση, αυξημένη ροή αίματος και επομένως θερμοκρασίας και οίδημα, που μπορεί να επηρεάσουν την έγκυο, αλλά και να διαφοροποιούν τις ανάγκες της στο χώρο του εργαστηρίου αισθητικής. Αγγειακές βλάβες μπορεί να εμφανιστούν ή να πολλαπλασιαστούν, αιμαγγειώματα, τηλαγγειεκτασίες και σπίλοι είναι τα πιο συνήθη όπου και παρατηρούνται οι πιο έντονες αλλαγές. Διαταραχές στη μελάχρωση λόγω ενδοκρινικής αλλαγής είναι τα πλέον σίγουρο που θα κληθούμε να αντιμετωπίσουμε συνήθως αμέσως μετά τον τοκετό, όπως και τις αλλαγές στην τριχοσμηγματογόνο μονάδα που με τη συνοδή αύξηση των ανδρογόνων η αραίωση στο τριχωτό της κεφαλής συνοδεύεται από τις πιο γυαλιστερές και πυκνές τρίχες...σε λάθος σημεία! Ακμή και δασυτριχισμός είναι πιθανό να συνοδεύσουν πολλές δερματοπάθειες ή να ηγηθούν.

Το British Νational Formulary προειδοποιεί ότι στην πρώιμη κύηση κανένα δραστικό συστατικό δεν είναι αθώο, καθώς μπορεί να μεταφερθεί με ενεργητική μεταφορά στον πλακούντα και να επιδράσει ποικιλοτρόπως επί της κυήσεως ακόμη και αν θεωρείται ‘αθώο’ σε διάφορη κατάσταση. Σε κάθε περίπτωση η συνεργασία με το μαιευτήρα γυναικολόγο της εγκύου θα εξασφαλίσει την καλή ψυχολογία της με την καλύτερη δυνατή εμφάνιση της κατά την κύηση.

Αν όλα αυτά φαντάζουν μακρινά ή απίθανα στο εργασιακό περιβάλλον, διαλογιστείτε ότι αποδεδειγμένα στην καλύτερα μελετημένη χρονική περίοδο της γυναικείας ζωής, γυναίκες που έχουν μεταβάλει τρόπον τινά μέσω της καθημερινότητας το μεταβολισμό των οιστρογόνων στο ήπαρ, οδηγώντας τα χολικά σε ελαττωμένο όγκο και με δυσκολία αποβολής τους από τον οργανισμό, έχουν επιδρώντας κατά μήκος των μεμβρανών των καναλίσκων στο ηπατοκύτταρο και έχουν προκαλέσει χολόσταση. Εάν οι προαναφερθείσες ανωμαλίες είναι τα αίτια ή τα αποτελέσματα της χολόστασης δεν είναι γνωστό, είναι όμως εμφανές και μπορεί να συνυπάρχει με ανεπάρκεια Vit -Κ που στην περίπτωση της εγκυμοσύνης μπορεί να προκαλέσει ακόμη και εμβρυακό θάνατο.

*    L.M. MEDENICA, 3ο Εαρινό συμπόσιο της Ευρωπαϊκής Ακαδημίας Δερματολογίας και Αφροδισιολογίας, 'Δερματοπάθειες της κύησης'  info - derma, τεύχος 58, Μάιος-Ιούνιος 2005.

*    G. KIRTSCHIG, 13ο Congress of the European  Academy of Dermatology and Venereology, 'Ποιες δερματολογικές θεραπείες είναι ασφαλείς στη χρήση κατά την κύηση?, info - derma, τεύχος 43, Οκτώβριος - Νοέμβριος 2002.

*    F. WOJNAROWSKA, 13ο Congress of the European  Academy of Dermatology and Venereology, 'Δερματοπάθειες κατά την κύηση’, info - derma, τεύχος 43, Οκτώβριος -Νοέμβριος 2002.

*    ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΓΡ. ΚΩΣΤΑΚΗΣ, ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΖΑΡΑΦΩΝΙΤΗΣ, 'Δερματοπάθειες και κύηση’, info - derma, τεύχος 40, Απρίλιος-Μάιος 2002.

(0 votes)

Κύηση & δερματολογικές δερματοπάθειες Μέρος A

Το ποίημα της δημιουργίας συνοδεύεται από μια σωρεία άλλων περιστατικών που ακόμη και η πιο αισιόδοξη γυναίκα δε θα μπορούσε να παραβλέψει και σε καμία περίπτωση να χαρακτηρίσει σαν ‘ποίημα’. Αυτό βέβαια δεν είναι απόλυτο, αλλά δεν ακολουθεί και τη σπανιότητα μιας εξαίρεσης. 

Συχνά παρατηρούνται δερματολογικές αλλαγές, δερματικοί όγκοι, αλλά και φυσιολογικές αλλαγές στη φυσιολογία του δέρματος που υποχωρούν μετά τον τοκετό, ενώ άλλες επιμένουν για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα σε πιο ήπια μορφή.

Οι αλλαγές που παρατηρούνται κατά την εγκυμοσύνη οφείλονται σε ανοσολογικές, μεταβολικές, αγγειακές και ενδοκρινολογικές μεταβολές και αλλοιώσεις που καθιστούν το δέρμα της εγκύου και τα εξαρτήματα του, ευπαθή σε φυσιολογικές και παθολογικές μεταβολές. Για παράδειγμα η αυξημένη χοριακή γοναδοτροπίνη, από όπου και εντοπίζεται με πιστότητα η ενδιαφέρουσα κατάσταση, αυξάνεται συνεχώς από τη στιγμή της σύλληψης μέχρι και τη 12η εβδομάδα που φθάνει στη μέγιστη τιμή της. Η ύπαρξη αυτής της ορμόνης έχει σαν αποτέλεσμα την προαγωγή της παραγωγής οιστρογόνων και προγεστερόνης (στο ωχρό σωμάτιο). Tα επίπεδα της προγεστερόνης στο αίμα αυξάνουν σταθερά κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, ενώ η παραγωγή οιστρογόνων τείνει να μειωθεί στα τελευταία στάδια. Λοιπές ενδοκρινολογικές αλλαγές στην εγκυμοσύνη συμπεριλαμβάνουν αύξηση του μεγέθους του θυρεοειδούς αδένα, με συνοδό αυξημένη πρόσληψη ιωδίου και την ύπαρξη ενός σταδίου υπερθυρεοειδισμού, καθώς επίσης και αύξηση του μεγέθους της υπόφυσης και αυξημένη έκκριση γονταδοτροπίνης και αδενοκορτικοτρόπου ορμόνης (ACTH).

Mερικές από αυτές τις ορμονικές αλλαγές έχουν άμεση επίδραση στο δέρμα. Οι επιδράσεις στο δέρμα δεν περιορίζονται σε μια και μόνη παρατήρηση, αλλά ούτε και παρατηρούνται με μεγάλη συχνότητα εμφάνισης. Μια από τις πιο συνηθισμένες αλλαγές, που συνήθως καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε τις συνέπειες της μετά τον τοκετό είναι οι μελαχρωματικές αλλαγές του δέρματος που οφείλονται στην αύξηση της μελάχρωσης του δέρματος κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης ιδιαίτερα στις μελαχρινές γυναίκες. Υπερμελάχρωση που μπορεί να παρατηρείται σε ήδη μελαχρωματικές περιοχές, όπως τη θηλέα άλω του μαστού και παλιές τραυματικές ουλές στο σώμα και οφείλεται στην ενεργοποίηση των μελανοκυττάρων από τα οιστρογόνα και την προγεστερόνη, ενώ σε περίπτωση γενικευμένης υπερμελάχρωσης μπορεί να υποθάλπεται λανθάνοντας υπερθυρεοειδισμός, υπερμελάχρωση της λευκής γραμμής και ιδίως κάτω από τον ομφαλό, που οφείλεται σε τοπική αύξηση των μελανοκυττάρων, μέλασμα ή χλόασμα ή μάσκα της εγκυμοσύνης που είναι πιο συχνό στις μελαχρινές γυναίκες και κυρίως εμφανίζεται στο μέτωπο, τις παρειές, το άνω χείλος, τα ζυγωματικά, το πηγούνι και σπάνια στην κάτω γνάθο. Το χρώμα είναι ανοιχτό φαιο-καφέ, ενώ τα όρια της βλάβης είναι ακανόνιστα και συνήθως με γραμμικό σχέδιο που επιδεινώνεται από την έκθεση στον ήλιο.

Mε τη λυχνία του Wood το μέλασμα μπορεί να χωρισθεί σε τέσσερις τύπους:

α) Στον επιδερμιδικό τύπο, όπου με τη λυχνία του Wood παρατηρείται αύξηση της μελάγχρωσης και αύξηση της μελανίνης, κυρίως στη βασική στιβάδα. O τύπος αυτός παρατηρείται περίπου στο 70% των ατόμων με μέλασμα και ανταποκρίνεται καλύτερα στη θεραπεία από άλλους τύπους.

β) Στο χοριακό τύπο (10% των περιπτώσεων), όπου δεν παρατηρείται επιδείνωση με τη λυχνία του Wood.(O τύπος αυτός ανταποκρίνεται πτωχά στα τοπικά θεραπευτικά σκευάσματα, διότι τα μακροφάγα του χορίου εμποδίζουν την ελάττωση της χρώσης).

γ) Στο μικτό τύπο (20% των περιπτώσεων), που παρουσιάζει ορισμένες περιοχές οι οποίες επιδεινώνονται και άλλες οι οποίες δεν επηρεάζονται με τη λυχνία του Wood.

δ) Στον ακαθόριστο τύπο (περίπου 2% των περιπτώσεων), που δεν κατηγοριοποιείται μέσω της εξέτασης με τη λυχνία του Wood.

Tο μέλασμα είναι σχεδόν αγνώστου αιτιολογίας εκδήλωση του δέρματος. Πέρα από την εγκυμοσύνη, μπορεί περιστασιακά, να εκδηλωθεί σε ασθενείς οι οποίοι λαμβάνουν αντισυλληπτικά χάπια, σε δυσλειτουργίες του θυρεοειδούς αδένα, σε ασθενείς οι οποίοι βρίσκονται σε θεραπεία με οιστρογόνα ή προγεστερόνη, φωτοτοξικά ή κάποια καρδιολογικά φάρμακα. 

Στις έγκυες τα αυξημένα επίπεδα οιστρογόνων και προγεστερόνης σε συνδυασμό με την έκθεση στην υπέρυθρη ακτινοβολία είναι οι πιο συχνές αιτίες μελάχρωσης. Iστολογικά, το πάχος της επιδερμίδας είναι φυσιολογικό, ενώ υπάρχει αυξημένη εναπόθεση μελανίνης στη βασική μεμβράνη και αυξημένος αριθμός μελανινοκυττάρων. O ρόλος της ορμόνης που είναι καθοριστικής σημασίας για την ενεργοποίηση των μελανινοκυττάρων, δε φαίνεται να είναι σημαντικός. Σε επιμένων μέλασμα και μετά τον τοκετό παρατηρείται συνήθως αύξηση της υπερμελάγχρωσης προεμμηνορυσιακά.

H συνεχής χρήση αντηλιακών σκευασμάτων κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης βοηθά στη μείωση της σοβαρότητας του προβλήματος. 

Άλλες διαταραχές που δύναται να εμφανιστούν κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης είναι σπίλοι και μελανώματα. Ήδη υπάρχοντες σπίλοι μπορεί να γίνουν πιο έντονοι σε χρώμα και μεγαλύτεροι σε μέγεθος. Επίσης είναι δυνατόν να παρατηρηθεί εμφάνιση μελανώματος, αφού η συχνότητα παρατήρησης σε έγκυες γυναίκες είναι πολύ μεγαλύτερη από ότι σε ηλικιακά ισοδύναμες γυναίκες, ίσως όμως λόγω των πολλών δερματολογικών διαταραχών και της σύγχυσης στην ταυτοποίηση αυτών.

Παρά το γεγονός ότι αυτές οι βλάβες τείνουν να εξαφανιστούν μετά την εγκυμοσύνη, σε ορισμένες περιοχές ή και ορισμένες βλάβες παραμένουν και την ώρα της αισθητικής τους αντιμετώπισης προκαλούν πρόβλημα. 

Κάτι που προσεγγίζεται με ιδιαίτερη συχνότητα από την αισθητικό μετά το πέρας της εγκυμοσύνης και χρίζει άμεση αντιμετώπιση είναι η εμφάνιση ραβδώσεων. Συμπεριλαμβάνονται στις δομικές αλλαγές του δέρματος κατά την κύηση και εμφανίζονται με συχνότητα περίπου 90% ιδιαίτερα στις λευκές γυναίκες και σπάνια στη μαύρη-ασιατική φυλή. Αναπτύσσονται κατά το τρίτο τρίμηνο της εγκυμοσύνης κυρίως στην κοιλιακή χώρα και μερικές φορές στους μαστούς, τους μηρούς, τους γλουτούς, τους βραχίονες και τη βουβωνική χώρα. Αρχικά εμφανίζονται σαν λεπτές ραβδώσεις του δέρματος σε ερυθρό χρώμα που ενώ υποχωρούν λίγο μετά τον τοκετό, δεν εξαφανίζονται πλήρως. Εμφανίζονται ειδικά σε περιοχές που υπάρχει μεγάλη τάση στο δέρμα, αλλά αυτό δεν είναι απόλυτο.

Η αιτιολογία δεν είναι πλήρως εντοπισμένη, αλλά θεωρείται ότι υπάρχει γενετική προδιάθεση. Ίσως πάλι κατά ορισμένη βιβλιογραφία να οφείλεται η εμφάνιση τους σε διαταραχή των κολλαγόνων ινών. Η ορμόνη ρελαξίνη που αυξάνει στο δέρμα κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, αλλά και των οιστρογόνων προκαλεί αύξηση στην παραγωγή των κολλαγόνων και μη θειικών βλεννοπολυσακχαριδών σε συνδυασμό με τη στρεσογόνο επίδραση της διάτασης στον αρχέγονο αυτό ιστό, οδηγούν στη δημιουργία ραβδώσεων. Φαίνεται, τέλος, ότι σημαντικό ρόλο παίζει η επίδραση χημικών μεσολαβητών στο κολλαγόνο και τις ελαστικές ίνες, η ακριβής όμως, παθογέννεση δεν είναι γνωστή. 

Tο γεγονός ότι παρόμοιες βλάβες εμφανίζονται σε διάφορες άλλες καταστάσεις, όπως παχυσαρκία, διαβήτη, σύνδρομο Marfan, νόσο Cushing, υποσιτισμό και φυματίωση, καθώς και σε θεραπεία με κορτικοστεροειδή, οδηγεί στο συμπέρασμα ότι διαφορετικά αίτια οδηγούν στο ίδιο κλινικό αποτέλεσμα.

Eίναι αξιοσημείωτο ότι οι βλάβες της PUPP (κνησμώδεις, κνιδωτικές βλατίδες και πλάκες της εγκυμοσύνης), μία κατάσταση που προσβάλλει τυπικά πρωτοεγκυμονούσες, εμφανίζονται χαρακτηριστικά στην έναρξη του σχηματισμού των κοιλιακών ραβδώσεων. 

Aυτό οδηγεί στο συμπέρασμα ότι μπορεί κάποια αντιγονική προσβολή να οδηγεί σε καταστροφή του δέρματος, δημιουργία ραβδώσεων και, δευτερογενώς, σε φλεγμονώδεις αντιδράσεις. 

Στις διαταραχές που λαμβάνουν χώρα ως δομικές αλλαγές του δέρματος κατά την κύηση συμπεριλαμβάνεται και η τέρμινθος της εγκυμοσύνης που χαρακτηρίζεται από ορατές μελαχρωματικές εκβλαστήσεις από μαλακό σαρκώδες δέρμα και γίνονται ορατές σε ορισμένες περιοχές του σώματος, όπως στη μασχάλη, την τραχηλική χώρα, την υπομαστική περιοχή και τη βουβωνική χώρα ορισμένων εγκύων γυναικών. Υποχωρεί μετά τον τοκετό, υπάρχει όμως η περίπτωση να παραμείνει και τα κλινικά της σημάδια να μεγενθυθούν σε επόμενες εγκυμοσύνες. Αντιμετωπίζεται ιατρικά και επειδή δεν οφείλεται σε ιό δεν είναι μεταδιδόμενη.

Εκτός από τις διαταραχές που λαμβάνουν χώρα στο δέρμα, εμφανίζονται και άλλες στα εξαρτήματα αυτού. Για παράδειγμα στους ιδρωτοποιούς αδένες, των οποίων η δραστηριότητα αυξάνεται σταδιακά έως το τρίτο τρίμηνο της εγκυμοσύνης. Αλλαγές στη λειτουργία των επινεφριδίων και στο αυτόνομο νευρικό σύστημα έχει σαν αποτέλεσμα η έγκυος πελάτισσα μας να ιδρώνει πολύ παντού, εκτός από τις παλάμες λόγω αύξησης της λειτουργίας του φλοιού των επινεφριδίων. Εκτός από την υπεριδρωσία μπορεί να παρατηρούμε στο πρόσωπο της την εμφάνιση κεχρίων, λόγω της αυξημένης λειτουργίας του θυρεοειδούς αδένα και της ανεπάρκιας ιωδίου. Ενώ σε περίπτωση ύπαρξης ιδρωταδενίτιδας, παρατηρείται σημαντική ελάττωση κατά την εγκυμοσύνη. 

Όσο αφορά στους σμηγματογόνους αδένες, η λειτουργία του αυξάνεται στο δεύτερο μισό της εγκυμοσύνης και το δέρμα της εγκύου ταλαιπωρείται από αυξημένη ορατή λιπαρότητα που δύναται να οδηγήσει στην εμφάνιση ακμής. Tα φυμάτια του Montgomery (μικροί σμηγματογόνοι αδένες στη θηλαία άλω των μαστών) μεγεθύνονται και υπερτρέφονται νωρίς στην εγκυμοσύνη και εμφανίζονται ως πολλαπλές, υπερυψωμένες, καφεοειδείς βλατίδες, αποτελώντας πρώιμο σημείο εγκυμοσύνης. Tο μέγεθός τους ελαττώνεται μετά τον τοκετό, ενώ μειώνεται επίσης και η υπερέκκριση των σμηγματογόνων αδένων. 

Eνώ τα οιστρογόνα φαίνεται να έχουν ανασταλτική επίδραση στην παραγωγή σμήγματος, στην εγκυμοσύνη, είτε εμποδίζεται η δράση αυτών στους σμηγματογόνους αδένες, είτε ενεργοποιείται κάποιος ισχυρός σμηγματοτροπικός παράγοντας.

Και αν η πελάτισσά σας δεν έχει ταλαιπωρηθεί από κάποια από αυτά τα ‘συμπτώματα’, είναι τυχερή αν δεν έχει παρατηρήσει κάποια αλλαγή στην τριχοφυία της. Σε πολλές γυναίκες παρατηρείται πάχυνση των τριχών και αύξηση του όγκου τους, κυρίως στο τριχωτό της κεφαλής, που όμως υποχωρεί μετα τον τοκετό. Aυτό φαίνεται να οφείλεται σε μεταστροφή του θυλάκου των τριχών από την τελογενή (πτωτική φάση) στην αναγενή φάση (ενεργός αυξητική φάση) κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης και σε επιτάχυνση της αλλαγής από αναγενή σε τελογενή μετά τον τοκετό, με επακόλουθη πτώση. Πιθανότατα αυτή η αλλαγή στην φυσιολογία του κύκλου της ζωής της τρίχας να οφείλεται στις ορμονικές αλλαγές της εγκυμοσύνης, αλλά και στις στρεσογόνες συνθήκες του τοκετού. Σε αντίθεση με αυτή την κατάσταση είναι δυνατόν να παρατηρηθεί σοβαρή τριχόπτωση, τελογενής ή ανδρογενετικού τύπου αλωπεκία, που ακολουθείται από ασθενή επανέκφυση τριχών. Δυστυχώς όμως τα ‘συμπτώματα’ στη διαταραχή της τριχοφυΐας δεν περιορίζονται σε ελάχιστα ορατές περιοχές ούτε στο τριχωτό της κεφαλής, δύναται να παρατηρηθούν ακόμη και στο πρόσωπο ως δασυτριχισμός και τότε οι περιορισμοί στην εφαρμογή της ριζικής αποτρίχωσης και των άλλων μεθόδων τύπου παλμικό φως και laser μπορεί να προκαλέσει σοβαρά προβλήματα στην ψυχολογία της πελάτισσάς μας, αλλά και να την οδηγήσει σε απερίσκεπτους τρόπους λανθασμένης αντιμετώπισης της.  

Τα νύχια σπάνια υφίστανται ονυχόλυση, εγκάρσια αυλάκωση ή επωνύχια κεράτωση που δεν αντιμετωπίζονται εύκολα με διατροφικές συμβουλές και προιοντικες θεραπείες. Σίγουρα όμως κατά την εγκυμοσύνη η ανάπτυξη τους είναι αυξημένη και ελαττώνεται αμέσως μετά τον τοκετό , οπότε και επανέρχεται στο φυσιολογικό.

Αλλαγές στη φυσιολογία του δέρματος που άπτονται ιατρικής αντιμετώπισης είναι και οι αγγειακές αλλαγές, αραχνοειδής σπίλοι, παλαμιαίο ερύθημα, μαρμαροειδής δερματίτιδα, αιμαγγειώματα, γκρανούλωμα της κύησης, πορφυρία, φλεβικοί κιρσοί, διαταραχές στους βλεννογόνους, κνησμός. Κάτι όμως που μπορεί να παρατηρείται και να σας προκαλεί εντύπωση είναι το σύνδρομο του καρπιαίου σωλήνα που κάνει την εμφάνιση του και οφείλεται στην πίεση που προκαλείται στο μέσο νεύρο από τις αγγειακές αλλαγές του χορίου και την διόγκωση των μαλακών ιστών από την κατακράτηση άλατος και ύδατος μέσω ορμονικών μεσολαβητών και οι αλλαγές στη διαπερατότητα των τριχοειδών αγγείων που συνεισφέρουν στην αύξηση της μάζας των. Συνήθως παρατηρούνται πόνο, αιμωδία και οίδημα του προσβαλλόμενου άκρου και κυρίως κατά τις νυχτερινές ώρες. Συνήθως όμως υποχωρεί μετά τον τοκετό, παρόλα αυτά χρίζει ιατρικής παρακολούθησης.

Κατά την εγκυμοσύνη εντυπωσιακή είναι συνήθως και η παρατήρηση εμφάνισης εκτεταμένου οιδήματος, που αφήνει εντύπωμα και είναι πολύ συχνό κατά το πρώτο τρίμηνο της εγκυμοσύνης. Eπηρεάζει το πρόσωπο, κυρίως την περικογχική χώρα, καθώς επίσης και τα χέρια, τους αστραγάλους και τα πόδια. Oίδημα βλεφάρων παρατηρείται στο 50% όλων των εγκύων γυναικών, ενώ οίδημα κάτω άκρων στο 70%. Η αιτιολογία είναι τα αυξημένα επίπεδα κυκλοφορούντων ορμονών (ωοθηκικών, πλακουντιακών και αδρενοκορτικοειδών), τα οποία οδηγούν σε αυξημένη αγγειοβρίθεια, με συνοδό κατακράτηση άλατος και ύδατος, καθώς και σε αυξημένη αγγειακή διαπερατότητα, ενώ η αύξηση του μεγέθους της μήτρας δυσχεραίνει την επαναφορά του αίματος και επιδεινώνει το οίδημα που είναι εντονότερο το πρωί και ελαττώνεται κατά τη διάρκεια της ημέρας. Κατά τη διερεύνηση του οιδήματος είναι σημαντικό να αποκλεισθεί οποιαδήποτε παθολογική κατάσταση, ενώ η λεμφική μάλαξη μπορεί να βοηθήσει ουσιαστικά στην βελτίωση της λεμφικής παροχέτευσης και την αποσυμφόρηση του οργανισμού.

Αυτές είναι μερικές από τις φυσιολογικές, αλλα και παθολογικές παρατηρήσεις που μπορεί να εντοπίσει η αισθητικός ή ο θεράπων ιατρός. Γνωρίζοντας την αιτιολογία και τη συχνότητα εμφάνισης αυτών είναι δυνατόν να συμβάλουμε στη βελτίωση της ψυχολογίας της πελάτισσάς μας ή ακόμη και να σχεδιάσουμε ένα πρόγραμμα αντιμετώπισης πολλών από αυτές μετά το πέρας του θηλασμού.

(0 votes)

Ανακαλύψτε τα καλύτερα εστιατόρια και κάντε κράτηση online

αποκλειστικές εκπτώσεις και προνόμια σε επιλεγμένα εστιατόρια

εξαργύρωση πόντων κ.α.

Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Χαλκιδική, Σαντορίνη, Κέρκυρα, Μύκονος, Χανιά, Ρέθυμνο, Ηράκλειο, Ρόδος  

κατασκευή ιστοσελίδας, Search Engine Optimization (SEO), προώθηση από exceliso.com